E.T.A. Hoffmann
Ernst Theodor Amadeus Hoffmann (Koningsbergen, 24 januari 1776 - Berlijn, 25 juni 1822) was een Duits auteur, componist, dirigent, jurist en tekenaar. Zijn laatste voornaam luidde eigenlijk Wilhelm, maar uit bewondering voor Mozart veranderde hij deze in Amadeus.
Van beroep was Hoffmann jurist, maar daarnaast was hij een hartstochtelijk muziekliefhebber, succesvol muziekrecensent en componist.
Als schrijver bleek Hoffmann meeslepend, origineel en geniaal te zijn, zoals blijkt uit zijn in 1809 geschreven Ritter Gluck, over de bekende componist; Die Elixiere des Teufels uit 1816, over fatalisme en onmacht. Daarna komen de Nachtstücke, de Phantasiestücke en Die Serapionsbrüder uit, allemaal geschreven tussen 1817 en 1821. Hoffmanns oeuvre bevat hallucinatie, humor, het bovennatuurlijke en duivelse.
Hij heeft hiermee schrijvers als Dostojevski, Dickens, Baudelaire en Emily Brontë beïnvloed. Ook inspireerde hij de componisten Robert Schumann, Offenbach (Les contes d'Hoffmann), Wagner, Delibes (Coppélia) en Tsjaikovski (De Notenkraker).
In 1822 overleed hij door nerveuze uitputting en overmatig drankgebruik.
 |
Zie de categorie E. T. A. Hoffmann van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
