Resolutie 788 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 788
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 19 november 1992
Nr. vergadering 3138
Code S/RES/788
Stemming
voor
15
onth.
0
tegen
0
Onderwerp Burgeroorlog in Liberia
Beslissing Instelling wapenembargo.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1992
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk · Vlag van België België · Vlag van Kaapverdië Kaapverdië · Vlag van Ecuador Ecuador · Vlag van Hongarije Hongarije · Vlag van India India · Vlag van Japan Japan · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Venezuela 1930-1954 Venezuela · Vlag van Zimbabwe Zimbabwe
Liberia.
Liberia.

Resolutie 788 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd unaniem aangenomen door de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties op 19 november 1992.

Achtergrond[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Eerste Liberiaanse Burgeroorlog voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Na de hoogdagen onder het decennialange bestuur van William Tubman, die in 1971 overleed, greep Samuel Doe de macht. Zijn dictatoriale regime ontwrichtte de economie en er ontstonden rebellengroepen tegen zijn bewind, waaronder die van de latere president Charles Taylor. In 1989 leidde de situatie tot een burgeroorlog waarin de president vermoord werd. De oorlog bleef nog doorgaan tot 1996.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

De Veiligheidsraad bevestigde dat het Yamoussoukro IV-akkoord van 30 oktober 1991 de beste kansen bood op een vreedzame oplossing van het conflict in Liberia door het creëren van omstandigheden waarin vrije en eerlijke verkiezingen konden worden gehouden. De raad betreurde dat de partijen zich niet aan de verschillende akkoorden, waaronder dat akkoord, hielden. De situatie in het land ging achteruit wat de creatie van omstandigheden voor verkiezingen hinderde.

De ECOWAS, dat tussen was gekomen, had de Verenigde Naties om waarnemers gevraagd om toe te zien op het verkiezingsproces. De Veiligheidsraad zag ook de nood aan humanitaire hulp en een vreedzame duurzame oplossing van het conflict.

Handelingen[bewerken]

De schending van het staakt-het-vuren van 28 november 1990 en de voortdurende aanvallen tegen de ECOWAS-vredesmacht door enige partij werden veroordeeld. De partijen werden opgeroepen de internationale humanitaire wetten, het staakt-het-vuren en de verscheidene akkoorden uit het vredesproces te respecteren.

De secretaris-generaal werd gevraagd dringend een Speciale Vertegenwoordiger aan te stellen voor Liberia om de situatie te evalueren en als dusdanig aanbevelingen te doen aan de Veiligheidsraad.

Er werd een embargo op alle wapens en militaire uitrusting ingesteld tegen Liberia. De ECOWAS-macht in Liberia werd hiervan vrijgesteld. De lidstaten werd gevraagd terughoudend te zijn en het vredesproces niet te ondermijnen.

Verwante resoluties[bewerken]