Griel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Griel
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Burhinus oedicnemus 070403 POT.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Charadriiformes (Steltloperachtigen)
Familie: Burhinidae (Grielen)
Geslacht: Burhinus
Soort
Burhinus oedicnemus
(Linnaeus, 1758)
Verspreiding (inclusief Indische griel). Oranje: zomervogel; blauw: overwinteringsgebied; groen: standvogel.
Verspreiding (inclusief Indische griel). Oranje: zomervogel; blauw: overwinteringsgebied; groen: standvogel.
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels
Video van een griel.

De griel (Burhinus oedicnemus) is een vogel uit de familie van grielen (Burhinidae).

Kenmerken[bewerken]

De griel is 38 tot 45 cm lang en heeft een spanwijdte van 76 tot 88 cm. De vogel heeft lange, gele poten, een korte snavel en een dikke ronde kop met grote, gele ogen. De vogel heeft het gedrag en postuur van een grote plevier. De vogel is van boven bruin gestreept en licht van onder. Op de vleugel zit een zwart omrande witte vleugelstreep. Volwassen vogels hebben een donkere oogstreep rond een relatief groot geel oog, met daarboven een witte wenkbrauwstreep en daaronder ook een witte streep. De vogel gedraagt zich heel onopvallend.[2]

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit insecten, huisjesslakken, wormen, reptielen en kleine zoogdieren.

Griel

Voortplanting[bewerken]

Het nest bevindt zich op de grond en bestaat uit een eenvoudig kuiltje, opgemaakt met wat takjes en steentjes. Het legsel bestaat uit twee zandkleurige eieren met zwartbruine vlekken.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

Er zijn vijf ondersoorten binnen het verspreidingsgebied van de griel:[3]

De Indische griel B. indicus die voorkomt van India tot in Indochina werd lang beschouwd als een ondersoort van de gewone griel (zie kaartje).

Het leefgebied van de vogel bestaat uit kale, spaarzaam begroeide gebieden zoals heiden, stenige begraasde terreinen en steppen.[2] Hij broedt graag in de duinen, in de buurt van cultuurland of moeras.

Voorkomen in Nederland en België[bewerken]

Grielen komen nauwelijks in Nederland en België voor. Tussen 1800 en 1958 was de griel een schaarse broedvogel in de duinen. Het laatste goed gedocumenteerde broedgeval vond plaats in 1954 in de Kennemerduinen. Tussen 1969 en 1996 zijn er 29 bevestigde waarnemingen (geen broedgevallen). Mogelijk is de vogel vaker gezien. Echter, terreinbeheerders houden liever waarnemingen geheim in de hoop dat de vogel terugkeert als broedvogel.[4] In 2003 verbleef er een paartje op de Hoge Veluwe, maar dit was slechts aan enkele ingewijden bekend [5] en in juni 2010 is er een griel gesignaleerd in de Amsterdamse Waterleidingduinen.[6] De griel staat als verdwenen op de Nederlandse rode lijst, maar niet op de Vlaamse rode lijst.

Status (mondiaal)[bewerken]

De griel heeft een groot verspreidingsgebied en daardoor is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) gering. De grootte van de populatie wordt geschat op 130.000 tot 310.000 individuen. De griel gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de griel als niet bedreigd op de internationale rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b Svensson, L. et al., 2010. ANWB Vogelgids van Europa, Tirion, Baarn. ISBN 978 90 18 03080 3
  3. Gill, F. & D. Donsker (Eds). (2013). IOC World Bird List (v 3.4).
  4. van den Berg, A & C.A.W. Bosman, 1999. Avifauna van Nederland 1. ISBN 90-74345-13-1
  5. SOVONnieuwsbrief 2003(4)
  6. Voor het eerst in 25 jaar zeldzame griel gespot Volkskrant, 3 juni 2010
  • De grote dierenencyclopedie, (1993) Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar, België. ISBN 90-243-5204-5.
Externe links