Chabad-Lubavitch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Chabad-Lubavitch is een van de grootste chassidische bewegingen ter wereld. De namen Chabad en Lubavitch worden afwisselend gebruikt: soms een van de twee, soms beide. Het hoofdkwartier van de beweging is gevestigd in de wijk Crown Heights, in Brooklyn (New York), waar circa 15.000 volgelingen wonen. In Israël heeft de beweging een eigen dorp, Kfar Chabad, dichtbij de Luchthaven Ben-Gurion bij Tel Aviv.

De zevende en laatste Lubavitcher rebbe, rabbijn Menachem Mendel Schneerson, is in 1994 overleden. Hij besloot, in navolging van een door zijn voorganger rabbijn Yosef Yitzchak Schneerson begonnen project, zijn volgelingen over de hele wereld te sturen om nieuwe religieus-joodse gemeenschappen te stichten om zo seculiere joden te motiveren religieuze geboden (mitswot) te volgen. Thans werken over de hele wereld verspreid ongeveer 4000 Lubavitcher chassidim in de uitreikingstaak.

Na het overlijden van de zevende rebbe heeft de beweging geen nieuwe leider gekregen. De rebbe had geen zonen, en volgens de Lubavitcher filosofie zou de zevende rebbe de laatste zijn voor de Messias zou komen.

Ook in Nederland is Lubavitch aanwezig. Circa de helft van de orthodoxe rabbijnen in Nederland, met name buiten Amsterdam, is lid van Lubavitch. In tegenstelling tot in andere landen hebben zij in Nederland geen aparte gemeenschap naast de bestaande orthodox-joodse gemeenschappen gesticht; de Lubavitcher zendelingen (sjlichim) werken hier binnen het Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK), de overkoepelende organisatie van orthodox-joodse gemeenten in Nederland.

Zionisme[bewerken]

Hoewel Lubavitch zich traditioneel afzet tegen het seculier zionisme beweging, staat zij in tegenstelling tot de meeste andere bewegingen in het charedische jodendom zeer vriendelijk ten opzichte van nationaal-religieus zionisme. In tegenstelling tot sommige andere chassidische bewegingen steunt Lubavitch de staat Israël volledig: sommige Lubavitcher chassidim dienen in het Israëlische leger, en de meeste Lubavitchers zijn fel tegenstander van terugtrekkingen uit de bezette gebieden, zoals in 2005 uit de Gazastrook en een gedeelte van het noordelijke deel van de Westelijke Jordaanoever, alsmede de plannen die premier Olmert sinds begin 2006 klaar heeft liggen voor een verdere terugtrekking uit gebieden op de Westelijke Jordaanoever.

Met name onder de mesjichistische richting onder de Lubavitchers bestaat een verschuiving naar een extreemrechtse religieus-zionistische ideologie, soms zelfs nabij de ideologie van de extreem-rechtse Kach-beweging. Mede om deze reden worden Lubavitchers binnen de algemene charedische wereld als afwijkend gezien: de hoofdredenen zijn echter de mesjichistische strekking (zie verder) en hun 'missie'werking onder niet-religieuze joden.

Mesjichisme[bewerken]

De term mesjichisme wordt hier gebruikt om het verschil duidelijk te maken met de joods-christelijke beweging van de Messiasbelijdende Joden.

In de jaren 90 raakte een groot aantal Chabad-aanhangers overtuigd dat hun rebbe, rabbijn Menachem Mendel Schneerson, de mosjiach (messias) zou worden of zijn. Toen hij in 1994 overleed ontstond een aanzienlijke mesjichistische beweging. De aanhangers hiervan geloven dat de overleden rebbe weer tot leven zal komen en dan alsnog mosjiach zal blijken te zijn. Zij accepteren niet dat hij overleden is en schrijven achter zijn naam niet het gebruikelijke acroniem zatzal (zecher tzadik livracha, moge de herinnering van deze rechtvaardige man tot zegen zijn) maar shlita (moge hij nog lange en aangename dagen hebben), wat alleen over levende mensen wordt gezegd, alsmede mhm (Melech Hamosjaich, koning messias).

Met name in Israël en New York is het percentage Lubavitchers dat mesjichistisch is erg hoog.

Vrijwel alle andere charedisch-joodse bewegingen verwerpen deze ideologie. Ook de algemene, officiële Chabad-Lubavitch-beweging verwerpt dit idee.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]