William Rehnquist

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Rehnquist
William Hubbs Rehnquist
William Hubbs Rehnquist
Geboren 1 oktober 1924
Milwaukee (Wisconsin)
Overleden 3 september 2005
Arlington (Virginia)
Partner Natalie Cornell (1953-1991 †)
Beroep Rechter
Advocaat
Jurist
Hoogleraar
Auteur
Religie Lutheranisme
Handtekening Handtekening
16e opperrechter van de Verenigde Staten
Aangetreden 26 september 1986
Einde termijn 3 september 2005
President Ronald Reagan (1986-1989)
George H.W. Bush (1989-1993)
Bill Clinton (1993-2001)
George W. Bush (2001-2005)
Voorganger Warren Burger
Opvolger John Roberts
Portaal  Portaalicoon   Politiek

William Hubbs Rehnquist (Milwaukee (Wisconsin), 1 oktober 1924Arlington (Virginia), 3 september 2005) was een Amerikaans jurist en de 16e opperrechter van het Hooggerechtshof, de hoogste rechtsprekende instantie van het land. Hij overleed in Arlington aan schildklierkanker.

Rehnquist werd geboren in Milwaukee; zijn grootouders waren immigranten uit Zweden. Na zijn afstuderen van de middelbare school trad hij in dienst bij de Amerikaanse luchtmacht; tijdens de Tweede Wereldoorlog werkte hij van 1943 tot 1946 als weerobservator in Noord-Afrika. Na zijn terugkeer naar Amerika studeerde hij politieke wetenschappen en rechten aan de Stanford Universiteit.

Van 1951 tot 1952 woonde Rehnquist in Washington D.C., waar hij als klerk werkte voor Robert Jackson, een rechter van het federale hooggerechtshof. Tijdens die periode schreef hij een memo waarin hij desegregatie van openbare scholen verwierp. Later beweerde hij dat hij de memo had geschreven in opdracht van Robert Jackson. In 1953 verhuisde hij naar Phoenix in Arizona, waar hij tot 1968 werkte als advocaat. In die periode werd hij lid van de Republikeinse Partij; hij assisteerde Barry Goldwater tijdens diens verkiezingscampagne voor president in 1964.

Hooggerechtshof[bewerken]

Rehnquist bij de tweede inauguratie van George W. Bush op 20 januari 2005.

Na de verkiezing van Richard Nixon als president in 1968 verhuisde Rehnquist terug naar Washington D.C., waar hij ambtenaar op het ministerie van Justitie werd. Op 10 december 1971 werd Rehnquist na een nominatie van president Nixon door de senaat goedgekeurd als rechter van het Hooggerechtshof, samen met Lewis Franklin Powell. Als rechter was Rehnquist één van de meest conservatieven; hij vond de macht die de deelstaten hadden belangrijker dan het veertiende amendement van de Amerikaanse Grondwet, welke alle burgers gelijke bescherming biedt onder de wet en dus gezien kan worden als een clausule die ongelijkheid verbiedt. Rehnquist stemde tegen verdere desegregatie van het openbaar onderwijs, en ook tegen legalisering van abortus in de zaak Roe vs. Wade uit 1973.

In 1986 trad de toenmalige opperrechter Warren Burger af, en werd Rehnquist door president Ronald Reagan voorgedragen voor de positie. Op 26 september van dat jaar stemde de senaat met 65 stemmen vóór en 33 tegen in met zijn benoeming. Als opperrechter schreef hij vaak de beslissingen van het Hof waarin meer bevoegdheden aan staten werden verleend of goedgekeurd. Na zijn overlijden werd hij opgevolgd door John Roberts.

Gerelateerd onderwerp[bewerken]