Union pour la Démocratie Française

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Union pour la Démocratie Française
Afbeelding gewenst
Personen
Partijleider François Bayrou (1998-2007)
Geschiedenis
Opgericht 1 februari 1978[1] als federatie
29 november 1998[1] als eenheidspartij onder de naam Nouvelle UDF
Opheffing 30 november 2007[1]
Algemene gegevens
Actief in Frankrijk
Hoofdkantoor UDF 133 bis, rue de l'Université
75007 Parijs
Richting centrum-rechts
Ideologie centrum
liberalisme
christendemocratie
Kleuren      oranje
Coalitie 1978: PR, CDS, PRV, MDSF, Divers UDF
1995: FD, PR, PRV, CPR, Divers UDF, adhérents directs
1998: La Nouvelle UDF, PPDF, PRV
Europese organisatie Europese Volkspartij 1978-2004
Europese Democratische Partij 2004-2007
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Frankrijk
Politiek in Frankrijk

Politiek in Frankrijk
Bestuurlijke indeling
Regering van Frankrijk (huidige)
President (lijst)
Premier van Frankrijk
Ministers van Binnenlandse Zaken
Ministers van Buitenlandse Zaken
Ministers van Defensie
Ministers van Financiën
Ministers van Justitie
Ministers van Kerkelijke Zaken
Ministers van Onderwijs
Senaat (lijst)
Assemblée Nationale (lijst)
Politieke partijen
Secretaris-generaal Élysée

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Frankrijk
Valéry Giscard d'Estaing
François Bayrou
logo uit 1978

De Union pour la Démocratie Française UDF, Nederlands: Unie voor Franse Democratie, was een politieke partij in Frankrijk, die in 2007 werd ontbonden. Het was een christendemocratische partij, die een politiek van het centrum volgde.

De Union pour la Démocratie Française kwam in 1978 op initiatief van president Giscard d'Estaing tot stand als fusie van verschillende centrum- en centrum-rechtse partijen, die niet gaullistisch waren en Giscard d'Estaing steunden voor een herverkiezing, omdat zij hem prefereerden boven een gaullist. De UDF is gedurende de hele tijd in het Franse parlement vertegenwoordigd geweest.

De naam Union pour la Démocratie Française is afgeleid van een boek dat Giscard d'Estaing heeft geschreven, Démocratie Française.

Samenstelling en ideologie[bewerken]

De volgende partijen gingen in de UDF op:

De Union pour la Démocratie Française was voor een sterk Europa en streefde naar een federaal Europa. De UDF maakte tot 2004 deel uit van de Europese Volkspartij, maar in 2004 was de partij samen met de Italiaanse La Margherita medeoprichter van de Europese Democratische Partij. Bij de Europese Parlementsverkiezingen van 2004 behaalde de UDF 12% van de stemmen. De UDF heeft elf afgevaardigden in het Europees Parlement. De UDF bevecht het Euroscepticisme.

Ideologisch gezien is de Union pour la Démocratie Française voornamelijk centrum-rechts. Iedereen en iedere politieke partij kan tot de UDF toetreden, tenzij men extreem-rechts is. De UDF is echter niet gaullistisch. Op economisch gebied zijn er UDF'ers, die een economie van sociale gerechtigheid nastreven, maar ook UDF'ers, die een laisser-faire economie nastreven. Naast kritiek op het leiderschap van Bayrou, was de onduidelijke economische koers van de UDF één van de redenen van de Démocratie libérale, die laisser faire waren georiënteerd, om uit de UDF te treden.

Geschiedenis[bewerken]

De partij werd na haar oprichting door Giscard d'Estaing, Jean Lecanuet en Raymond Barre geleid. René Monory was als lid van de Union pour la Démocratie Française tussen 1978 en 1981 minister van Financiën in de regering van Raymond Barre. Simone Veil was van 1995 tot 1997 lid van de UDF.

De huidige partijvoorzitter, François Bayrou, liet in 1998 voor het eerst van zich horen. Hij verzette zich hevig tegen samenwerking met het extreemrechtse Front National FN van Jean-Marie Le Pen, terwijl sommige leden van de Union pour la Démocratie Française wel met die partij wilden samenwerken. Sindsdien kreeg de stroming rond Bayrou de overhand en werd iedere samenwerking met het Front National uitgesloten. Bayrou werd kort daarop voorzitter van de UDF. De Démocratie libérale, die niet geheel afwijzend stond tegenover samenwerking met het FN, trad daarop met haar voorzitter Alain Madelin uit de UDF. Een deel van de Démocratie libérale zag deze zet van Madelin niet zitten en bleven binnen het UDF. Zij richtten de Pôle républicain indépendant et libéral PRIL op.

Tijdens het Partijcongres van 1998 in Rijsel werd het voorstel van Bayrou om de unie om te zetten in een partij door de Force Démocrate en de PRIL gesteund. De PRV en de PPDF verwierpen het idee en legden de nadruk op de zelfstandigheid van hun partijen en de intentie om zelfstandig te blijven en bleven voorlopig zelfstandig binnen de UDF. De UDF begon in 1999 begon een eigen lijst, los van de lijstverbinding met de RPR en de DL voor de Europese verkiezingen van dat jaar. De steeds lossere verhouding met de RPR van Chirac, dit ondanks het feit dat de UDF een coalitiepartner was in de regering-Raffarin, leidde tot protesten binnen de UDF en ook tot kritiek op partijvoorzitter Bayrou. Veel leden van de UDF, waaronder een groot deel van de PRV en PPDF, besloten in 2002 zich aan te sluiten bij Chiracs Union pour un Mouvement Populaire UMP. De groep rondom François Bayrou raakte hierdoor geïsoleerd. Ondanks dit alles bleef de UDF in de regering en maakte ook deel uit van de regering-de Villepin.

De afvaardiging van de UDF in het parlement, in de Nationale Vergadering noemde zich vanaf 1998 la Nouvelle UDF. Er werden bij de Franse parlementsverkiezingen van 2002 voor de Union pour la Démocratie Française 29 leden in het parlement gekozen.

François Bayrou en tien andere UDF-parlementsleden stemden op 16 mei 2006 vóór een motie van wantrouwen van de Parti socialiste gericht tegen premier de Villepin. De motie haalde overigens niets uit daar de regeringspartij Union pour un Mouvement Populaire UMP een meerderheid in het parlement bezat. Bayrou en de tien anderen werden vervolgens door de pers gezien als een oppositiepartij, en niet zoals voorheen, als een partij pro UMP.

Gilles de Robien maakte in april 2007 bekend dat hij bij de presidentsverkiezingen zijn steun niet aan François Bayrou zou geven maar aan Nicolas Sarkozy van de concurrerende Union pour un Mouvement Populaire UMP.

Bayrou kondigde op 25 april 2007, in de aanloop van de Franse parlementsverkiezingen van dat jaar, de vorming aan van een partij die de Union pour la Démocratie Française moest opvolgen: Mouvement démocrate MoDem, Democratische Beweging. De partij kwam op 10 mei van de grond. De meerderheid van de UDF-parlementsleden zagen niets in de nieuwe partij en sloten zich bij het Nouveau Centre NC aan, dat een alliantie vormde met de UMP van Sarkozy, terwijl MoDem onafhankelijk bleef opereren. Zowel het Nouveau Centre en MoDem zijn partijen uit het politieke centrum.

Er werd ter gelegenheid van de gedeeltelijke omvorming van de unie tot een partij in 1998 een jongerenbeweging, Jeunes UDF, opgericht. Lidmaatschap was er voor jongeren tussen de 16 en 35 jaar. Hun voorzitter was Arnaud de Belenet.

Voorzitters[bewerken]

Verkiezingsresultaten voor de Nationale Vergadering en het Europees Parlement[bewerken]

De Union pour la Démocratie Française heeft meegedaan bij de Franse parlementsverkiezingen en bij de verkiezingen voor het Europese Parlement.

Nationale Vergadering[bewerken]

Europees parlement[bewerken]

jaar % zetels
2004 11,96 11
1999 9,28 9
1994 25,58 14
1989 28,88 11
1984 43,02 21
1979 27,61 25
Franse politieke partijen
Vlag van Frankrijk
Nationale Vergadering:Groupe SER: Parti socialiste (274) · PS dissidents (6) · Parti écologiste (4) · Mouvement Républicain et Citoyen (3) · Divers Gauche (3) · Parti progressiste martiniquais (1) · Union démocratique bretonne (1) · Parti Radical de Gauche (1)

Groupe LR: Les Républicains (189) · Divers Droite (6) · Parti chrétien-démocrate (2) · Centre National des Indépendants et Paysans (1)
Groupe UDI: Union des démocrates et indépendants (5) · Les Centristes (7) · Parti radical (6) · Force européenne démocrate (4) · Alliance centriste (2) · Calédonie ensemble (2) · Tapura Huiraatira (2) · Tahoeraa huiraatira (1) . Territoires en mouvement (1)
Groupe RRDP: Parti Radical de Gauche (11) · Parti socialiste (2) · Divers Gauche (2) · Mouvement des progressistes (1) · Guadeloupe Unie, Socialisme et Réalités (1) · Mouvement démocrate (1)
Groupe GDR: Franse Communistische Partij (7) · Fédération pour une alternative sociale et écologique (2) · Mouvement indépendantiste martiniquais (2) · Rassemblement démocratique martiniquais (1) · Mouvement pour la Réunion (1) · Divers Gauche (2)

Niet bij een fractie ingeschreven: Europe Écologie-Les Verts (11) · Front national (2) · Debout la France (1) · Ligue du Sud (1) · Uit de PS gesloten (2)
Senaat:Groupe LR: Les Républicains (127) · Parti radical (2) · Rassemblement (2) · Nouveau Centre (1)

Groupe SOC: Parti socialiste (117) · Walwari (1) · Guadeloupe Unie, Socialisme et Réalités (1) · Mouvement populaire franciscain (1)
Groupe UDI-UC: Union des démocrates et indépendants (28) · Alliance centriste (9) · Les Centristes (8) · Parti radical (5) · Force européenne démocrate (4) · Tapura Huiraatira (2) · Gauche Moderne (1) · Mouvement démocrate (4)
Groupe CRC: Franse Communistische Partij (19) · Parti communiste réunionnais (1)
Groupe RDSE: Parti Radical de Gauche (11) · Parti socialiste (2) · Mouvement Républicain et Citoyen (1) · Mouvement des progressistes (1)
Groupe écologiste: Europe Écologie-Les Verts (10) · Parti écologiste (2)

RASNAG: Uit de PS gesloten (4) · Front National (2) · Debout la France (1) · Mouvement Pour la France (1) · Démocratie et République (1)
Europees parlement:Les Républicains (20) · Parti socialiste (12) · Parti Radical de Gauche (1) · Mouvement démocrate (4) · Alliance centriste (1) · Parti radical (1) · Nous Citoyens (1) · Franse Communistische Partij (1) · Parti de gauche (2) · Parti communiste réunionnais (1) · Europe Écologie-Les Verts (6) · Partijloos (7) · Front national (21) · Souveraineté, indépendance et libertés (1) · Rassemblement bleu Marine (1)
Niet-parlementaire partijen:Strollad Breizh · Génération écologie · Mouvement Écologiste Indépendant · Les Progressistes · Esquerra Republicana de Catalunya · Lutte Ouvrière