Dodenrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eiland van de Doden, 1880

Het dodenrijk is een opvatting uit de religie en de mythologie en betreft een plek waar de overledenen heen gaan. Het dodenrijk bestaat meestal uit een 'schaduwkoninkrijk' (de hel) en een paradijs (een soort hemel).

Oude Egypte[bewerken]

In het Oude Egypte dacht men dat als men spullen in het graf van de overledene zou leggen deze die zou meenemen naar het dodenrijk. Volgens de Oude Egyptenaren lag het dodenrijk aan de oostkant van de Nijl.

Christendom[bewerken]

Ook in de Bijbel komt men het begrip 'dodenrijk' tegen en is het de plaats waar (bepaalde) doden verblijven. In het Oude Testament was het de plaats waar alle doden heen gingen, maar dan wel gescheiden in een hels en hemels gedeelte. In het Nieuwe Testament verblijven de gelovige doden sinds de opstanding van Jezus Christus in de hemel. Voorts is er in de Bijbel sprake van dat de doden op de zogenoemde dag des oordeels uit het dodenrijk zullen worden opgewekt om door God te worden geoordeeld. Het dodenrijk zelf dan ten ondergaan.

Verschillende heersers van het dodenrijk[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]