Poeke

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Poeke
Deelgemeente in België Vlag van België
Wapen van Poeke
Poeke
Poeke
Situering
Gewest Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Provincie Vlag Oost-Vlaanderen Oost-Vlaanderen
Gemeente Vlag Aalter Aalter
Coördinaten 51° 2′ NB, 3° 27′ OL
Algemeen
Oppervlakte 5,82 km²
Inwoners (01/01/2006) 535
(92 inw./km²)
Overig
Postcode 9880
Detailkaart
Locatie in de gemeente Aalter
Locatie in de gemeente Aalter
Portaal  Portaalicoon   België
Dorpsgezicht van Poeke (september 2011).

Poeke is een dorp in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Aalter sinds de fusies van 1977. Het dorp telde in 2006 535 inwoners. Poeke ligt op de grens tussen Zandig en Zandlemig Vlaanderen. Het is gelegen in de driehoek Tielt-Deinze-Aalter. Ten noorden van het dorpscentrum loopt de Poekebeek.

Geschiedenis[bewerken]

Poeke was tot 1977 een zelfstandige gemeente. Poeke heette in 1139 Poca. Volgens verschillende bronnen betekent poke zoveel als beek, een andere mogelijkheid is dat Poca afgeleid is van het Keltisch, daar betekent het aangenaam, mooi.

Wapenschild[bewerken]

Beschrijving[bewerken]

  • links: van sinopel, beladen met een arend van goud, gebekt en gepoot van keel
  • rechts: van goud, beladen met een klimmende leeuw van sabel, getongd en genageld van keel
    • sinopel = groen
    • keel = rood
    • sabel = zwart

Historisch karakter[bewerken]

Volgens het Wapenboek Gelre voerde de "here van Pooc" in de 14de eeuw een wapen van goud met gaande leeuw van sabel geklauwd en getongd van keel. De leden van de familie de Preud'homme d'Hailly de Nieuport, burggraven van Nieuwpoort en heren van Poeke, voerden een wapen van sinopel met adelaar van goud, gebekt en gepoot van keel.

Een besluit van de Nederlandse regering van 3 december 1817 heeft aan de gemeente Poeke een gedeeld schild met het wapen van deze twee herenfamilies toegestaan.[1]

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • Kasteel van Poeke en zijn domeinen
    • Natuureducatief Centrum (NEC)
    • Poekepark
    • Hondenkennel
  • De Artemeersmolen, Hartemeersmolen of Bollaerts Molen gebouwd in 1810 als koren- en oliemolen, tegenwoordig enkel korenmolen. De molen is gelegen in de Artemeersstraat 14a op de grens van Poeke met Kanegem en nog steeds professioneel in gebruik.
  • De Sint-Lambertuskerk is in 1842 gebouwd op de plaats van een vroegere gotische kerk. Het schilderij Sint-Lambertus van 1662 hangt boven het hoofdaltaar. Het is, samen met het schilderij van de Sint-Hubertus boven het Sint-Jansaltaar, van de hand van Petrus L. Beernaerts. Het hoofdaltaar zelf bevat als antependium een steen afkomstig van het arduinen 16de-eeuwse praalgraf van Jan III van Poeke, de laatste afstammeling van de oorspronkelijke heren van Poeke. Mooie grafmonumenten van telgen van de familie Preudhomme d’Hailly bevinden zich achter in de kerk, en aan de buitenzijde tegen de koormuren. Het orgel dateert van 1831 en is gebouwd door de bekende Nevelse orgelbouwer Leo Lovaert1802-1872.
  • Het Kasteelke langs de Knokstraat werd in 1872 gebouwd door Alfred en Isabelle Preudhomme, het jaar dat de familie het kasteel van Poeke verkocht aan de familie Pycke de Peteghem.
  • Het voormalige rusthuis of Godshuis is gebouwd in de periode 1894-1896. Doet nu deels dienst als bibliotheek van de deelgemeente, deels wordt het verhuurd.


Politiek[bewerken]

Poeke had een eigen gemeentebestuur en burgemeester tot de fusie van 1977. De laatste burgemeester was Basiel Van de Steene.

Guido Gezelle[bewerken]

De bekende West-Vlaamse dichter Guido Gezelle, kwam geregeld op bezoek naar Poeke. Hij verbleef dan in het klooster, alwaar hij gedichten schreef. Zo werd Poeke beschreven in het gedicht "Poeke". Hij werd hiervoor met een straatnaam geëerd. Zijn trouwe discipel priester Hendrik Van Doorne was er geboren als notariszoon in 1841 en overleed er in 1914.

Het gedicht van Guido Gezelle over Poeke.

Poeke

Poeke, Poeke, uw boomgewelven

deên zo'n deugd aan 't herte mijn,

als, bij God en bij mij zelve,

'k mocht in uw waranden zijn!

Poeke, Poeke, 't langzaam luien

van uw klokken en 't gekras

van uw zwarte vogelbuien

deên mij deugd als 'k bij u was!

Poeke, Poeke, duizend werven

komt mij nu die naam weerom

zeker is 't, aleer ik sterve

dat ik nogmaals wederkom!

Weer, om traan en troost en vrede,

weer, om kraai- en klokgeschal,

weer, om al uw lieflijkheden,

weer om Poeke - en daar is 't al!