Communistische staat

Een kaart waarop de huidige (2012) staten met een zelfverklaarde communistische regering te zien zijn.

Kaart van landen die zichzelf verklaard hebben of werden verklaard als socialistische staten onder de marxistisch-leninistische of maoïstische definitie tussen 1979 en 1983.

Een communistische staat (ook wel, door de voorstanders, socialistische staat, de dictatuur van het proletariaat, en ook, door de tegenstanders, de communistische dictatuur) is een staat die geregeerd wordt door een communistische partij die als ideologie het leninisme of het marxisme-leninisme heeft. Volgens het communistische principe is het openbare eigendom van alle of de meeste middelen van de productie door een communistische partij geleide staat noodzakelijk om het belang van de arbeidersklasse te bevorderen. Volgens marxististen-leninisten is de staat een instrument in de handen van de heersende klasse.

Communistische staten kunnen verschillende legale politieke partijen hebben, maar de communistische partij heeft meestal een bijzondere of een dominante rol in de regering, vaak door (bepalingen in) de grondwet.

Inhoud

1 Bezwaren tegen het gebruik van de term
2 Kritiek
- 2.1 Van het gematigde liberale standpunt
3 Moderne tijd
4 Zie ook

Bezwaren tegen het gebruik van de term [bewerken]

Niet elk land dat wordt geregeerd door een communistische partij wordt gezien als een communistische staat door linkse communisten en trotskisten^[1], en de term "communistische staat" wordt van oudsher gebruikt bij de westerse politieke wetenschappers en de massamedia verwijzend naar een specifiek type van een eenpartijstaat.

In de praktijk blijkt dat de zogenaamde communistische staten zichzelf niet als zodanig zien, omdat ze de huidige staten van hun maatschappij niet als communistisch beschouwen. In plaats daarvan identificeren zij zich als socialistische staten. Het primaire doel van deze staten, wat ook hun officiële naam verklaart, is de respectieve landen begeleiden in het proces van opbouw van het socialisme, wat uiteindelijk moet leiden tot het communisme.

Kritiek [bewerken]

Van het gematigde liberale standpunt [bewerken]

Totalitaire communistische regimes zijn bekritiseerd voor hun eenpartijstelsel, totalitaire controle over de economie en de maatschappij en onderdrukking van de burgerlijke vrijheden door de Raad van Europa,^[2] economische focus op de zware industrie ten koste van de consumptiegoederen, wat soms leidt tot tekorten van vitale producten of zelfs hongersnoden,^[3] en het militarisme en propaganda als dekmantel voor de fouten van de overheid.^[4]