Toon Dupuis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Toon Dupuis
Toon Dupuis.jpg
Persoonsgegevens
Volledige naam Antonius Stanislaus Nicolaas Ludovicus Dupuis
Geboren Antwerpen, 18 februari 1877
Overleden Den Haag, 13 oktober 1937
Geboorteland België
Beroep(en) beeldhouwer
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Antonius Stanislaus Nicolaas Ludovicus Dupuis (Antwerpen, 18 februari 1877Den Haag, 13 oktober 1937) was een Nederlandse beeldhouwer en medailleur van Belgische afkomst.

Leven en werk[bewerken]

Dupuis was een zoon van de Belgische schilder en beeldhouwer Ludovicus Franciscus Josephus (Louis) Dupuis en Maria Philomena Francisca De Roij. Hij leerde de beginselen van het vak van zijn vader en studeerde onder Thomas Vinçotte aan de Antwerpse tekenacademie. Dupuis woonde vanaf 1898 in Den Haag en werd in 1908 genaturaliseerd tot Nederlander. Hij werd docent aan de Haagse Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, waar hij les gaf aan onder anderen Pieter Biesiot, Fransje Carbasius, Marian Gobius en Gra Rueb. Tot de werken van zijn hand behoren een beeld van mgr. Joannes Zwijsen in de St. Dionysiuskerk te Tilburg, een standbeeld van Petrus Canisius in het Hunnerpark te Nijmegen, een borstbeeld van mgr. Nolens in het Katholiek Documentatie Centrum te Nijmegen en een borstbeeld van Jozef Israëls, dat deel uitmaakt van de collectie van het Rijksmuseum te Amsterdam.

Dupuis werd in 1921 benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Hij overleed op 60-jarige leeftijd in Den Haag en werd begraven op begraafplaats Oud Eik en Duinen. Hij heeft naar een ontwerp van de bevriende Haagse architect Co Brandes een monument voor zijn graf gemaakt. Dit beeld van een vrouw, die bezoekers tot stilte lijkt te manen, werd een jaar later onthuld.

Werken in de openbare ruimte[bewerken]

Zie ook[bewerken]