Henning von Tresckow

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Henning von Tresckow
Henning von Tresckow in 1944
Henning von Tresckow in 1944
Geboren 10 januari 1901
Maagdenburg, Duitsland
Overleden 21 juli 1944
Ostrow, Polen
Land/partij Flag of the German Empire.svg Duitse Rijk
Flag of Germany.svg Weimarrepubliek
Flag of German Reich (1935–1945).svg Nazi-Duitsland
Onderdeel Kaiserstandarte.svg Deutsches Heer
Flag of Weimar Republic (war).svg Reichswehr
Balkenkreuz.svg Heer Heer (Wehrmacht)
Dienstjaren 1917 - 1944
Rang General Kragenspiegel.jpg Generalmajor Epaulette.jpg
Generaal-majoor
Leiding over Chef des Operations Officier van de Heeresgruppe Mitte
Chef van de Staf van het 2. Armee
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog
Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Duitse Kruis in Goud

Herrmann Karl Robert (Henning) von Tresckow (Maagdenburg, 10 januari 1901 - Ostrow bij Białystok, 21 juli 1944) was een Duitse militair en verzetsstrijder in de Tweede Wereldoorlog. Hij was de zoon van een Pruisische officier.

Eerste Wereldoorlog en interbellum[bewerken]

Op 15 juni 1917 nam Von Tresckow als Fahnenjunker deel aan de oorlog en werd hij ingedeeld bij het Garde-Regiment zu Fuß1. In juni 1918 werd hij de jongste onderluitenant van het het Pruissische leger. Henning von Tresckow ontving het. IJzeren kruis1ste klasse na de tweede slag bij de Marne.

Na de Eerste Wereldoorlog rondde hij zijn studie af als Bankkaufmann en begon hij aan een rechtenstudie. In 1924 sympathiseerde hij sterk met het nationaalsocialisme en trad hij toe tot de Wehrmacht. Op grond van zijn houding ten aanzien van de Weimarrepubliek was hij blij met de machtsovername door het Nationaalsocialisme.
In 1936 werd hij benoemd tot Operationsabteilung des Generalstabs en in deze staffunctie leert hij Ludwig Beck kennen.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

In de beginjaren van de Tweede Wereldoorlog werd Von Tresckow gedegradeerd. Hierop begon hij zijn strijd tegen de ideeën van Adolf Hitler. Als stafofficier diende Von Tresckow in een infanteriedivisie in Polen waar hij werd bevorderd tot majoor. Hij stond onder bevel van generalfeldmarschall Gerd von Rundstedt en was betrokken bij de inval van de Duitsers in Frankrijk.

In 1941 was hij inmiddels overtuigd van het feit dat de oorlog geen enkel nut had en zou moeten worden beëindigd. Toen hij in dat zelfde jaar aan het Oostfront werd ingezet probeerde hij generalfeldmarschall Günther von Kluge ervan te overtuigen een staatsgreep tegen Hitler te plegen om zo de oorlog te kunnen beëindigen.

Als Erster Generalstabsoffizier der Heeresgruppe Mitte nam hij in 1942 deel aan verschillende acties om Hitler af te zetten en aan voorbereidingen voor diverse aanslagen. Het merendeel van de aanslagen werd echter nooit uitgevoerd of de uitvoering ervan werd verijdeld.

In 1943 lukte het Von Tresckow en zijn aanhangers om een tijdbom te plaatsen in een vliegtuig van Hitler. De bom ging echter niet af. Vervolgens begon hij in juli van dat jaar samen met Claus Schenk Graf von Stauffenberg verschillende plannen uit te werken om de val van Hitler te bewerkstelligen. Von Tresckow had daarbij onder meer contact met de Widerstandsgruppe van Carl Friedrich Goerdeler. In november 1943 werd hij echter overgeplaatst naar het 2e leger waar hij stafchef werd. Vanuit die positie werd het hem vrijwel onmogelijk gemaakt om contacten te onderhouden met onder andere Von Stauffenberg.

In januari 1944 werd Von Tresckow benoemd tot generaal-majoor. Hij ondernam vanaf dat moment geen echte acties meer. In juli van dat jaar was hij dan ook blij met de landing van de geallieerden. Hoewel er op dat moment voor hem meerdere mogelijkheden zijn om met de geallieerden in contact te komen wilde hij de wereld laten zien dat er voldoende weerstand tegen Hitler was in de interne geledingen van de top van het Duitse leger. Mede daardoor nam de druk op Von Stauffenberg toe om de alles beslissende bomaanslag uit te voeren op Hitler.

Toen Von Tresckow op 21 juli 1944 merkte dat Von Stauffenbergs bomaanslag was mislukt, pleegde hij zelfmoord aan het front van Ostrow in Rusland.

Militaire loopbaan[bewerken]

Decoraties[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
    • Patzwall, Klaus D.; Scherzer, Veit. Das Deutsche Kreuz 1941 – 1945 Geschichte und Inhaber Band II. Norderstedt, Duitsland: Verlag Klaus D. Patzwall. 2001, ISBN 978-3-931533-45-8.

  1. Patzwall, Klaus D, 2001