Alin Stoica
| Alin Stoica | ||||||||
| Afbeelding gewenst | ||||||||
| Persoonlijke informatie | ||||||||
| Volledige naam | Alin Tudor Adi Stoica | |||||||
| Geboortedatum | 10 december 1979 | |||||||
| Geboorteplaats | Boekarest, Roemenië | |||||||
| Lengte | 174 cm | |||||||
| Gewicht | 66 kg | |||||||
| Clubinformatie | ||||||||
| Positie | Middenvelder | |||||||
| Jeugdteams | ||||||||
|
||||||||
| Professionele clubs * | ||||||||
|
||||||||
| Interlands | ||||||||
|
||||||||
|
|
||||||||
| * Bijgewerkt op 23 apr 2011 | ||||||||
|
||||||||
.svg){kind=small}
Alin Tudor Adi Stoica (10 december 1979, Boekarest) is een Roemeens voetballer die laatst voor FK Vojvodina Novi Sad speelde. Hij is een technisch vaardige offensieve middenvelder. Zijn doorbraak en grootste successen kende hij bij RSC Anderlecht .
[bewerken] Begin
Stoica is de zoon van de in eigen land legendarische Tudorel Stoica, aanvoerder van het Steaua Boekarest dat in 1986 de Europa Cup I veroverde. Hij begon op jonge leeftijd met voetbal in de jeugd van Steaua Boekarest, de grootste club uit Roemenië. Al snel werd duidelijk dat Stoica junior talent had en gezegend was met een verfijnde techniek, aangeleerd door dagelijks urenlang op straat te voetballen.
Stoica kwam in de belangstelling van Anderlecht. Het won in 1995 de slag om de belofte, die in eigen land op dat moment "de nieuwe Hagi" werd genoemd. Hij was destijds zestien jaar en had één officiële wedstrijd met de A-ploeg van Steaua in de benen. Stoica kwam aanvankelijk terecht bij de reserves van Anderlecht. De reservenwedstrijden van RSC Anderlecht werden vaak massaal bezocht door supporters die de kleine Roemeen aan het werk wilden zien.
De eerste jaren in België verliepen voorspoedig. Stoica werd de lieveling van het Anderlechtpubliek. Hij vertegenwoordigde met zijn techniek, creativiteit en ingevingen de huisstijl van Anderlecht. Stoica speelde niet alle wedstrijden maar maakte indruk in met name de UEFA-bekerwedstrijden, waarin hij enkele belangrijke doelpunten voor zijn rekening nam. Zijn spel leverde hem de bijnaam "Le Petit Prince du Parc Astrid" op, naar het park waarin het stadion van de club gelegen is.
[bewerken] Hoogtepunt
In het seizoen 2000-2001 kreeg Stoica van toenmalig Anderlechttrainer Aimé Anthuenis de rol van spelmaker toebedeeld. Pär Zetterberg en Enzo Scifo hadden de club verlaten en Stoica werd op 21-jarige leeftijd spelmaker bij van Belgische topclub. Het werd het succesvolste seizoen van de club in vijftien jaar tijd. Met ook Jan Koller, Tomasz Radzinski en Walter Baseggio in de gelederen werd de Belgische recordkampioen voor de tweede opeenvolgende keer Belgisch kampioen. Onder leiding van de twee jongelingen en boezemvrienden Stoica en Baseggio beleefde Anderlecht Europese glorie-avonden met onder andere overwinningen op FC Porto, PSV Eindhoven, Dynamo Kiev, Manchester United, Lazio Roma en Real Madrid. De Belgische trots sneuvelde uiteindelijk tegen Leeds United in de strijd voor een plaats in de kwartfinale van de UEFA Champions League. Stoica deed wat betreft scores voornamelijk in de Europese wedstrijden van zich spreken en werd aan het einde van dat seizoen door de supporters van paarswit verkozen tot beste speler van het jaar.
[bewerken] Breekpunt en vervolg carrière
Stoica verkeerde buiten het veld wel in dubieus gezelschap, voelde zich misbegrepen en ondergewaardeerd door het bestuur van de Brusselse club en luisterde te aandachtig naar zijn manager, die de lokroep van het geld en het buitenland vooropstelde. De kleine Roemeense publiekslieveling weigerde keer op keer zijn contract te verlengen, in de hoop zo gratis naar een Europese topclub te kunnen. Twee weken voor het sluiten van de transfermarkt zat Stoica echter nog steeds zonder club. Hij wilde toen alsnog bijtekenen bij Anderlecht, maar dat wees hem de deur na zijn grillen van de voorbije jaren.
Stoica tekende noodgedwongen een contract bij de enige club die nog geïnteresseerd was, Anderlechts rivaal Club Brugge. Hij wilde opnieuw uitblinken in de Champions League, om alsnog een lucratieve transfer te versieren. De Brusselse supporters hebben hem de keuze die hun voormalige lieveling maakte nooit vergeven. Hij kreeg een oorverdovend fluitconcert over zich heen toen hij met Club Brugge op bezoek bij Anderlecht kwam.
Bij Brugge kon hij nooit aarden omwille van de speelstijl, waarbij meer dan eens het middenveld werd overgeslagen en zijn technische capaciteiten niet tot uiting kwamen. Na omzwervingen in Italië (AC Siena) en Roemenië (National Boekarest & Politehnica Timișoara) en op zeker moment zes wedstrijdloze maanden nam Stoica het lot in eigen hand en was hij bijna eigendom van Roda JC. Kort voor het sluiten van de transferperiode tekende hij echter bij het Belgische AA Gent. Onder Georges Leekens bloeide hij daarop weer wat op. In de zomer van 2007 verliet Leekens de club echter en werd deze vervangen door Trond Sollied, Stoica's voormalig trainer bij Club Brugge. Sollied leek ditmaal niettemin voor technisch voetbal te kiezen, in plaats van voor krachtvoetbal. Het liep echter niet goed af voor Stoica bij AA Gent. Hij werd vaak buiten de kern gehouden en op 8 januari 2008 verliet hij de club met onmiddellijke ingang.
Stoica speelde vervolgens bij de Henegouwse club Excelsior Moeskroen. Op zondag 27 april werd bekend dat hij ook daar mocht vertrekken. Na elf maanden zoeken vond Stoica een nieuwe club: op 10 maart 2009 tekende hij een contract tot op het einde van het seizoen met optie op nog een extra seizoen bij de Roemeense eersteklasser FC Braşov. Op 2 juli 2009, echter, tekende hij een contract voor 2 seizoenen bij het Servische FK Vojvodina Novi Sad. Door blessureleed kwam hij niet veel in actie voor de Servische eersteklasser en daarom werd aan het eind van het seizoen zijn contract ontbonden.
