Tirzo Martha

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tirzo Martha
Tirzo Martha in 2017
Persoonsgegevens
Geboren Willemstad, 16 juni 1965
Beroep(en) Beeldend kunstenaar
Oriënterende gegevens
Bekende werken Tronie van Sideron (2017)
Monument van het Samen (2017)
RKD-profiel
officiële website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Cariben

Tirzo Martha (Willemstad, 16 juni 1965) is een Nederlands beeldhouwer en performancekunstenaar, wonend en werkend in Curaçao.

Biografie[bewerken | brontekst bewerken]

Martha groeide op in de wijk Buena Vista in een sociaal betrokken gezin. Als kind reageerde hij al kritisch op de omstandigheden in zijn wijk en deelde zijn eten met vriendjes die geen eten hadden.[1][2] Hij studeerde aan de Akademia di Arte ­Korsou op Curaçao, aan de ­Hogeschool voor de Kunsten Utrecht en aan de modeschool van Frans Molenaar.[3] In 1991 keerde hij terug naar Curaçao.

Martha's drang om kunst te maken komt voort uit zijn humanitaire en sociale engagement. In zijn sculpturen of installaties en zijn performances brengt hij verschillende gemeenschappen samen.[4] In zijn installaties gebruikt hij allerlei materialen en alledaagse voorwerpen en houdt de toeschouwer een spiegel voor van de sociaal-politieke toestand van de samenleving. In zijn performances brengt hij de held Captain Caribbean tot leven, die strijdt voor rechtvaardigheid, gelijkheid en een duurzame samenleving.[2]

In 2006 richtte hij samen met David Bade het Instituto Buena Bista (IBB) op, waarvan beiden directeur zijn. Het IBB is een vooropleiding voor jongeren (tussen 14 en 25 jaar) die een vervolgopleiding aan een kunstacademie of een andere creatieve opleiding ambiëren. Tevens verzorgt het IBB vier artist-in-residenceprogramma's en organiseert het een groot aantal sociaal-culturele projecten, tentoonstellingen en lezingen.

Werken[bewerken | brontekst bewerken]

Ter gelegenheid van het 25-jarig ambtsjubileum van Koningin Beatrix ontwierp Tirzo Martha de in 2005 geslagen 5 en 10-gulden munten van de Nederlandse Antillen.[2]

Voor de expositie Open in Museum De Fundatie, Zwolle in 2015-2016 maakten Martha en andere kunstenaars werken op basis van de teksten van de nummers op het gelijknamige album. In 2017 waren zijn installaties te zien in de expositie Afrikaanse Bedienden Aan Het Haagse Hof in het Haags Historisch Museum, de grote solotentoonstelling No excuses in ­museum Beelden aan Zee,[5] All You can Art II in de Kunsthal en Black Rebels, V2 op het International Film Festival Rotterdam.[6][7]

Werk van Tirzo Martha was behalve in Curaçao en Nederland ook te zien in de Verenigde Staten, Duitsland, Frankrijk, Italië, Portugal, Martinique, Argentinië, Brazilië, de Dominicaanse Republiek en Cuba.

In 2010 was hij gastkunstenaar tijdens de Eerste Triënnale van Caribische Kunst in het Museo de Arte Moderno, Dominicaanse Republiek. Als gastdocent werkte hij onder meer aan het Sandberg Instituut, de Universiteit Leiden, de Universiteit van de Nederlandse Antillen, de Universiteit Bordeaux-Montaigne, de Universiteit van Lissabon en het Witte de With Center for Contemporary Art.

Martha werkt, samen met David Bade, mee aan de tentoonstelling over slavernij in het Rijksmuseum van 12 februari tot en met 31 augustus 2021.[8] Voor de tweejaarlijkse beeldententoonstelling ArtZuid 2021 maakt hij twee beelden.

Onderscheidingen[bewerken | brontekst bewerken]

In 2009 won Martha de Cola Debrotprijs. In 2019 kreeg hij de elfde Wilhelminaring voor zijn hele oeuvre.[3] Aan deze prijs was onder meer een tentoonstelling in het Codamuseum verbonden en de opdracht een kunstwerk te realiseren in het Sprengenpark in Apeldoorn. De tentoonstelling Het huis dat nooit af is, van 6 september tot 6 december 2020, toonde zeven installaties uit zijn werk.[9] Het werk Overcoming Ourselves In Order To Overcome, kwam tot stand in samenwerking met negen inwoners van Apeldoorn, en werd op 9 december 2020 in het Sprengenpark geplaatst.[10]

Overcoming Ourselves In Order To Overcome is Martha's tweede werk in de openbare ruimte in Nederland. In 2019 werd De dematerialisatie van de vijf geboden in de vijf zintuigen voor het stadhuis van Den Haag geplaatst.[10][11]

Solo-exposities[bewerken | brontekst bewerken]

  • 2002 De Drenkeling, Center for Contemporary Art (CBK), Dordrecht
  • 2003 Destiny; Shunning the Journey, BCN Art Directe, Barcelona
  • 2004 Digestion, Art Studio Insight, Aruba
  • 2006 Made in Curaçao with a Dutch Component, intervention
  • 2008 The Republic Of The Caribbean, Instituto Buena Bista, Curaçao
  • 2010 Performance Captain Caribbean, The Initiation of Captain Caribbean National Heroes Park, Kingston
  • 2010 Performance Captain Caribbean The Conquest of the Netherlands, Amsterdam
  • 2010 San Juan San Pedro, Center for Contemporary Art (CBK), Dordrecht
  • 2011 Afro-Victimize, The Patricia & Phillip Frost Art Museum, Miami
  • 2017 Museum Beelden aan Zee, Den Haag
  • 2020 Het huis dat nooit af is, Codamuseum, Apeldoorn

Selectie van werken[bewerken | brontekst bewerken]