Zeearend

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Zie artikel Dit artikel gaat over de soort Haliaeetus albicilla. Zie de pagina zeearenden voor andere soorten uit het geslacht Haliaeetus of de pagina zeearend (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van zeearend.
Zeearend
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2013)
Seeadler-flug.jpg
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Accipitriformes
Familie:Accipitridae (Havikachtigen)
Geslacht:Haliaeetus (Zeearenden)
Soort
Haliaeetus albicilla
(Linnaeus, 1758)
Originele combinatie
Falco albicilla
Voorkomen als: jaarvogel (donkergroen), zomergast (lichtgroen) en wintergast (blauw)
Voorkomen als: jaarvogel (donkergroen), zomergast (lichtgroen) en wintergast (blauw)
Vliegende zeearend (volwassen)
Vliegende zeearend (volwassen)
Afbeeldingen Zeearend op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Zeearend op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Close-up jonge zeearend
'Vogel-Haliaeetus albicilla-Zeearend-02.jpg

De zeearend (Haliaeetus albicilla), soms Europese zeearend genoemd, is een roofvogel uit de familie der havikachtigen (Accipitridae). De wetenschappelijke naam van de soort werd als Falco albicilla in 1758 gepubliceerd door Carl Linnaeus.[2] Het is de grootste roofvogel van Noord- Europa.[3][4]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De lengte van een volwassen zeearend bedraagt 70 tot 92 cm, de vleugelspanwijdte is 200 tot 250 cm en het gewicht 3,1 tot 7,5 kg. Een zeearend kan tot 20 jaar oud worden.

Vanwege de grote spanwijdte wordt de zeearend ook wel de vliegende deur genoemd. Buiten zijn enorme spanwijdte vallen zijn grote gele snavel, de diep gevingerde vleugels en zijn witte staart op. Jonge exemplaren hebben die witte staart overigens niet.

Voedsel[bewerken]

Het voedsel van de zeearend bestaat uit vis, (water)vogels, kleine zoogdieren en aas. Soms stelen ze voedsel van andere roofvogels.

Een zeearend eet van een gevangen gans

Vijanden[bewerken]

Volwassen zeearenden hebben eigenlijk geen natuurlijke vijanden, afgezien van de mens. Eieren en kuikens lopen echter het risico door roofdieren te worden buitgemaakt.

Voortplanting[bewerken]

Zeearenden zijn sociaal levende dieren zonder territorium. Ze kunnen rustig naast elkaar broeden. Eieren leggen ze in hoge nesten, meestal in bomen bij moerasgebieden of op een steile rotswand langs kustgebieden. Het legsel bestaat meestal uit twee of drie witte eieren.

Zeearenden van verschillende leeftijden

Verspreiding[bewerken]

Oorspronkelijk kwam de zeearend in geheel Europa voor, maar op veel plaatsen zijn de aantallen sterk terug gelopen of is de soort verdwenen, vooral in Midden- en Zuid-Europa. Wel nemen de laatste tijd de aantallen weer toe. De zeearend komt voor in een band over Rusland naar Azië, waar hij van de Golf van Anadyr tot het noordoosten van China leeft.

Er worden 2 ondersoorten onderscheiden:

  • H. a. albicilla: van Europa en noordelijk Azië tot India en China.
  • H. a. groenlandicus: Groenland.
Europees land Aantal broedparen
Albanië 0-1
Azerbeidzjan 5-10
Bosnië en Herzegovina 25-50
Bulgarije 12-14
Denemarken 12
Duitsland 575
Estland 90
Europees Rusland 1000-2000
Finland 250
Georgië 1-2
Griekenland 6
Groot-Brittannië 31
Hongarije 97-105
IJsland 43
Kroatië 80-100
Letland 25
Litouwen 65
Macedonië 0
Montenegro 0
Nederland 4
Noorwegen ca. 2000
Oekraïne 80-100
Oostenrijk 4
Polen 660
Roemenië 28-33
Servië 40-60
Slovenië 1-3
Slowakije 2-5
Tsjechië 25-30
Turkije 8-15
Wit-Rusland 85-105
Zweden 500

Nederland[bewerken]

JuvenieleZeearend1.jpg
Het eerste zeearendjong (2006)
JuvenieleZeearend2.jpg
Eerste vliegpoging

Na een afwezigheid van verscheidene eeuwen in Nederland, werd in 2006 weer een succesvolle broedpoging geconstateerd, in de Oostvaardersplassen.[5] Het zeearendenpaar lijkt zich blijvend in dit gebied te hebben gevestigd, en daarmee in Nederland; sinds 2006 wordt er ieder jaar succesvol gebroed. Na mislukte broedpogingen elders in 2010, onder meer in het Lauwersmeergebied[6] nam het aantal geslaagde broedpogingen toe en nestelden zeearenden op verschillende plaatsen in Noord-Nederland en de Zeeuwse-Zuid-Hollandse delta, zoals in de Biesbosch, de Slikken van de Heen[7][8][9][10], De Oude Venen[11] en het Zuidlaardermeer[12][13]. Daarnaast wordt de zeearend waargenomen op andere plaatsen, bijvoorbeeld in de Gelderse Poort.[14][15].

België[bewerken]

De zeearend is van voorjaar 2005 tot en met voorjaar 2017 niet nestelend aangetroffen in België.[16][17]

Externe links[bewerken]