Supermarine Seafire

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Supermarine Seafire
Een Seafire XV in dienst van de Royal Canadian Navy
Een Seafire XV in dienst van de Royal Canadian Navy
Algemeen
Rol Jachtvliegtuig
Status
Eerste vlucht 7 januari 1942
Gebruik Vlag van Verenigd Koninkrijk Royal Navy
Vlag van Frankrijk Marine Nationale
Vlag van Ierland Irish Air Corps
Vlag van Canada Royal Canadian Navy
Afmetingen
Lengte 9,21 m
Hoogte 3,48 m
Spanwijdte 11,22 m
Vleugeloppervlak 22,5 m²
Gewicht
Leeggewicht 2.814 kg
Startgewicht 3.466 kg
Krachtbron
Motor(en) 1x Rolls-Royce Merlin 55M watergekoeld V12 1.585 pk
Prestaties
Topsnelheid 578 km/h op 1.554 m hoogte
Actieradius 825 km
Dienstplafond 9.754 m
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Supermarine Seafire is een variant op de Spitfire, maar is in tegenstelling tot deze geschikt om te jagen boven zee en aangepast aan inzet van op een vliegdekschip.

Er werden 2.334 stuks van gebouwd.

Geschiedenis[bewerken]

De Britse Admiraliteit toonde voor het eerst interesse om een Spitfire aangepast voor een vliegdekschip te bouwen in mei 1938 tijdens een bijeenkomst met Richard Fairey van Fairey Aviation Company. Het bedrijf stelde voor een dergelijk toestel te ontwerpen en bouwen. Het specifieke voorstel werd evenwel niet weerhouden en het project was meer dan een jaar van tafel.

In de plaats kocht de Fleet Air Arm Blackburn B-25 Roc- en Gloster Sea Gladiator-toestellen maar beide waren absoluut niet geschikt voor de opdracht.