Resolutie 792 Veiligheidsraad Verenigde Naties

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vlag van Verenigde Naties
Resolutie 792
Van de VN-Veiligheidsraad
Datum 30 november 1992
Nr. vergadering 3143
Code S/RES/792
Stemming
voor
14
onth.
1
tegen
0
Onderwerp Cambodjaanse burgeroorlog
Beslissing Veroordeling van de PDK voor het niet naleven van haar verplichtingen uit de vredesakkoorden.
Samenstelling VN-Veiligheidsraad in 1992
Permanente leden
Vlag van China China · Vlag van Frankrijk Frankrijk · Vlag van Rusland Rusland · Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk · Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Niet-permanente leden
Vlag van Oostenrijk Oostenrijk · Vlag van België België · Vlag van Kaapverdië Kaapverdië · Vlag van Ecuador Ecuador · Vlag van Hongarije Hongarije · Vlag van India India · Vlag van Japan Japan · Vlag van Marokko Marokko · Vlag van Venezuela 1930-1954 Venezuela · Vlag van Zimbabwe Zimbabwe
Een Cambodjaanse familie.
Een Cambodjaanse familie.

Resolutie 792 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties werd op 30 november 1992 door de VN-Veiligheidsraad aangenomen met veertien stemmen voor en één onthouding van China.

Achtergrond[bewerken]

In 1979 werd na de val van het Rode Khmer-regime en met steun van Vietnam en de Sovjet-Unie de Volksrepubliek Kampuchea opgericht. Het land werd gedurende het volgende decennium door Vietnam gecontroleerd via een marionettenregering. Die werd gedurende dat decennium bevochten door een regering in ballingschap die bestond uit de koningsgezinde Funcinpec, de Rode Khmer en het in 1982 gevormde Nationaal Volksbevrijdingsfront. In augustus 1989 kwamen de vier partijen en vertegenwoordigers van achttien landen bijeen in de door de Verenigde Naties gesponsorde Conferentie van Parijs. Toen een finaal akkoord eindelijk in zicht was werd de VN-Vooruitgangsmissie in Cambodja (UNAMIC) opgericht om toe te zien op de naleving van het staakt-het-vuren. De missie bereidde ook de komst van de VN-Overgangsautoriteit (UNTAC) voor die de in Parijs gesloten akkoorden in de praktijk moest brengen.

Inhoud[bewerken]

Waarnemingen[bewerken]

De Veiligheidsraad bevestigde dat de Akkoorden van Parijs moesten worden uitgevoerd volgens het bestaande schema. In april-mei 1993 moesten verkiezingen plaatsvinden en daarna moest een grondwet aangenomen worden en een nieuwe regering gevormd worden. Hiervoor moesten alle betrokkenen in contact blijven. De Cambodjanen hadden het recht om via deze verkiezingen over hun eigen politieke toekomst te beslissen.

De vooruitgang bij het registreren van kiesgerechtigden werd verwelkomd. Ook de inspanningen van de VN-Overgangsautoriteit UNTAC om de banden met de Nationale Hogeraad te versterken, toe te zien op het bestuur en akkoorden te verzekeren over de verkiezingen, grondstoffen, rehabilitatie, erfgoed, mensenrechten, buitenlandse inwoners en inwijkelingen werden verwelkomt.

Dat de Partij van Democratisch Kampuchea (PDK) haar verplichtingen onder de akkoorden, en zeker UNTAC-toegang door de door die partij gecontroleerde gebieden voor het registreren van stemgerechtigden, niet nakwam werd betreurd. Recente schendingen van het staakt-het-vuren werden eveneens betreurd en aanvallen tegen UNTAC en bijzonder op UNTAC-helikopters en registratiepersoneel voor de verkiezingen werden veroordeeld.

Handelingen[bewerken]

Er werd bevestigd dat de verkiezingen zeker tegen mei 1993 moesten plaatsvinden. Alle Cambodjaanse partijen werden opgeroepen te zorgen voor neutrale omstandigheden voor vrije, eerlijke en geweldloze verkiezingen. De Raad veroordeelde ook opnieuw de PDK en eiste dat die haar verplichtingen zou nakomen. Er werd ook opgeroepen om, zoals bepaald in de Akkoorden van Parijs, geen olieproducten te leveren aan gebieden die gecontroleerd worden door een partij die de militaire voorwaarden uit die akkoorden niet naleefde.

De Veiligheidsraad steunde ook de beslissing van de Nationale Hogeraad van Cambodja om een moratorium in te stellen op de uitvoer van hout om de natuurlijke rijkdommen van het land te beschermen. Ze vroeg de Hogeraad om dit ook te doen voor mineralen en edelstenen. Er werd ook opgeroepen het staakt-het-vuren te respecteren, waarop UNTAC moest toezien.

Verwante resoluties[bewerken]