Fosforylering

Fosforylering van een eiwit is het plaatsen van een fosfaatgroep op een van de reactieve hydroxy-groepen (OH) van de samenstellende aminozuren (tyrosine, threonine en serine) van dat eiwit. De fosfaatgroep die wordt geplaatst op een reactieve hydroxy-groep, bijvoorbeeld ADP (adenosinedifosfaat), heeft de naam inorganic phosphate gekregen: Pi. Zodra deze anorganische fosfaatgroep wordt gekoppeld aan het ADP-molecuul, ontstaat er ATP: adenosinetrifosfaat.

Deze enzymatische reactie speelt vaak een rol bij signaaltransductie en signaalamplificatie in de cel.

Voorbeelden

• autofosforylering: na aggregatie van immuunreceptoren, gaan de enzymatische groepen van de receptoren de fosforylatiemotieven van de nabijgelegen receptoren fosforyleren.

Geplaatst op: 10-10-2009

Dit artikel is een beginnetje over biologie. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.