Dwain Chambers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dwain Chambers
Tijdens EK indoor 2009 in Turijn
Tijdens EK indoor 2009 in Turijn
Volledige naam Dwain Anthony Chambers
Geboortedatum 5 april 1978
Geboorteplaats Islington
Lengte 1,80 m
Gewicht 83 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Remi Korchemny, Vince Martino
Eerste titel Europees jeugdkampioen 100 m 1995
OS 2000, 2012
Extra Europees recordhouder 4 x 100 m; Europees indoorrecordhouder 60 m; Wereldjeugdrecordhouder 100 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Dwain Anthony Chambers (Islington, 5 april 1978) is een Britse atleet en American Footballspeler. Hij is gespecialiseerd in de 60 m en de 100 m en boekte tevens successen op de 4 x 100 m estafette. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen en meerdere malen aan wereldkampioenschappen en Europese kampioenschappen met een wereldindoortitel op de 60 m als beste resultaat.

Inhoud

Biografie [bewerken]

Jeugd [bewerken]

Chambers kreeg in 1995 internationale bekendheid door het winnen van de 100 m op de Europese kampioenschappen voor junioren. Deze prestatie herhaalde hij in 1997 en verbeterde hiermee het wereldjeugdrecord naar 10,06 s. Op de Europese kampioenschappen van 1998 in Boedapest won hij achter zijn landgenoot Darren Campbell (goud) een zilveren medaille.

Senioren [bewerken]

Een jaar later werd hij op de wereldkampioenschappen in Sevilla tweede op zowel de 100 m als de 4 x 100 m estafette. Als slotloper op het estafetteonderdeel liep Chambers met zijn teamgenoten Jason Gardener, Darren Campbell en Marlon Devonish met een tijd van 37,73, een nieuw Europees record. In 2000 maakte hij zijn olympisch debuut op de Olympische Spelen in Sydney. Op de 100 m bereikte hij de finale, waarin hij met een vierde plaats in 10,08 net buiten de medailles viel. Op de 4 x 100 m estafette werd hij met zijn ploeggenoten Allyn Condon, Jason Gardener en Marlon Devonish echter gediskwalificeerd.

Doping [bewerken]

In oktober 2003 werd Dwain Chambers positief getest op het gebruik van het anabole steroïde Tetrahydrogestrinon. Na te zijn verhoord op 22 februari 2004, werd hij door de Britse atletiekbond voor twee jaar geschorst. Zijn overwinning op de 100 m op de Europese kampioenschappen van 2002 in München, waarbij hij zilveren medaillewinnaar Francis Obikwelu versloeg, werd hem na zijn positieve dopingtest ontnomen. Dit gold ook voor zijn estafetteoverwinning en de egalisering van het Europees record op 14 september 2002, dat in handen was van Linford Christie. Ook werden hem en zijn teamgenoten de bronzen medaille ontnomen die zij wonnen bij de wereldkampioenschappen van 2003 op de 4 x 100 m estafette. Tevens werd Chambers levenslang uitgesloten voor de Olympische Spelen en de Gemenebestspelen.

Zijn trainer Remi Korchemny was betrokken bij de BALCO-affaire. Tegen dit bedrijf loopt in de Verenigde Staten een strafonderzoek wegens het illegaal verkopen van dopingmiddelen. Chambers had in de tussentijd aangekondigd misschien over te stappen op American football in de National Football League. Later keerde hij toch terug in de atletiek. De IAAF schrapte zijn prestaties die hij behaalde tussen 1 januari 2002 en 1 augustus 2003.

Na de schorsing [bewerken]

Op de Europese kampioenschappen atletiek 2006 stond hij voor de eerste keer na zijn schorsing weer aan de start bij een groot toernooi. Hij behaalde de finale op de 100 m en won met het Britse estafetteteam een gouden medaille op de 4 x 100 m estafette. Zijn ploeggenoot Darren Campbell, die ook in het aanvankelijk gouden team zat bij het EK van 2002, weigerde echter een ereronde mee te lopen vanwege het dopingverleden van Chambers. Ook sprak Campbell zijn afschuw uit over het hebben van een dopinggebruiker als teamgenoot.[1]
Later dat jaar behaalde Dwain Chambers bij de Europacupwedstrijden in het Spaanse Málaga een zilveren medaille op de 100 m.

American football [bewerken]

Dwain Chambers heeft tweemaal geprobeerd om American-footballer te worden. Zijn eerste poging ondernam hij tijdens zijn dopingschorsing bij de San Francisco 49ers. Hij werd echter niet in het team opgesteld. Een tweede poging ondernam hij van 5 tot 9 maart 2007 bij de tryouts van NFL Europa. Daar werd hij benaderd door de Hamburg Sea Devils, waar hij de rest van het seizoen speelde. De tweede overstap naar American Football was om financiële redenen.[2] Ook deze tweede poging was geen succes: een stressfractuur in zijn voet beëindigde het seizoen van Chambers voortijdig. Ook twijfelde zijn coach Vince Martino over zijn kansen in de sport: hij zou niet goed genoeg zijn in het vangen van de bal.

Atletieksucces en rugby [bewerken]

Begin 2008 stapte Chambers weer over naar atletiek. Hij kwalificeerde zich voor de 60 m op het WK indoor en kwam daar tot de finale waar hij zijn persoonlijke record aanscherpte tot 6,54 s. Deze tijd was goed voor een zilveren medaille. Na dit succes nam Chambers een opmerkelijke beslissing: hij probeerde zijn geluk te beproeven bij het rugby: hij ging voor een proefperiode van een maand bij de Super League-ploeg Castleford Tigers.[3] Na deze proefperiode kreeg Chambers geen contract aangeboden.
Na de mislukte uitstap naar het rugby probeerde Chambers de beslissing van de Britse olympische associatie om hem levenslang te schorsen aan te vechten bij het hooggerechtshof. De beslissing werd echter niet teruggedraaid waardoor Chambers niet mocht deelnemen aan de Olympische Spelen van Beijing.

Titel, maar geen estafette [bewerken]

De top drie van de 60 m tijdens het EK indoor 2011: Obikwelu, Chambers en Lemaitre

Chambers was erg succesvol tijdens de Europese indoorkampioenschappen van 2009 in Turijn. In de halve finale verbeterde hij het Europese indoorrecord op de 60 m aan tot 6,42 s. De finale die daarop volgde won hij in een tijd iets daarboven (6,46 s). Aan de vreugde werd al gauw een eind gemaakt. Hij kreeg op dezelfde dag te horen dat hij niet deel uit zal gaan maken van de estafetteploeg tijdens de wereldkampioenschappen van Berlijn, omdat hij ook geen onderdeel van de olympische 4 x 100 m estafetteploeg mag zijn.[4] De ploeg werd bij het kampioenschap uiteindelijk derde. Chambers bereikte zelf ook de finale op de 100 m, waar hij zesde werd in 10,00 s.

Chambers kwam als ranglijstaanvoerder en regerend Europees kamppioen naar de wereldindoorkampioenschappen van 2010 in Doha, waardoor hij favoriet voor de titel was. De verwachtingen kon hij waarmaken: hij eindigde voor Mike Rodgers en Daniel Bailey op de hoogste plek van het ereschavot in 6,48 s.
Tijdens het outdoorseizoen verbrak Dwain Chambers de 10-secondengrens op de 100 m voor het eerst sinds 2001. Hij won de sprintafstand tijdens de Europese teamkampioenschappen in een tijd van 9,99 s en versloeg daar Christophe Lemaitre. Die prestatie bood perspectief voor het EK van Barcelona wat zijn laatste kans zou zijn op een individuele internationale outdoortitel.[1] Zo ver kwam het niet: in de finale waar de nummers twee tot en met vijf allen dezelfde tijd liepen eindigde Chambers op een vijfde plek.

In 2011 kon Chambers zijn Europese indoortitel op de 60 m niet verdedigen. Hij werd met één honderdste van een seconde verslagen door de Portugees Francis Obikwelu. Later in het jaar tijdens Chambers' vierde wereldkampioenschappen werd hij in de halve finale voor de eerste keer in zijn loopbaan gediskwalificeerd wegens een valse start.[5]
Chambers werd bij de wereldindoorkampioenschappen van 2012 in Istanboel derde bij de 60 m.

Olympische Spelen [bewerken]

Eind april 2012 verloor de Britse olympische associatie een rechtszaak tegen de Wereldantidopingagentschap (WADA) bij het Hof van Arbitrage voor Sport.[6] Het WADA vond de levenslange uitsluiting van Britse sporters bij de Olympische Spelen in strijd met hun regelgeving. Door de uitkomst van de rechtszaak kunnen sporters die bestraft zijn voor het gebruik van doping, waaronder Dwain Chambers, worden uitgezonden naar de Olympische Spelen. Hierdoor kon Chambers ook weer deel uitmaken van de nationale estafetteploeg, waar hij bij de Europese kampioenschappen in Helsinki de finale haalde. De ploeg haalde in deze finale niet de finish. Chambers deed niet mee op een individueel onderdeel. Bij de Olympische Spelen van Londen nam hij wel deel aan de 100 m. Na de serie te hebben gewonnen, eindigde hij in de halve finale als tiende in totaal waardoor hij de finale misliep. Dit gebeurde ook bij de 4 x 100 m estafette. Het team eindigde aanvankelijk als derde in de serie, genoeg voor directe kwalificatie, maar werd gediskwalificeerd door een wissel buiten het wisselvak van Danny Talbot op Adam Gemili.[7]

Titels [bewerken]

  • Wereldindoorkampioen 60 m - 2010
  • Gemenebestkampioen 4 x 100 m - 1998
  • Kampioen Goodwill Games 100 m - 2001
  • Europees kampioen 100 m - 2002
  • Europees kampioen 4 x 100 m estafette - 2002, 2006
  • Europees indoorkampioen 60 m - 2009
  • Europees jeugdkampioen 100 m - 1995, 1997
  • Brits kampioen 100 m - 2000, 2001, 2008

Persoonlijke records [bewerken]

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 9,97 s 22 augustus 1999 Sevilla
200 m 20,31 s 22 juli 2001 Londen
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
50 m 5,69 s 13 februari 2000 Liévin
60 m 6,42 s (AR) 7 maart 2009 Turijn
200 m 21,10 s 9 februari 2000 Pireás

Palmares [bewerken]

Chambers met zijn gouden medaille bij het WK indoor van 2010 in Doha

60 m [bewerken]

100 m [bewerken]

Kampioenschappen
  • 1995: Goud Europees Jeugd Olympisch Festival - 10,87 s
  • 1995: Goud EJK - 10,06 s
  • 1996: 5e WJK - 10,47 s
  • 1997: Goud EJK - 10,41 s
  • 1998: Zilver EK - 10,10 s
  • 1998: Brons Wereldbeker - 10,03 s
  • 1999: Goud Europacup - 10,21 s
  • 1999: Brons WK - 9,97 s
  • 2000: 4e OS - 10,08 s
  • 2001: Goud Goodwill Games - 10,11 s
  • 2001: 4e WK - 9,99 s
  • 2002: 8e Gemenebestspelen - 11,19 s
  • 2003: DSQ WK
  • 2006: Zilver Europacup - 10,19 s
  • 2006: 7e EK - 10,24 s
  • 2009: Goud Europese Teamkampioenschappen - 10,07 s
  • 2009: 6e WK - 10,00 s
  • 2010: 5e EK - 10,18 s
  • 2011: DQ in ½ fin. WK
  • 2012: 4e in ½ fin. OS - 10,05 s
Golden League-podiumplekken

200 m [bewerken]

  • 2001: 5e in ¼ fin. WK - 20,60 s
  • 2009: Goud Europese Teamkampioenschappen - 20,55 s

4 x 100 m [bewerken]

  • 1998: Goud Gemenebestspelen - 38,20 s
  • 1999: Zilver WK - 37,73 s (ER)
  • 2000: DSQ in serie OS
  • 2003: DSQ WK
  • 2006: Goud EK - 38,91 s
  • 2012: DNF in finale EK
  • 2012: DSQ in serie OS

Onderscheidingen [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Externe links
Wikimedia Commons

Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Dwain_Chambers&oldid=35928024"