Wereldkampioenschappen veldrijden 2000

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Datum 29-30 januari 2000
Plaats Vlag van Nederland Sint-Michielsgestel, Nederland
Organisator UCI
Editie 51
Kampioenen
Mannen elite Vlag van Nederland Richard Groenendaal
Vrouwen elite Vlag van Duitsland Hanka Kupfernagel
Mannen beloften Vlag van België Bart Wellens
Jongens junioren Vlag van België Bart Aernouts
Navigatie
1999     2001
Veldrijden
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

De wereldkampioenschappen veldrijden 2000 werden gehouden in het weekend van 29 en 30 januari 2000 in Sint-Michielsgestel, Nederland. Voor het eerst werd er een vrouwenwedstrijd gereden.

Verloop[bewerken | brontekst bewerken]

De wedstrijd bij de mannen elite heeft voor veel opschudding gezorgd. De in Sint-Michielsgestel woonachtige Richard Groenendaal versnelde reeds in de eerste ronde. Het Belgisch collectief met kopmannen Mario De Clercq en Sven Nys had geen verhaal tegen deze aanval. Nadien reden de Belgen de gehele wedstrijd achter de feiten aan. Groenendaal sprokkelde al snel een stabiele voorsprong van 20 seconden bij elkaar. Ben Berden leidde aanvankelijk de achtervolging in functie van De Clercq en Nys, maar moest even later afhaken. De Clercq kreeg vervolgens in de gaten dat Nys niet aan een achtervolging wilde meewerken. Nys hield op bevel van zijn ploeg Rabobank de benen stil, omdat de ploeg Groenendaal als thuisrijder maar vooral als eigen renner aan de zege trachtte te helpen. Nys was bereid aan dit plan mee te werken en derhalve negeerde hij de tactiek van Belgisch bondscoach Erik De Vlaeminck. Het gedrag van Nys zorgde voor frustratie bij De Clercq. Tussendoor kon Groenendaals landgenoot en veteraan Adrie van der Poel de twee Belgen afremmen door tijdig aan te pikken bij de achtervolgende groep. Van der Poel reed in Sint-Michielsgestel zijn laatste wereldkampioenschap en beëindigde aan het einde van het veldritseizoen 1999-2000 zijn carrière. Van der Poel moest uiteindelijk de rol lossen en strandde op plaats vier.

Richard Groenendaal soleerde naar winst, met ruime voorsprong op zijn desolate Belgische tegenstanders. Het was voor Groenendaal de enige wereldtitel, nadat hij eerder al de zilveren medaille had behaald in Koksijde 1994. Het duo De Clercq-Nys sprintte voor de zilveren plak. Nys liet de tweede plek aan De Clercq. Tijdens de podiumceremonie lieten zowel De Clercq als Nys hun tranen de vrije loop. Nys was na de wedstrijd de pineut. Hij beweerde geen andere keuze te hebben, een uitspraak die op onbegrip van De Clercq stuitte en bij uitbreiding een aanzienlijk deel van het Belgische publiek. Nys excuseerde zich dan wel bij de boze Belgische fans, hij kon ook op veel steun rekenen vanwege zijn eigen aanhang.[1] Deze wedstrijd zou Nys de rest van zijn carrière blijven achtervolgen, in die mate dat de Belgische ploeg zelfs niet in dienst van Nys wilde rijden tijdens de Wereldbekermanche van Pijnacker in 2003. Daardoor verspeelde Nys het eindklassement van de Wereldbeker. Toen Nys aan de vooravond van zijn laatste wereldkampioenschap Heusden-Zolder 2016 uitte dat hij destijds nooit dezelfde steun kreeg die Wout van Aert genoot, kreeg hij kritiek van zijn voormalige collega Tom Vannoppen. Hij verwees onder meer naar de gebeurtenissen op het WK in Sint-Michielsgestel.[2]

Uitslagen[bewerken | brontekst bewerken]

Mannen, elite[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
Jersey rainbow.svg Richard Groenendaal Vlag van Nederland Nederland 59.57
Zilver Mario De Clercq Vlag van België België + 0.38
Brons Sven Nys Vlag van België België + 0.42
4. Adrie van der Poel Vlag van Nederland Nederland + 1.18
5. Wim de Vos Vlag van Nederland Nederland + 1.50
6. Ben Berden Vlag van België België + 2.08
7. Peter Van Santvliet Vlag van België België + 2.12
8. Gerben de Knegt Vlag van Nederland Nederland + 2.17
9. Daniele Pontoni Vlag van Italië Italië + 2.22
10. Dominique Arnould Vlag van Frankrijk Frankrijk + 2.23

Mannen, beloften[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
Jersey rainbow.svg Bart Wellens Vlag van België België 53.32
Zilver Tom Vannoppen Vlag van België België + 0.44
Brons Davy Commeyne Vlag van België België + 1.04
4. David Derepas Vlag van Frankrijk Frankrijk + 1.36
5. Camiel van den Bergh Vlag van Nederland Nederland + 1.38
6. Steffen Weigold Vlag van Duitsland Duitsland + 1.39
7. Sven Vanthourenhout Vlag van België België z.t.
8. Wilant van Gils Vlag van Nederland Nederland + 2.15
9. Thijs Volker Vlag van Nederland Nederland + 2.24
10. Roel van Houtum Vlag van Nederland Nederland + 2.29

Jongens, junioren[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renner Land Tijd
Jersey rainbow.svg Bart Aernouts Vlag van België België 41.06
Zilver Walker Ferguson Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten + 0.15
Brons David Kášek Vlag van Tsjechië Tsjechië + 0.47
4. Kenny van Hummel Vlag van Nederland Nederland z.t.
5. Pieter Ghyllebert Vlag van België België z.t.
6. Koen de Kort Vlag van Nederland Nederland z.t.
7. Vladimír Kyzivat Vlag van Tsjechië Tsjechië + 0.50
8. Sven Häussler Vlag van Duitsland Duitsland z.t.
9. Enrico Franzoi Vlag van Italië Italië + 0.51
10. Klaas Vantornout Vlag van België België + 0.52

Vrouwen[bewerken | brontekst bewerken]

Plaats Renster Land Tijd
Jersey rainbow.svg Hanka Kupfernagel Vlag van Duitsland Duitsland 42.10
Zilver Louise Robinson Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk + 0.57
Brons Daphny van den Brand Vlag van Nederland Nederland + 1.16
4. Laurence Leboucher Vlag van Frankrijk Frankrijk + 2.03
5. Alison Dunlap Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten + 2.30
6. Corine Dorland Vlag van Nederland Nederland + 2.55
7. Ałła Jepifanowa Vlag van Rusland Rusland + 3.14
8. Carmen Richardson Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten + 3.15
9. Inge Velthuis Vlag van Nederland Nederland + 3.36
10. Chantal Daucourt Vlag van Zwitserland Zwitserland + 3.37

Medaillespiegel[bewerken | brontekst bewerken]

 Plaats  Land Goud Goud Zilver Zilver Brons Brons Totaal
1 Vlag van België België 2 2 2 6
2 Vlag van Nederland Nederland 1 0 1 2
3 Vlag van Duitsland Duitsland 1 0 0 1
4 Vlag van het Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk 0 1 0 1
Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten 0 1 0 1
6 Vlag van Tsjechië Tsjechië 0 0 1 1
Totaal 4 4 4 12