Giovanni di Paolo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De schepping en verdrijving uit het paradijs, ca. 1445

Giovanni di Paolo di Grazia (Siena, 1403 - aldaar, 1482) was een Italiaans kunstschilder die wordt gerekend tot de belangrijkste Italiaanse schilders uit de zogeheten Siënese School in de 15e eeuw.

Giovanni di Paolo, ook wel Giovanni del Poggio genoemd naar de wijk in Siena waar hij woonde, wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1423. In 1428 werd hij lid van het plaatselijke schildersgilde. Eerder al, in 1426, maakte hij een van zijn opvallendste werken, een veelluik voor het Branchini-altaar in de San Domenica in Siena. De panelen van dit veelluik bevinden zich momenteel in verschillende musea.

De kunstenaar vervaardigde vele godsdienstige taferelen met een vaak vrij fantasievol, soms zelfs surrealistisch en visionair karakter, waarbij de langgerekte figuren een opvallend element vormen.

De schilder werkte in de gotische traditie. Hij werd aanvankelijk sterk beïnvloed door zijn voorgangers, zoals Taddeo di Bartolo, maar ontwikkelde op den duur een eigen stijl. Dat laatste is goed zichtbaar op een altaarstuk in de San Francesco-basiliek dat hij in 1436 in opdracht van de plaatselijke familie Fondi vervaardigde. De afbeeldingen betreffen 'De vlucht naar Egypte' en 'De kruisiging (Pinacoteca Nazionale, Siena). In de periode 1447-1448 werkte hij in opdracht van het gilde van levensmiddelenhandelaren aan een altaarstuk voor de Santa Maria della Scala in Siena, voorstellende de 'Opdracht in de tempel', momenteel eveneens in de Pinacoteca Nazionale.

Externe links[bewerken]