BREIN

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Stichting BREIN (Bescherming Rechten Entertainment Industrie Nederland) is een Nederlandse organisatie die zich inzet tegen inbreuken op intellectuele eigendomsrechten namens auteurs, uitvoerende kunstenaars, uitgevers, producenten en distributeurs van muziek, film, video en interactieve software. BREIN zoekt on- en offline naar piraterij en geeft voorlichting over piraterij. De directeur van Stichting BREIN is Tim Kuik.

BREIN is in april 1998 opgericht. Voor 1998 werd ook al piraterij bestreden, door onder meer de Opsporingsdienst Buma/Stemra, Stichting Video Veilig en de NVPI. Met het oog op de digitalisering hebben deze partijen gezamenlijk BREIN opgericht om piraterij van zowel muziek, film als software te bestrijden.

Inhoud

[bewerk] Achtergrondinformatie

Volgens BREIN was de waarde van piraterij in 2004 ongeveer 350 miljoen. De stichting rekent daarvan ongeveer 50% toe aan Internetpiraterij en 50% aan handel in en het onder consumenten uitwisselen van illegale cd's en dvd's. Afgezet tegen de legale markt zou daarmee één op de drie beeld- en geluidsdragers in Nederland illegaal zijn.

Stichting BREIN heeft in Nederland geen strafrechtelijke opsporingsbevoegdheden. BREIN is een private handhavingsorganisatie. De Auteurswet biedt rechthebbenden en hun vertegenwoordigers verschillende middelen om juridische actie te nemen. Zo kunnen inbreukmakende goederen en productiemiddelen worden opgeëist en kunnen schadevergoedingen worden gevorderd via een civiele procedure bij de rechtbank. Bij kleine zaken wordt de dader gevraagd om een onthoudingsverklaring met boetebeding te ondertekenen. Als dit wordt geweigerd wordt er een kort geding aangespannen. Bij grotere zaken wordt er een schadevergoeding geëist en/of wordt aangifte gedaan bij de strafrechtelijke autoriteiten.

BREIN verzamelt IP-adressen en andere identificerende gegevens zoals e-mailadressen en sessietijden van mensen die ze ervan verdenkt illegaal materiaal te uploaden. Een IP-adres kan echter door meerdere mensen gebruikt worden. Sommige virussen gebruiken ook P2P-netwerken om zich te verspreiden, zo kan een hacker bijvoorbeeld de controle over andermans PC krijgen, zonder dat die persoon dat weet. Hierdoor is het in theorie mogelijk dat de houder van een ip-nummer naar voren komt, terwijl door iemand anders via zijn verbinding piraterij is bedreven. De houder van een ip-adres primair is echter verantwoordelijk voor hetgeen er via zijn verbinding gebeurt. BREIN tracht naar eigen zeggen enkel mensen te vervolgen die ze als 'zware inbreukmakers' ziet, dat wil zeggen eigenaars of beheerders van servers of sites met illegaal aanbod (bestanden of links) of 'excessieve uploaders'.

BREIN spoort niet alleen online naar inbreukmakend materiaal, ook offline zoeken zij markten af op zoek naar wat zij 'illegale dragers' noemen; illegaal vervaardigde cd's, dvd's of cd-roms met audiovisuele content.

[bewerk] BREIN en de overheid

Naar aanleiding van de manier van opsporing die Stichting BREIN gebruikt heeft PvdA-Kamerlid Martijn van Dam vragen aan minister Piet Hein Donner van Justitie gesteld. Deze Kamervragen zijn door de minister beantwoord op 14 september 2004.[1] Onlangs heeft Donner het belang van het auteursrecht nogmaals onderstreept en in het antwoord op recente Kamervragen over de ruilsoftware Tribler stelt de minister (in gezamenlijk antwoord met minister Brinkhorst) dat inbreukmakende gebruikers aansprakelijk kunnen worden gesteld en tot schadevergoeding veroordeeld. Het standpunt van de Nederlandse overheid is dat inbreuk op intellectuele eigendomsrechten (piraterij) in beginsel door rechthebbenden zelf moet worden aangepakt en dat strafrechtelijke handhaving daarbij als sluitstuk geldt. BREIN werkt dan ook nauw samen met FIOD-ECD en Politie in een zogenaamde 'publiek-private samenwerking'.

[bewerk] Deelnemers

Deelnemende organisaties zijn onder andere:

[bewerk] Zie ook

[bewerk] Externe links

[bewerk] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:
  1. ^ De antwoorden van de minister van Justitie zijn te vinden in: Handelingen Tweede Kamer, vergaderjaar 2003-2004, Aanhangsel, pp. 4871-4873; beschikbaar via www.overheid.nl.
 
Persoonlijke instellingen
in andere talen