Erich von Falkenhayn
| Erich von Falkenhayn | ||
| 11 september 1861 - 8 april 1922 | ||
| Generaal Erich von Falkenhayn | ||
| Geboren in | Graudenz | |
| Gestorven in | Potsdam | |
| Land/partij | ||
| Onderdeel | Landmacht | |
| Rang | Generaal | |
| Eenheid | Duitse leger | |
| Slagen/oorlogen | Eerste Wereldoorlog | |
Erich von Falkenhayn (Graudenz, 11 september 1861 - Potsdam, 8 april 1922) was een Duits generaal en politicus.
Inhoud |
[bewerken] Carrière
Hij was van 1896 tot 1903 militair adviseur van het internationale leger in China en werkte mee aan de onderdrukking van de Bokseropstand. In 1913, kort vóór de Eerste Wereldoorlog, werd hij minister van Oorlog van Pruisen. In 1914 verving hij Helmuth von Moltke als chef van de Duitse Generale Staf na de Slag bij de Marne.
Hij droeg in 1916, na de mislukking van de beoogde Duitse doorbraak in de Slag bij Verdun, het Duitse opperbevel over aan Paul von Hindenburg. In 1917 trachtte hij de Britse generaal Edmund Allenby tegen te houden op weg naar Jeruzalem. Hij werd in 1918 door Otto Liman von Sanders vervangen.
[bewerken] Foto
Op de foto draagt Erich von Falkenhayn in zijn knoopsgat het lint van het IJzeren Kruis 2e klasse en om de hals het commandeurskruis van de Pruissische Kroonorde "met de zwaarden aan de ring".
[bewerken] Referenties
- Holger Afflerbach: Falkenhayn. Politisches Denken und Handeln im Kaiserreich (München: Oldenbourg, 1994) is the modern standard biography.
- Robert Foley: German Strategy and the Path to Verdun: Erich von Falkenhayn and the Development of Attrition, 1870-1916 (Cambridge: Cambridge University Press, 2005) explores Falkenhayn's strategy in the First World War.
[bewerken] Zie ook
| Voorganger: Josias von Heeringen |
Minister van Oorlog van Pruisen 1913-1915 |
Opvolger: Adolf Wild von Hohenborn |
| Voorganger: Helmuth von Moltke |
Hoofd van de Generale Staf 1914-1916 |
Opvolger: Paul von Hindenburg |
| Zie de categorie Erich von Falkenhayn van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |