Churandy Martina

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Churandy Martina
Tijdens de EK in Helsinki, 2012
Tijdens de EK in Helsinki, 2012
Volledige naam Churandy Thomas Martina
Geboortedatum 3 juli 1984
Geboorteplaats Willemstad
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Lengte 1,78 m
Gewicht 74 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Trainer/coach Wendell Prince, Bob Kitchens, Calvin Robinson, Dennis Mitchell
Eerste titel Zuid-Amerikaans jeugdkampioen 100 m 2002
OS 2004, 2008, 2012
Extra Antilliaans recordhouder 100 m, 200 m, 400 m, 4 x 100 m; indoorrecordhouder 60 m, 200 m;

Ned. recordhouder 100 m, 200 m, 4 x 100 m

Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Churandy Thomas Martina (Willemstad, 3 juli 1984) is een sprinter uit Curaçao. Hij nam driemaal deel aan de Olympische Spelen. Tweemaal voor de Nederlandse Antillen (2004 en 2008) en eenmaal voor Nederland op de Olympische Spelen in Londen, in 2012. In Londen stond hij in de finales van de 100 m, 200 m en 4 x 100 m. Martina is Nederlands recordhouder op de 100 m, 200 m en de 4 x 100 m estafette en heeft daarnaast ook alle sprintrecords van de Nederlandse Antillen in handen.

Biografie[bewerken]

Jeugd[bewerken]

Op de wereldkampioenschappen voor B-junioren in 1999 in Bydgoszcz bereikte Martina op de 100 m met 11,12 s de halve finale. Hij was toen nog geen vijftien jaar. In 2002 vestigde Churandy Martina de aandacht op zich met twee gouden medailles tijdens de Zuid-Amerikaanse jeugdkampioenschappen in Asunción.

Zijn eerste wedstrijd op Nederlandse bodem was tijdens de nationale jeugdkampioenschappen op 27 juni 2003 te Lisse. Om aan deze wedstrijd deel te kunnen nemen was Martina lid geworden van de vereniging Rotterdam Atletiek, omdat deze kampioenschappen alleen toegankelijk zijn voor atleten die zijn aangesloten bij de KNAU. Hij won hier goud op de 100 m met 10,26, wat een forse verbetering van het Nederlandse jeugdrecord betekende. De volgende dag won hij ook goud op de 200 m in 21,03. Later dat jaar werd Martina kampioen op de 100 m tijdens de Pan-Amerikaanse Spelen voor junioren in Bridgetown, Barbados.

Onder de 10 seconden[bewerken]

Martina was een van de drie deelnemers die de Nederlandse Antillen vertegenwoordigden op de Olympische Spelen van Athene in 2004. Hij droeg de vlag tijdens de openingsceremonie en nam deel aan de 100 m, waarin hij met een tijd van 10,23 als derde in zijn serie doordrong tot de kwartfinale. Hierin werd hij zevende in 10,24.

Welke potentie hij in zich had om uit te groeien tot een sprinter van wereldklasse, bewees Martina in de navolgende jaren. Op 17 april 2005 dook hij voor de eerste maal in zijn carrière onder de grens van 10 seconden. Het gebeurde tijdens een studentenwedstrijd op het atletiekcomplex van UTEP in het Amerikaanse Texas, waar hij op de 100 m de klokken liet stilstaan op 9,93. Het zou een verbetering van zijn toenmalige PR (10,13) van maar liefst 0,2 seconden zijn geweest, indien niet de wind hem iets te hard in de rug had geblazen (+2,2 m/s). Martina was euforisch: "Ik ging compleet uit mijn dak. Voor mij was het een ontzettend belangrijke mijlpaal. Het was een signaal dat ik op de goede weg was, maar vooral het bewijs dat ik het kon, dat ik een atleet was die internationaal een rol van betekenis zou kunnen gaan spelen. Als je een tijd met te veel rugwind hebt gelopen, weet je als atleet dat je dezelfde tijd ook zonder rugwind moet kunnen lopen. Je lichaam adapteert zich namelijk aan de snelheid."[1]
Een jaar later, op 13 mei 2006, ging het op de Amerikaanse studentenkampioenschappen in El Paso nog veel sneller. Bij die gelegenheid liet Martina een tijd noteren van 9,76. Het zou een verbetering zijn geweest van het toenmalige wereldrecord van Asafa Powell van 9,77, dat toevallig een dag eerder was geëvenaard door Justin Gatlin. Martina kreeg in El Paso echter hulp van een rugwind van maar liefst 6,1 meter per seconde. In elk geval is er maar één ter wereld die ooit sneller heeft gelopen: Obadele Thompson. Die kwam in 1996, eveneens in El Paso, met een rugwind van 5,7 meter per seconde tot 9,69.[1]

Enkele maanden later won hij in de Colombiaanse stad Cartagena goud op de 100 m en de 4 x 100 m estafette tijdens de Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen. Ditmaal wel binnen de gestelde rugwindregels liep hij met een tijd van 10,06 op deze Spelen zowel een Antilliaans als een toernooirecord.

Churandy Martina veroverde op de WK van 2007 in Osaka twee maal een vijfde plaats.

Nederlands record, maar toch weer niet[bewerken]

Op dinsdag 11 juli 2006 liep Churandy Martina in Lausanne een Nederlands record op de 100 m van 10,10. Precies een jaar later evenaarde hij tijdens de Super Grand Prix in Lausanne deze tijd. Martina liep reeds eerder (op 15 april 2006) in El Paso met een nog net toelaatbare wind van 1,9 m/s een tijd van 10,04 seconden, maar deed toen geen moeite om dit als Nederlands record erkend te krijgen. Hij was niet geïnteresseerd in een Nederlands record, wat bleek uit zijn antwoord aan het Algemeen Dagblad: "Nee, een Nederlands record zegt me niet zo veel. Ik loop voor mezelf, wil elke dag beter worden. Ik loop zeker niet om Nederlandse records te vestigen."[2] De Nederlandse Atletiekunie schrapte zijn Nederlandse record in november 2007, omdat hij op internationale toernooien voor de Nederlandse Antillen uit was gekomen en niet voor Nederland. Overigens was hij (ook naar eigen zeggen) wel de houder van het Koninkrijksrecord. Dit is het record voor tijden die gelopen zijn voor het Koninkrijk der Nederlanden.

Martina vertegenwoordigde de Nederlandse Antillen op de 100 en 200 m op de wereldkampioenschappen van 2007 in Osaka, Japan. Hij haalde de finales van beide nummers en werd twee keer vijfde. Dat jaar won hij ook goud op de Pan-Amerikaanse Spelen in Rio de Janeiro met een winnende tijd van 10,15 seconden.

OS 2008: diskwalificatie na zilver[bewerken]

Op de Olympische Spelen 2008 droeg Martina opnieuw de vlag van de Antillen en dook hij op 15 augustus 2008 in de kwartfinale van de 100 m, die hij won in 9,99, voor het eerst onder de 10 seconden. Op de halve finale liep hij 9,94 en in de finale verbeterde hij zijn eigen record voor de derde maal in een week tot 9,93. Hij liep hiermee een vierde tijd. Op de 200 m stond Martina ook in de finale. Die werd op woensdag 20 augustus 2008 gewonnen door de Jamaicaan Usain Bolt in een wereldrecordtijd van 19,30. Martina pakte het zilver in de Antilliaanse recordtijd van 19,82. Twee uur na de finale werd Martina, na protest van de Amerikanen, gediskwalificeerd omdat hij met zijn linkervoet contact had gemaakt met de witte lijn.[1] Hierdoor verkreeg Shawn Crawford de zilveren medaille en Walter Dix de bronzen. Het NOC van de Nederlandse Antillen maakte bezwaar tegen de diskwalificatie, middels een arbitragezaak bij het CAS (Courts of Arbitration for Sports),[3][4] maar het bezwaar werd in maart 2009 ongegrond verklaard.[5] Desondanks heeft Martina de zilveren medaille toch in bezit. De door de diskwalificaties van Martina en Spearmon van de vierde naar de tweede plaats gepromoveerde Crawford wilde de zilveren plak niet hebben en gaf deze aan Martina. Hij deed dit op het atletiekgala van Zürich op 29 augustus 2008. Crawford had al in China tegenover de pers verklaard, dat hij zich niet kon verenigen met het Amerikaanse protest tegen Martina. Crawford: "Dit was voor mijn gevoel het enig juiste. Als je op straat ergens een portemonnee ziet liggen, wil je die ook terugbezorgen bij de rechtmatige eigenaar. Zo was het met die medaille ook. Die was nooit van mij geweest. Ik had er geen recht op. Deze wetenschap maakte dat ik me oprecht schuldig voelde zolang ik dat ding in mijn bezit had."[1] Bij thuiskomst na de Olympische Spelen in de Nederlandse Antillen kreeg Martina ook nog eens een gouden plak.[6]

Domino Day 2008[bewerken]

Op 14 november 2008 vestigde Churandy Martina een wereldrecord op de 30 m, dat tevens opgenomen zal worden in het Guinness Book of Records. Deze keer sprintte hij echter niet tegen mensen, maar tegen een razendsnel voortdenderende rij dominosteentjes. Hij versloeg de steentjes. De vallende steentjes legden de 30 m af in 4,21, Martina liep ze in 3,81.

Tegenslag bij WK's[bewerken]

Het jaar 2009 begon goed voor Martina: hij won de 100 m bij de Fanny Blankers-Koen Games in een tijd net onder de 10 seconden. Op de WK in Berlijn kreeg hij tijdens de race last van zijn onderbuik, waardoor hij in de kwartfinale onder zijn kunnen liep en niet de volgende ronde haalde.[7] Door dezelfde kwaal besloot hij niet te starten op de 200 m.
Bij de Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen in 2010 nam hij revanche op de tegenvallende prestatie in Berlijn. Hij pakte de titel op zowel de 100 als de 200 m en werd met het estafetteteam van de Nederlandse Antillen derde op de 4 x 100 m. Ook verbeterde hij in datzelfde jaar zijn persoonlijke record op de 200 m tijdens de Athletissima in Lausanne.

Nederlands atleet[bewerken]

Martina kwam uit voor Nederland bij de WK in Daegu in 2011.

In 2011 stopte de Nederlandse Antillen als atletieknatie te bestaan door staatkundige hervormingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Martina besloot daarop om voortaan voor Nederland uit te komen. Zijn eerste wedstrijd die hij als Nederlands atleet liep was in Hengelo, bij de FBK Games. Hij verbeterde hier het Nederlands record op de 100 m naar 10,10. De eerste kampioenschappen waar hij voor Nederland uitkwam, waren de WK in Daegu. Dit kampioenschap bleek echter op een strop uit te lopen voor Martina. Hij werd al in de halve finales uitgeschakeld op de 100 m en moest zich bij de 200 m in de halve finale afmelden door een lies- en buikspierblessure.[8] Door dezelfde blessure kon hij ook niet meedoen aan de estafette.

Twee Europese titels[bewerken]

Martina begon voorspoedig in 2012, het eerste atletiekseizoen dat zowel Europese kampioenschappen als Olympische Spelen bevatte. Hij won de 200 m bij de Adidas Grand Prix in New York in een persoonlijk én Nederlands record van 19,94.[9] Hij was hierdoor groot favoriet voor de Europese kampioenschappen in Helsinki op de 200 m. Uiteindelijk pakte hij dan ook gemakkelijk de Europese titel in 20,42; 45 honderdsten voor de nummer twee Patrick van Luijk. Martina maakte ook deel uit van het 4 x 100 m estafetteteam, waarin hij samen met Patrick van Luijk, Giovanni Codrington en Brian Mariano de Europese titel pakte. De tijd, 38,34, was goed voor een nationaal record en directe aanleiding voor NOC*NSF om het team uit te zenden naar de Olympische Spelen van Londen, ondanks dat het viertal niet voldeed aan de kwalificatie-eisen, gesteld door de Nederlandse sportorganisatie. Martina had al eerder voldaan aan de limieten op de 100 m en de 200 m.

OS 2012: met estafetteteam naar NR en finaleplaats[bewerken]

Tijdens de Olympische Spelen van Londen in 2012 bereikte Martina weer de finale van de 100 m, waarin hij zesde werd in een tijd van 9,94. In de halve finales verbeterde hij het Nederlands record met 0,19 seconden naar 9,91, zijn beste tijd. In de finale van de 200 m werd hij vijfde in 20,00, 0,06 seconde boven zijn persoonlijk record. Samen met Brian Mariano, Giovanni Codrington en Patrick van Luijk werd hij in de finale zesde met een tijd van 38,39. Dat was 0,1 seconde langzamer dan hun Nederlands record van 38,29, dat hetzelfde viertal in de halve finale had gevestigd.
Enkele weken na de Spelen, tijdens de Athletissima in Lausanne, verbeterde Martina, in een eerste confrontatie met Usain Bolt sinds Londen, zijn eigen Nederlandse record op de 200 m naar 19,85. Bolt won de race in 19,58.

Martina werd in 2012 tevens 3e in het Diamond League klassement over 200m met 12 punten.

Martina en Feller tijdens de 4 x 100 m op de EK 2012.

Kampioenschappen[bewerken]

Internationale kampioenschappen[bewerken]

Onderdeel Titel Jaar
100 m Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen kampioen 2006, 2010
Pan-Amerikaanse Spelen kampioen 2007
200 m Europees kampioen 2012
4 x 100 m Europees kampioen 2012
100 m Zuid-Amerikaans jeugdkampioen 2002
200 m Zuid-Amerikaans jeugdkampioen 2002
100 m Pan-Amerikaans jeugdkampioen 2003

Nederlandse kampioenschappen[bewerken]

Onderdeel Jaar
100 m 2011, 2012, 2013, 2014
200 m 2011, 2014

Statistieken[bewerken]

Persoonlijke records[bewerken]

Outdoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 9,91 s (+0,7 m/s; NR) 5 augustus 2012 Londen
9,93 s (0,0 m/s; Ant. nat. rec.) 17 augustus 2008 Peking
200 m 19,85 s (+1,4 m/s; NR) 23 augustus 2012 Lausanne
20,08 (+0,4 m/s; Ant. nat.rec.) 8 juli 2010 Lausanne
400 m 46,13 s (Ant. nat. rec.) 31 maart 2007 El Paso
Indoor
Onderdeel Prestatie Datum Plaats
60 m 6,58 s (Ant. nat. rec.) 6 februari 2010 Stuttgart
200 m 21,54 s 4 februari 2006 Lincoln
21,23 s (Ant. nat. rec.) 10 februari 2006 Ames

Snelle tijden[bewerken]

Hieronder staat een overzicht van zijn 100 m wedstrijden, die hij in 10,15 seconden of sneller liep.

Tijd Wind (m/s) Plaats Datum Jaar
9,91 +0,7 Londen 5 augustus 2012
9,92 +2,1 Oslo 4 juni 2010
9,93 +0,0 Peking 16 augustus 2008
9,94 +0,3 Peking 16 augustus 2008
9,94 +1,5 Londen 5 augustus 2012
9,97 -0,1 Hengelo 1 juni 2009
9,99 +0,2 Peking 15 augustus 2008
10,00 +0,8 El Paso 12 april 2008
10,03 +1,6 El Paso 10 april 2010
10,03 +1,7 Lausanne 4 juli 2013
10,04 +1,9 El Paso 15 april 2006
10,04 +0,8 Amsterdam 20 juli 2013
10,06 +0,6 Cartagena de Indias 25 juli 2006
10,07 +2,0 Cartagena de Indias 25 juli 2006
10,07 +0,7 Mayagüez 25 juli 2010
10,08 -0,5 Osaka 26 augustus 2007
10,09 +0,1 Moskou 11 augustus 2013
10,09 +0,7 Philadelphia 28 april 2007
10,10 +1,9 Nassau 9 juli 2005
10,10 +0,0 Lausanne 11 juli 2006
10,10 +0,0 Lausanne 10 juli 2007
10,10 +0,5 Rome 13 juli 2007
10,10 +0,3 Hengelo 29 mei 2011
10,11 +0,5 Belgrado 29 mei 2007
10,11 +1,7 Oslo 4 juni 2010
10,12 +0,6 Amsterdam 31 augustus 2013
10,13 +1,3 Santo Domingo 1 mei 2004
10,13 +0,2 Santo Domingo 14 mei 2005
10,13 +1,3 Amsterdam 26 juli 2014
10,14 +1,2 Hengelo 25 mei 2007
10,14 -0,1 Parijs 6 juli 2007
10,15 -0,8 Sacramento 8 juni 2006
10,15 +1,6 Rio de Janeiro 23 juli 2007
10,15 +1,0 Rio de Janeiro 24 juli 2007
10,15 +3,3 Hengelo 30 mei 2010
10,15 +1,1 Mayagüez 25 juli 2010

Palmares[bewerken]

100 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 2000: Zilver Carifta Games (<17 jr.) - 10,73 s
  • 2002: Goud Zuid-Amerikaanse Spelen - 10,42 s
  • 2003: Zilver Carifta Games (<17 jr.) - 10,37 s (te veel wind)
  • 2003: Goud Pan-Amerikaanse jeugdkamp. - 10,33 s
  • 2003: 5e in serie WK - 10,35 s
  • 2004: Goud NACAC kamp. - 10,21 s
  • 2004: 7e in ¼ fin. OS - 10,24 s (10,23 s in serie)
  • 2005: Brons Centraal-Amerikaanse en Caraïbische kamp. - 10,10 s
  • 2005: 6e in ¼ fin. WK - 10,48 s (10,46 s in serie)
  • 2006: Goud Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen - 10,15 s
  • 2007: Goud Pan-Amerikaanse Spelen - 10,15 s
  • 2007: 5e WK - 10,08 s
  • 2007: 6e Wereldatletiekfinale - 10,23 s
  • 2008: 4e OS - 9,93 s
  • 2009: Goud FBK Games - 9,97 s
  • 2009: 4e in ¼ fin. WK - 10,19 s
  • 2010: Goud FBK Games - 10,15 s
  • 2010: Goud Centraal-Amerikaanse en Caraïbische Spelen - 10,07 s
  • 2011: Zilver FBK Games - 10,10 s (NR)
  • 2011: Goud NK - 10,27 s
  • 2011 6e in ½ fin. WK - 10,29 s
  • 2012: Goud FBK Games - 10,18 s
  • 2012: Goud NK - 10,22 s
  • 2012: 6e OS - 9,94 s (in ½ fin. 9,91 s = NR)
  • 2013: Goud NK - 10,04 s (+0.8 m/s)
  • 2013: 4e in ½ fin. WK - 10,09 s
  • 2013: Zilver Flame Games te Amsterdam - 10,12 s
  • 2014: Goud NK - 10,13 s
  • 2014: Brons Flame Games - 10,20 s
Golden League-podiumplek
Diamond League-podiumplekken

200 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 2000: Zilver Carifta Games (<17 jr.) - 21,73 s
  • 2004: Zilver NACAC-kamp. - 20,75 s
  • 2007: 5e WK - 20,28 s
  • 2008: Goud FBK Games - 20,50 s
  • 2008: DSQ OS[10]
  • 2010: Goud Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen - 20,25 s
  • 2010: Zilver Continental Cup - 20,47 s
  • 2011: Goud NK - 20,38 s
  • 2011: 5e in series WK - 20,70 s
  • 2012: Goud EK - 20,42 s
  • 2012: 5e OS - 20,00 s
  • 2013: 7e WK - 20,35 s (20,13 s in ½ fin.)
  • 2014: Goud NK - 20,62 s
Diamond League-podiumplekken

4 x 100 m estafette[bewerken]

  • 2005: 6e WK - 38,45 (NR)
  • 2006: Goud Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen
  • 2010: Brons Centraal-Amerikaanse en Caribische Spelen - 38,82 s
  • 2012: Goud EK - 38,34 s (NR)
  • 2012: 6e OS - 38,39 s (in ½ fin. 38,29 = NR)
  • 2013: 5e WK - 38,37 s

Onderscheidingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d Churandy Martina, door Frank Woestenburg, bron: zie hierboven
  2. "Ik loop voor mezelf" Interview van het AD na zijn Nederlands record van 10,11 op de 100m (27 juli 2007)
  3. "CAS buigt zich over zilver Martina" op NUsport.nl
  4. "Martina in beroep tegen olympische diskwalificatie" op NU.nl d.d. 5 september 2008
  5. "CAS dismisses the appeal filed by the Netherlands Antilles Olympic Committee" d.d. 6 maart 2009
  6. "Martina heeft nu twee medailles" op atletiekunie.nl. d.d. 14 november 2008
  7. "Churdandy Martina niet op 200 meter" op rnw.nl d.d. 18 augustus 2009
  8. "WK Korea ramp voor Churandy Martina" op rnw.nl d.d. 2 september 2011
  9. "Churandy Martina verpulvert nationaal record 200 meter" op fbkgames.nl d.d. 10 juni 2012
  10. Finishte als tweede, maar werd gediskwalificeerd doordat hij een aantal passen op de witte lijn liep.

Externe links