Étienne Martin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Étienne Martin
Afbeelding gewenst
Persoonsgegevens
Volledige naam Henri Étienne-Martin
Geboren 4 februari 1913
Overleden 21 maart 1995
Geboorteland Frankrijk
Beroep(en) Beeldhouwer
Oriënterende gegevens
Stijl(en) Abstract
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Étienne Martin (ook bekend als Étienne-Martin of Henri Étienne-Martin) (Loriol-sur-Drôme, 4 februari 1913Parijs, 21 maart 1995) was een Franse beeldhouwer en objectkunstenaar.

Leven en werk[bewerken]

De handtekening van Étienne Martin

Martin studeerde van 1929 tot 1933 aan de École des Beaux-Arts de Lyon in Lyon. Hij ging in 1934 naar Parijs waar hij werkte in het atelier van Charles Malfray aan de Académie Ranson, waar hij kennismaakte met de kunstenaars van de École de Paris (onder anderen Roger Bissière, Jean Le Moal, Alfred Manessier en François Stahly). Hij werd lid van de in 1936 in Lyon gestichte kunstenaarsgroepering Témoignage en nam deel aan de groepsexposities van 1938 en 1939 in Parijs. Hij had een atelier in de Rue du Pot-de-Fer. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog werd hij gemobiliseerd en kwam hij in Duitse krijgsgevangenschap, waaruit hij in 1941 werd bevrijd. In 1942 vestigde hij zich in Oppède, in 1943 verhuisde hij naar Dieulefit en in 1944 naar Mortagne-au-Perche.

In 1947 keerde Martin terug naar Parijs, waar hij Constantin Brâncuşi en George Gurdjieff leerde kennen. Hij bleef de ideeën van Gurdjieff gedurende een tiental jaren trouw. In 1954 begon hij aan zijn serie sculpturen Demeures, waarvoor hij in 1966 de Grand Prix de sculpture won van de Biënnale van Venetië. In 1964 werd hij uitgenodigd voor documenta III in de Duitse stad Kassel. Hij werd in 1968 benoemd tot hoogleraar aan de École nationale supérieure des beaux-arts in Parijs en werd in 1971 gekozen tot lid van de Académie des Beaux-Arts. De expositie Metamorphose de Dinges toonde zijn werk in het Palazzo Reale in Milaan, de Neue Nationalgalerie in Berlijn, Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam en het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. In 1972 was hij een belangrijke gast tijdens de door Harald Szeemann voor documenta 6 georganiseerde expositie Mythologies individuelles. De complete serie Demeures was in 1984 te zien in het Centre Georges Pompidou in Parijs en in 1996 bij de Fondation de Coubertin in Saint-Rémy-lès-Chevreuse.

Van 23 juni tot 13 september 2010 werd een overzichtstentoonstelling[1] georganiseerd door het Centre Pompidou van de werken in het bezit van het Musée national d'art moderne, aangevuld met werk van het Musée d'art moderne de la Ville de Paris en het atelier van Martin.

In het park van het Domaine du Bois Orcan in Noyal-sur-Vilaine bevindt zich het kunstcentrum L'Athanor, een museum gewijd aan Martin.[2] In het park bevinden zich enkele sculpturen van Martin, onder andere L'Athanor, Demeure 1 en La Ruine.

Werken (selectie)[bewerken]

Fotogalerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties