Christophe Lemaitre

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Christophe Lemaitre
Tijdens de WK in 2011, Daegu
Tijdens de WK in 2011, Daegu
Volledige naam Christophe Lemaitre
Geboortedatum 11 juni 1990
Geboorteplaats Annecy
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Frankrijk
Lengte 1,89 m[1]
Gewicht 74 kg[1]
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel Wereldjeugdkampioen 200 m 2008
OS 2012
Extra Frans recordhouder 100 m + 200 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Christophe Lemaitre[2] (Annecy, 11 juni 1990) is een Franse sprinter, die gespecialiseerd is in de 100 en 200 m. Hij werd Europees kampioen op de 100 m, 200 m en de 4 x 100 m estafette. Hij werd in juli 2010 de eerste blanke man ooit die de 100 m liep in minder dan tien seconden. Zijn bijnamen luiden: "L'éclair blanc", "Le TGV de Culoz" en "El Maestro".[bron?]

Loopbaan[bewerken]

Europees talent van het jaar[bewerken]

Lemaitre won de 200 m op de wereldkampioenschappen voor junioren van 2008 in Bydgoszcz in een tijd van 20,83 s; een jaar later werd hij in Novi Sad Europa jeugdkampioen op de 100 m met 10,04. Tijdens de toekenning van de European Athlete of the Year Trophy werd Lemaitre benoemd tot 'Europees talent van het jaar'.[3]

Drie Europese titels[bewerken]

Het Franse talent won op 29 juli 2010 de 100 m op de Europese kampioenschappen in Barcelona, in een tijd van 10,11, voor Mark Lewis-Francis en zijn landgenoot Martial Mbandjock.[4] Eerder die maand liep hij op de Franse nationale kampioenschappen in Valence de 100 m in 9,98. Hiermee bleef hij als eerste blanke man onder de 10 seconden in een officiële wedstrijd.[5] Naast de 100 m veroverde hij ook de Europese titel op de 200 m alsmede de 4 x 100 m estafette.

Verschillende eretitels[bewerken]

Vanwege zijn drie Europese titels en omdat hij geschiedenis schreef door de 100 m als eerste blanke atleet binnen de 10 seconden te lopen, werd Christophe Lemaitre aan het eind van 2010 door de EAA uitgeroepen tot Europees atleet van het jaar. En de Franse sportkrant L'Équipe riep hem uit tot sportman van het jaar in Frankrijk.[6]

Sneller en sneller[bewerken]

In 2011 was Christophe Lemaitre op de Europese indoorkampioenschappen in Parijs zowel in de series als de halve finale de snelste van allemaal. In de finale moest hij het echter afleggen tegen de verrassende Portugese oud-Europese kampioen op de 100 en 200 m van 2006 Francis Obikwelu, die met zijn tijd van 6,53 een nationaal record vestigde op de 60 m, en de uit zijn slof schietende Brit Dwain Chambers, die tot een beste seizoentijd van 6,54 kwam. Lemaitre stelde met zijn 6,58 als derde in eigen huis enigszins teleur.
Dat hij echter nog steeds vooruitgang boekte op de sprint, bewees hij vervolgens op 7 juni in Montreuil, waar hij zijn eigen nationale record op de 100 m verbeterde tot 9,96. Een week later haalde hij hier tijdens de EK voor landenteams in Stockholm opnieuw eenhonderdste seconde vanaf, om tenslotte op 29 juli bij de Franse kampioenschappen in Albi op 9,92 uit te komen. Een dag later liep hij ook op de 200 m sneller dan ooit, maar nu hielp de wind hem te veel (+ 2,38 m/s), waardoor dit record niet kon worden erkend.

Het bleek uitstel van executie. Want nadat Christophe Lemaitre op de wereldkampioenschappen in Daegu op de 100 m nog buiten het erepodium was gebleven (na de onverwachte diskwalificatie van Usain Bolt werd hij met zijn 10,19 afgetroefd door Yohan Blake – 9,92, Walter Dix – 10,08 en Kim Collins – 10,18), liep hij een kleine week later op de 200 m in het kielzog van de als vanouds ongenaakbare Usain Bolt (eerste in 19,40) en vlak achter Walter Dix (tweede in 19,70) naar de derde plaats in 19,80, waarmee de jonge Fransman voor het eerst in zijn loopbaan onder de 20-secondengrens dook.

Wederom internationaal succes[bewerken]

Lemaitre begon zijn eerste olympische seizoen met twee kampioenschappen alvorens bij de Olympische Spelen van Londen Frankrijk te vertegenwoordigen. Het eerste kampioenschap leverde hem de Franse titel op bij de 100 m, de 200 m en de 4 x 100 m. Vooral zijn 100 m stemde Lemaitre tevreden, die in de maanden voor het nationale kampioenschap wat naar zijn vorm zocht.[7] Hij liep 9,94 s met een iets te sterke rugwind van 2,6 m/s. Twee weken later probeerde Christophe Lemaitre zijn Europese titels te verdedigen op de 100 m en de 4 x 100 m estafette. Bij de kortste sprintafstand lukte dat, door landgenoot Jimmy Vicaut drie honderdsten voor te blijven. Bij de estafette waren ze minder succesvol. In de finale eindigde Lemaitre samen met Ronald Pognon, Pierre-Alexis Pessonneaux en Emmanuel Biron achter het Nederlandse en het Duitse estafetteam in 38,46 s.

Op de Spelen in Londen bereikte hij de finale van de 200 m. Daarin werd hij zesde in 20,19.

Op het WK 2013 in Moskou liep Lemaitre naar de zevende plaats tijdens de finale van de 100 m. 1 dag later moest hij zich echter terugtrekken voor de 200 m en de 4 x 100 m estafette ten gevolge van een blessure aan de rechterknie, opgelopen tijdens de finale van de 100 m.

Titels[bewerken]

  • Europees kampioen 100 m - 2010, 2012
  • Europees kampioen 200 m - 2010
  • Europees kampioen 4 x 100 m - 2010
  • Frans kampioen 100 m - 2010, 2011, 2012
  • Frans kampioen 200 m - 2010, 2011, 2012
  • Frans indoorkampioen 60 m - 2010, 2011, 2012
  • Wereldjeugdkampioen 200 m - 2008
  • Europees jeugdkampioen 100 m - 2009

Persoonlijke records[bewerken]

Outdoor
Afstand Prestatie Datum Plaats
100 m 9,92 s (nat. rec.) 29 juli 2011 Albi
200 m 19,80 s (nat. rec.) 3 september 2011 Daegu
Indoor
Afstand Prestatie Datum Plaats
50 m 5,71 s 5 maart 2010 Liévin
60 m 6,55 s 13 februari 2010 Aubière
200 m 20,83 s 14 februari 2010 Aubière

Palmares[bewerken]

60 m[bewerken]

  • 2009: Zilver Franse indoorkamp. - 6,71 s
  • 2010: Goud Franse indoorkamp. - 6,56 s
  • 2011: Goud Franse indoorkamp. - 6,58 s
  • 2011: Brons EK indoor - 6,58 s (in ½ fin. 6,55 s)
  • 2012: Goud Franse indoorkamp. - 6,59 s
Lemaitre viert zijn Europese titel op de 100 m, Barcelona 2010

100 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 2007: 4e WJK - 10,67 s
  • 2008: Zilver Franse kamp. - 10,26 s
  • 2009: Goud EJK - 10,04 s
  • 2010: Goud Franse kamp. - 9,98 s
  • 2010: Goud EK - 10,11 s
  • 2011: Goud Franse kamp. - 9,92 s
  • 2011: 4e WK - 10,19 s (in ½ fin. 10,11 s)
  • 2012: Goud EK - 10,09 s
  • 2013: 7e WK - 10,06 s
Diamond League-podiumplekken

200 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 2007: 5e WJK - 21,15 s
  • 2008: Goud WJK - 20,83 s
  • 2010: Goud Franse kamp. - 20,16 s
  • 2010: Goud EK - 20,37 s
  • 2011: Goud Franse kamp. - 20,08 s (+ RW)
  • 2011: Brons WK - 19,80 s
  • 2012: 6e OS - 20,19 s
Diamond League-podiumplekken

4 x 100 m estafette[bewerken]

  • 2009: 8e WK - 39,21 s
  • 2010: Goud EK - 38,11 s
  • 2011: Zilver WK - 38,20 s
  • 2012: Brons EK - 38,46 s
  • 2012: 4e in kwal. OS - 38,15 s

Onderscheidingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties

Externe links