Belgische federale verkiezingen 1987

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Op zondag 13 december 1987 werden in België verkiezingen gehouden voor het parlement (Kamer en Senaat).

Aanloop[bewerken]

Twee jaar na de vorige verkiezingen van 1985 moesten de Belgen opnieuw naar de stembus voor een nieuw parlement. De Regering-Martens VI, een coalitie van de christendemocraten en de liberalen was in oktober 1987 uiteengevallen naar aanleiding van de Voeren-kwestie. In tegenstelling tot 1985 waren er in 1987 geen aanhangende provincieraadsverkiezingen.

Uitslag[bewerken]

Zetelverdeling Kamer 1987
3
6
40
32
19
43
3
23
25
16
2
40 32 19 43 23 25 16 
De 212 zetels zijn verdeeld onder:

██ Ecolo: 3

██ Agalev: 6

██ PS: 40

██ SP: 32

██ PSC: 19

██ CVP: 43

██ FDF: 3

██ PRL: 23

██ PVV: 25

██ VU: 16

██ VB: 2

De grootste 6 Vlaamse partijen en hun behaalde resultaten voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Van 1978 tot en met 2014, uitgedrukt in procenten voor 'Het Rijk'.

Aantal geldige stemmen: 6.145.207 Partijen die minder dan 0,1% van de stemmen behaalden zijn niet opgenomen in de lijst.

Kamer[bewerken]

Partij Stemmen Percentage Zetels
CVP 1195363 19,5%  43 (-6)
PS 961361 15,6%  40 (+5)
SP 915432 14,9%  32 (+0)
PVV 709758 11,5%  25 (+3)
PRL 577959 9,4%  23 (-1)
Volksunie 495120 8,1%  16 (+0)
PSC 491908 8,0%  19 (-1)
Agalev 275437 4,5%  6 (+2)
Ecolo 157988 2,6%  3 (-2)
Vlaams Blok 116534 1,9%  2 (+1)
FDF 71338 1,2%  3 (+0)
KPB/PCB 51046 0,8%
PVDA/PTB 45218 0,7%
SAP/POS 31446 0,5%
RW 12391 0,2%
FN 7596 0,1%
RAD/UDRT 6452 0,1% 0 (-1)
GROEN 6096 0,1%
PDB 5683 0,1%
PFN/PCN 5053 0,1%
PLC 4136 0,1%

 Inaugurale zetelverdeling van de Kamer van Volksvertegenwoordigers in 1987.

Huidige Nederlandstalige partijen en hun behaalde resultaat voor de senaat sinds 1971 uitgedrukt in procenten

Partijen die minder dan 0,1% van de stemmen behaalden zijn niet opgenomen in de lijst.

Aantal geldige stemmen: 6.092.168

Senaat[bewerken]

Partij Stemmen Percentage Zetels
CVP 1169377 19,2% 22 (-3)
PS 958686 15,7% 20 (+2)
SP 896294 14,7% 17 (+1)
PVV 686440 11,3% 11 (+0)
PRL 564367 9,3% 12 (-1)
Volksunie 494410 8,1% 8 (+0)
PSC 474370 7,8% 9 (-1)
Agalev 299049 4,9% 3 (+1)
Ecolo 168491 2,8% 2 (+0)
Vlaams Blok 122953 2,0% 1 (+1)
FDF 77522 1,3% 1 (+0)
KPB/PCB 52318 0,9%
PVDA/PTB 43386 0,7%
SAP/POS 32187 0,5%
RW 14333 0,2%
GROEN 7648 0,1%
RAD/UDRT 6203 0,1%
PFN/PCN 5614 0,1%
PDB 5588 0,1%
PLC 3144 0,1%

Gevolgen[bewerken]

Op 22 januari 1988 vroeg de koning aan Jean-Luc Dehaene om de taak van informateur op zich te nemen om deze moeilijke knoop te ontrafelen. Waarop Dehaene antwoordde met zijn "Sire, geef me honderd dagen". 106 dagen later, op 6 mei 1988, had Dehaene de onmogelijke klus geklaard. Er was een akkoord over een verregaande staatshervorming en de Regering-Martens VIII (christendemocraten, socialisten en de Volksunie) kon van start gaan. Hoewel Wilfried Martens opnieuw eerste minister werd, was de feitelijke sterke man in deze regering Jean-Luc Dehaene.

Bronnen, noten en/of referenties