Willem-Frederik Schiltz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willem-Frederik Schiltz
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Willem-Frederik Schiltz
Geboren Wilrijk, 22 juni 1979
Kieskring Flag of Antwerp.svg Antwerpen
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Advocaat
Partij Open Vld
Functies
2007 - 2014 Volksvertegenwoordiger[1]
2013 - heden Districtsraadslid Antwerpen
2013 - 2015 Districtsschepen Antwerpen
2014 - heden Vlaams Parlementslid
Website
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Willem-Frederik Schiltz (Wilrijk, 22 juni 1979) is een Belgisch advocaat en politicus voor Open Vld.

Levensloop[bewerken]

Hij is de zoon van minister van Staat Hugo Schiltz en kunstenares Suzannah Olieux.[2] Hij studeerde af als licentiaat rechten aan de UIA en volgde in 2007 in Londen nog een aanvullende masteropleiding. Hij beschouwt zichzelf als humanist.[3]

Politieke loopbaan[bewerken]

Bij de federale verkiezingen van 10 juni 2007 was hij kandidaat op de Antwerpse kamerlijst voor Open Vld en werd rechtstreeks verkozen. Sinds 2004 is hij ook advocaat bij de associatie Laurius. Hij cumuleerde dat jaar drie mandaten, waarvan één bezoldigd.[4] In de zittingsperiode 2010-2014 was hij in de Kamer voorzitter van de subcommissie Nucleaire veiligheid en vast lid van de commissies Bedrijfsleven, Wetenschapsbeleid, Onderwijs, Nationale Wetenschappelijke en Culturele Instellingen, Middenstand en Landbouw. Klimaat en duurzame Ontwikkeling en vast lid van de bijzondere commissie Klimaat en Duurzame Ontwikkeling.[5] Bij de lokale verkiezingen van oktober 2012 was hij lijsttrekker in het district Antwerpen.[6] Hij behaalde 1950 voorkeurstemmen, werd verkozen en zetelde vanaf januari 2013 als districtsschepen in het Antwerpse districtsbestuur.[7] Van januari 2013 tot januari 2015 zetelde hij in het districtsbestuur. Hij was schepen van Participatie, Sport, Lokale economie, veiligheid en Markten en Foren.[8] In 2014 lanceerde Schiltz een project voor begrotingsparticipatie, waarbij Antwerpenaars zelf een deel van het budget kunnen bestemmen.[9] Op maandag 12 januari 2015 maakte hij plaats voor Samuel Markowitz.[10]

Bij de verkiezingen van 25 mei 2014 maakte Schiltz de overstap naar het Vlaams Parlement. In de legislatuur 2014-2019 is hij sinds oktober 2016 tweede ondervoorzitter van de commissie voor de opvolging van het klimaatbeleid in Vlaanderen en is hij vast lid van de commissies Algemeen Beleid, Financiën en Begroting en alternatieve financiering van overheidsinvesteringen. Van 2014 tot 2017 was hij er ook voorzitter van de commissie Economie, Werk, Sociale Economie, Innovatie en Wetenschapsbeleid.

Diamantclub[bewerken]

De diamantclub was een informele groep met Kamerleden die samen de belangen van de diamantsector verdedigen. De groep werd opgericht door Jan Jambon op 2 december 2010. Willem Frederik Schiltz en Servais Verherstraeten werden toen ondervoorzitter. [11]

Wetgevend werk[bewerken]

In het najaar van 2010 deed hij samen met zijn liberale collega’s Gwendolyn Rutten, Maggie De Block en Mathias De Clercq het wetsvoorstel om studentenarbeid eenvoudiger en flexibeler te maken, door onder andere door studentenarbeid met uren te berekenen in plaats van dagen.[12] Hier bleef hij voor pleiten. In mei 2012 gaf minister van Werk, Monica De Coninck aan oren te hebben naar het pleidooi van Willem-Frederik Schiltz.[13] In 2012 deed hij samen met Bart Tommelein een voorstel tot herziening van de grondwet naar aanleiding van de VN-resolutie met betrekking tot het recht op vrije meningsuiting op het internet. De twee politici wilden hierop agerend de toegang tot het internet verankeren in de Belgische Grondwet.[14] Sinds 2010 ijverde Schiltz, samen met Jef Van den Bergh van CD&V, om de zwarte handel in concert tickets aan te pakken.[15] Dit werd in juli 2013 in aangenomen.[16] Datzelfde jaar - op 17 juli 2012 - werd hij als voorzitter van de subcommissie voor de nucleaire veiligheid van de Kamer van Volksvertegenwoordigers geconfronteerd met de vondst van een berg nucleair afval van Best Medical Belgium (BMB) in Fleurus. Hierdoor was hij genoodzaakt om de vraag van Groen en Ecolo in te willigen en de commissie samen te roepen. Wel stelde hij deze extra commissie uit tot september 2012, zodat hij extra info kon inwinnen bij het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (FANC) en de Nationale Instelling voor Radioactief Afval en verrijkte Splijtstoffen (NIRAS).[17]

Als energiespecialist binnen Open Vld volgde hij in de Kamer het energiedossier op. In deze hoedanigheid deed hij samen met David Clarinval (MR), Karine Lalieux (PS) en Olivier Henry (PS) een wetsvoorstel dat het aansprakelijkheidsbedrag van exploitanten van kerninstallaties plant te verhogen van 297 miljoen tot 700 miljoen euro. Dit bedrag wordt gebruikt voor de vergoeding van slachtoffers die schade hebben geleden van een kernongeval.[18] Hij bouwde in 2012 verder aan de kernuitstap ten gunste van meer concurrentie en ruimte voor duurzame ontwikkelingen.[19] Op 28 januari 2013 stelde hij vragen aan de minister voor Energie over de stroominvoer uit omringende landen.[20]

Bij de Open Vld is hij tevens voorzitter van de werkgroep Dierenwelzijn.[21]

Media[bewerken]

In de campagne voor de gemeenteraad- en districtsraadverkiezingen in 2012 trok Willem-Frederik Schiltz de aandacht middels een ludieke actie met een cartoonafbeelding van hemzelf, WieFie genaamd.[22]

In een opiniestuk van 14 september 2013 in De Tijd schreef Willem-Frederik Schiltz dat er juist meer participatie nodig is in tegenstelling tot toenmalig Vlaams minister-president Kris Peeters die in dezelfde krant aangaf dat te veel participatie van burgers het Oosterweeldossier nekte.[23] Naar aanleiding van het initiatief van de organisatie Internet.org dat als doel heeft om 5 miljard mensen zonder internetverbinding online te brengen, pleitte Willem-Frederik Schiltz samen met Luk Van Biesen in de Knack om het recht op toegang tot het internet.[24] Op de internationale dag van de jeugd pleitte hij De Morgen samen met Nele Lijnen voor stemrecht vanaf 16 jaar. Volgens hen kan de jonge generatie meer vrijheid en verantwoordelijkheid aan en kan deze aanpassing voor electoraal tegengewicht zorgen tegen de vergrijzing in België.[25]

In 2014 nam hij deel aan het dansprogramma Dansdate samen met zijn partner Freya Piryns, een politica van Groen.