Get Back
| Get Back | |||||||
| Single van: The Beatles |
|||||||
| Van het album: Let It Be |
|||||||
| B-kant(en) | Don't Let Me Down | ||||||
| Uitgebracht | 11 april 1969 (GBR) 5 mei 1969 (VS) |
||||||
| Soort drager | Grammofoonplaat | ||||||
| Opname | Apple Studios: 23, 27, 28 en 30 februari 1969 | ||||||
| Genre | Rock-'n-roll | ||||||
| Duur | 3:14 | ||||||
| Label | Apple Records | ||||||
| Schrijver(s) | Lennon-McCartney | ||||||
| Producent(en) | Geen producer credit voor de single. Phil Spector voor versie op Let It Be | ||||||
| Positie(s) in de hitlijsten | |||||||
| The Beatles-singletijdbalk | |||||||
|
|||||||
| Volgorde op Let It Be | |||||||
|
|||||||
|
|||||||
Get Back is een lied van de Britse muziekgroep The Beatles, geschreven door John Lennon en Paul McCartney. Het lied werd in 1969 uitgebracht op single en verscheen in 1970 op het laatste album van The Beatles, Let It Be. Deze single was een wereldwijde nummer 1 hit en bereikte onder andere in Nederland, Groot-Brittannië en de Verenigde Staten de bovenste positie in de hitlijsten. Het nummer is ook te horen in de film Let It Be, waarin The Beatles het nummer live spelen op het dak van het Apple kantoor aan 3, Saville Row in Londen. Get Back is de enige Beatles single waarop ook een andere artiest vermeld staat dan The Beatles zelf. Toetsenist Billy Preston speelde mee op zowel Get Back als op de B-kant Don't Let Me Down en daarom vermelden de credits "The Beatles with Billy Preston" als uitvoerenden.[1]
Inhoud |
Achtergrond [bewerken]
Op 2 januari 1969 begonnen de opnamen van een nieuwe Beatles film in de Twickenham Film Studios.[2] Tijdens deze opnamen, onder regie van Michael Lindsay-Hogg, oefenden The Beatles nieuw materiaal voor hun nieuwe LP. Get Back was een van deze nieuwe nummers. Het ontstond toen The Beatles aan het jammen waren. Het idee voor het lied was afkomstig van Paul McCartney, maar ook John Lennon leverde een bijdrage aan de tekst van Get Back.[3] In eerste instantie bevatte het nummer met als onofficiële titel No Pakistanis enkele regels over Pakistanen die banen zouden inpikken van Britse burgers. Deze regels zouden zijn bedoeld als een protest tegen de Britse, racistische politieke partij National Front. Er werden verschillende versies van deze tekst opgenomen. Eén daarvan luidde:
 |
Meanwhile back at home too many Pakistanis / Living in a council flat / Candidate Macillan tell me what your plan is / Won't you tell me where it's at.[3] |
 |
Overigens werden er tijdens deze sessies in de Twickenham Film Studios op 7 januari 1969 nog twee satirische songs opgenomen, Commonwealth Song en White Power. Anderen denken dat de beruchte redevoering Rivers of blood van de conservatieve politicus Enoch Powellde inspiratie zouden zijn voor het opnemen van deze drie songs. No Pakistanis, Commonwealth Song en White Power verschenen voor het het eerst op de bootleg The Black Album in januari 1969 en zijn te vinden op YouTube. Lennon zelf dacht dat de regel Get back to where you once belonged een sneer richting Yoko Ono was.
Opnamen [bewerken]
De opnamen van de nieuwe film liepen door onderlinge ruzies tussen de Beatles op een fiasco uit. Zo verliet George Harrison bijvoorbeeld de set op 10 januari en dreigde voorgoed The Beatles te verlaten. Na overleg keerde Harrison echter terug bij The Beatles[2][4], maar er werd niet meer gefilmd in Twickenham Studios. De opnamen voor de nieuwe LP gingen daarna op 22 januari verder in de studio van het Apple kantoor. Tijdens deze opnamen wilden The Beatles geen gebruik meer maken van technische snufjes, maar live spelen.[2] Dit betekende dat een opname, telkens wanneer er een fout gemaakt werd, opnieuw gespeeld moest worden. Bovendien betekende dit dat er slechts vier verschillende instrumenten bespeeld konden worden. Er was dus behoefte aan een extra muzikant. Toevallig was toetsenist Billy Preston op 22 januari ook aanwezig in het Apple kantoor. Hij werd prompt door George Harrison gevraagd om mee te spelen tijdens de opnamesessies om de gespannen sfeer tussen The Beatles wat te verlichten en om een extra instrument aan het geluid toe te voegen.[5]
Op 23 januari namen The Beatles ongeveer tien versies van Get Back op, maar hiervan werd er geen enkele gebruikt voor de single of de LP. Op 27 januari werden nog ongeveer twintig versies van het nummer opgenomen, waarvan er één werd gebruikt op de LP Let It Be. Een dag later werd de singleversie van Get Back opgenomen.[6]
Op 30 januari 1969 speelden The Beatles een onaangekondigd live concert op het dak van het Apple kantoor. Dit concert is ook te zien tijdens de Let It Be-film. Ze speelden die dag tien nummers live. Uiteindelijk werden The Beatles door de Londense politie gesommeerd om het concert te staken. Het concert eindigde met Get Back. Op de LP Let It Be is het einde van deze opname te horen: producer Phil Spector liet de versie van 27 januari overgaan in de live versie.[7]
Release en hitnoteringen [bewerken]
De single Get Back werd in Groot-Brittannië op 11 april 1969 uitgebracht. Omdat de definitieve remix van de single pas op 7 april klaar was, werden de singles pas enkele dagen later geleverd aan de Engelse muziekwinkels.[1] De single bereikte op 23 april de eerste plaats en behield die positie zes weken. In de Verenigde Staten werd de single op 5 mei uitgebracht en stond daar vijf weken op nummer 1. In Nederland stond Get Back twee weken op de eerste positie van de Top 40.
Hitnotering [bewerken]
| "Get Back" in de Nederlandse Top 40 binnen 26-04-1969 |
|||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | |
| Nummer | 9 | 2 | 1 | 1 | 2 | 2 | 5 | 12 | 17 | 28 | uit |
| "Get Back" in de Nederlandse Single Top 100 binnen: 24-05-1969 |
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Week | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
| Nummer | 3 | 2 | 5 | 12 | 22 | 28 | uit |
Radio 2 Top 2000 [bewerken]
| Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 |
'99 | '00 | '01 | '02 | '03 | '04 | '05 | '06 | '07 | '08 | '09 | '10 | '11 | '12 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Get Back | 395 | 381 | 353 | 272 | 286 | 411 | 420 | 351 | 312 | 339 | 352 | 365 | 461 | 450 |
| Voorganger: Goodbye door Mary Hopkin |
Nummer 1-hit in de Nederlandse Top 40 10 mei 1969 — 23 mei 1969 2 weken |
Opvolger: The Israelites door Desmond Dekker & the Aces |
Bronnen, noten en/of referenties
|
| The Beatles (1968): | Back in the U.S.S.R. · Dear Prudence · Glass Onion · Ob-La-Di, Ob-La-Da · Wild Honey Pie · The Continuing Story of Bungalow Bill · While My Guitar Gently Weeps · Happiness Is a Warm Gun · Martha My Dear · I'm So Tired · Blackbird · Piggies · Rocky Raccoon · Don't Pass Me By · Why Don't We Do It in the Road? · I Will · Julia · Birthday · Yer Blues · Mother Nature's Son · Everybody's Got Something to Hide Except Me and My Monkey · Sexy Sadie · Helter Skelter · Long, Long, Long · Revolution 1 · Honey Pie · Savoy Truffle · Cry Baby Cry · Revolution 9 · Good Night |
| 1968: | Lady Madonna · The Inner Light · Hey Jude · Revolution |
| Yellow Submarine (1969): | Only a Northern Song · All Together Now · Hey Bulldog · It's All Too Much |
| Abbey Road (1969): | Come Together · Something · Maxwell's Silver Hammer · Oh! Darling · Octopus's Garden · I Want You (She's So Heavy) · Here Comes the Sun · Because · You Never Give Me Your Money · Sun King · Mean Mr. Mustard · Polythene Pam · She Came In Through the Bathroom Window · Golden Slumbers · Carry That Weight · The End · Her Majesty |
| 1969: | Don't Let Me Down · The Ballad of John and Yoko · Old Brown Shoe |
| Let It Be (1970): | Two of Us · Dig a Pony · Across the Universe · I Me Mine · Dig It · Let It Be · Maggie Mae · I've Got a Feeling · One After 909 · The Long and Winding Road · For You Blue · Get Back |
| 1995: | Free as a Bird |
| 1996: | Real Love |
