Bulgaars-orthodoxe Kerk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bulgaars-orthodoxe Kerk
Alexander Nevski herdenkingskathedraal in Sofia
Alexander Nevski herdenkingskathedraal in Sofia
Indeling
Moederkerk Oecumenisch patriarchaat van Constantinopel
Stichtingsjaar 865
Oprichter Boris I
Autocefaal of autonoom Autocefaal
Kerkleiding
Hoofd Neofit
Titel hoofd Patriarch van Sofia en geheel Bulgarije
Zetel Sofia, Bulgarije
Kenmerken
Liturgie Byzantijnse
Liturgische taal Kerkslavisch
Kalender Griekse/Herziene Juliaanse
Reikwijdte
Aantal gelovigen Ca. 8.000.000
Bisdommen 13
Kloosters 120
Parochies 2600
Priesters 1500
http://www.bg-patriarshia.bg/
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Bulgaars-orthodoxe Kerk (Bulgaars: Българска православна църква, Bălgarska pravoslavna cărkva) behoort tot de autocefale Oosters-orthodoxe Kerken. De Bulgaars-orthodoxe Kerk heeft de status van patriarchaat. De opperste gerechtelijke en bestuurlijke macht wordt uitgeoefend door de Heilige Synode.

Geschiedenis[bewerken]

De Bulgaarse Kerk werd opgericht in 865 toen Boris I gedoopt werd door Griekse missionarissen. In 927 erkende het Patriarchaat van Constantinopel de autocefale status van de Bulgaarse Kerk. Daardoor is deze Kerk één van de oudste autocefale Kerk na de Patriarchaten van Rome, Constantinopel, Alexandrië, Antiochië, Jeruzalem en de Cypriotisch-orthodoxe Kerk.

In de elfde eeuw - na de verovering van Bulgarije door Byzantium in 1018 - werd het patriarchaat door de Byzantijnse keizer afgeschaft; de patriarch werd aartsbisschop. In 1054 sloot de Bulgaarse Kerk zich dan ook aan bij Constantinopel en verbrak alle banden met de paus van Rome.

In 1235 werd het Bulgaarse patriarchaat hersteld tijdens het Tweede Bulgaarse Rijk. Tegen het einde van de 14de eeuw maakte de Ottomaanse invasie een einde aan het bestaan van het patriarchaat en in 1453 werd de Bulgaarse Kerk onder jurisdictie van het Patriarchaat van Constantinopel werd geplaatst.

In 1870 vaardigde de sultan een decreet uit waarbij een Bulgaarse Kerk in de vorm van een exarchaat werd gesticht. Daarop ex-communiceerde Constantinopel de Bulgaarse Kerk. Pas in 1945 volgde de erkenning van het Bulgaarse patriarchaat door de Patriarch van Constantinopel. In 1953 werd de Bulgaars-orthodoxe Kerk terug een autocefaal patriarchaat.

Gedurende de communistische periode werden de kerkeigendommen geconfisqueerd door de staat. De grondwet van 1991 waarborgt de godsdienstvrijheid en erkent de oosterse orthodoxie als de traditionele godsdienst van Bulgarije.

Organisatie en huidige situatie[bewerken]

De Kerk telt dertien bisdommen binnen de grenzen van Bulgarije en heeft jurisdictie over twee bisdommen in West- en Midden-Europa, Amerika, Canada en Australië. Er zijn in 58 kerkprovincies, die op hun beurt onderverdeeld zijn in bijna 2600 parochies. De kerkdiensten in de parochies worden geleid door de ongeveer 1500 parochiepriesters. De Bulgaars-orthodoxe Kerk heeft ongeveer 120 kloosters. Hier volgt een opsomming van de bisdommen:

De bisdommen in het buitenland zijn het 'bisdom van Centraal en West-Europa' (met zetel in Berlijn) en het 'bisdom van Amerika, Canada en Australië' (met zetel in New York).

De Kerk telt bijna 6,5 miljoen leden in de Republiek Bulgarije en tussen 1,5 en 2,0 miljoen in andere Europese landen, Amerika en Australië.

Patriarch Neofit, patriarch van Sofia en van geheel Bulgarije, is sinds 24 februari 2013 het hoofd van de Bulgaars-orthodoxe Kerk.

Nederland en België[bewerken]

In Nederland heeft de Bulgaars-orthodoxe Kerk één parochie in Den Haag en in België is er een parochie in Schaarbeek.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties