Hawker Typhoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hawker Typhoon
Typhoon-rearmed.jpg
Algemeen
Rol Jachtvliegtuig
Bemanning 1
Varianten Mk.IA, Mk.IB,FR.IB,NF.Mk IB
Status
Gebruik Verenigd Koninkrijk (1941-?)
Afmetingen
Lengte 9,73 m
Hoogte 4,66 m
Spanwijdte 12,67 m
Vleugeloppervlak 23,13 m²
Gewicht
Leeggewicht 4445 kg
Startgewicht 5170 kg
Max. gewicht 6340 kg
Krachtbron
Motor(en) 1× Napier Sabre IIC watergekoelde H-24
Vermogen 1685 kW
Prestaties
Topsnelheid 650 km/u
Klimsnelheid 13,4 m/s
Actieradius 980 km
Dienstplafond 10400 m
Bewapening
Boordgeschut 4×20 mm Hispano-Suiza HS.404 kanonnen
Bommen 2×454 kg
Raketten 8×75mm RP-3 ongeleid
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Hawker Typhoon was een jachtvliegtuig - bommenwerper in dienst bij de RAF tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het was de opvolger van de Hawker Hurricane en werd, zoals zijn voorganger, ontworpen door Sydney Camm in 1937.

Het toestel maakte zijn eerste vlucht op 24 februari 1940 en zowel tijdens de test- als de operationele fase waren de problemen zo groot dat het Luchtvaartministerie overwoog het toestel uit dienst te halen. Hawker ontdekte het probleem: metaalmoeheid in een las van het achterste deel van de romp.

Zijn sterkte was de hoge snelheid (602 km/h op 1600 m hoogte) die het op lage hoogte kon bereiken en het toestel werd dan ook met succes ingezet tegen de Focke-Wulf Fw 190 toen de Duitsers in 1941 Britse kustinstallaties aanvielen.

Zodra de betrouwbare Sabre IIA motor in het toestel werd geïnstalleerd kon het ook offensieve taken vervullen en was het immuun voor Duitse jagers en luchtafweer.

Het was het eerste geallieerde toestel dat met raketten werd uitgerust (1943). Het speelde een belangrijke rol bij de voorbereiding en uitvoering van de landing in Normandië en vernielde in die periode tot 150 locomotieven per maand. Het toestel werd in de tweede helft van 1944 vervangen door de Hawker Tempest.

Externe link[bewerken]