Abraham Bredius
Abraham Bredius (Amsterdam, 18 april 1855 - Monaco, 13 maart 1946) was een Nederlandse Rembrandtkenner, schilderijenverzamelaar, mecenas en archiefvorser.
De droom van Abraham Bredius is om een groot pianist te worden. Als dat buiten zijn bereik blijft, maakt hij op aanraden van zijn vader een grote kunstreis door Europa. Daar ontmoet hij Wilhelm von Bode, die later museumdirecteur wordt in Berlijn, en die hem aanraadt de Nederlandse 17e-eeuwse schilderkunst te bestuderen. Dat doet hij door collecties te bezoeken, boeken te bestuderen en er al eind jaren 70 artikelen over te schrijven.
Acht jaar lang is hij onderdirecteur van het Nederlands Museum voor Geschiedenis en Kunst, dat daarna door het Rijksmuseum wordt overgenomen. Dan is hij twintig jaar directeur van het Mauritshuis in Den Haag (1889-1909). Daarna blijft hij actief als adviseur van het museum en redacteur van het tijdschrift "Oud Holland". In 1924 vertrekt hij voorgoed naar Monaco, maar blijft jaarlijks drie maanden naar Nederland komen voor onderzoek.
Inhoud |
[bewerken] Boeken
In 1927 schrijft hij een boek over Jan Steen en in 1935 over Rembrandt.
[bewerken] De Emmaüsgangers
Bredius raakte in opspraak toen bleek dat het schilderij De Emmaüsgangers een vervalsing was van de hand van Han van Meegeren. Op Bredius' gezag is dit schilderij erkend als een werk van Johannes Vermeer en aangeschaft door het Museum Boijmans Van Beuningen te Rotterdam.
[bewerken] Bussum
Naar hem is de Brediusweg in Naarden en Bussum genoemd alsmede het Brediuskwartier, een wijk in Bussum. De zeer welgestelde familie Bredius bezat lange tijd het landgoed Oud Bussem, waar de jonge Bredius de zomer doorbracht. De familie bezat ook één of meer Rembrandts.
[bewerken] Museum Bredius
Het naar hem genoemde Museum Bredius is gevestigd aan de Lange Vijverberg in Den Haag.
