Indische gans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Indische gans
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009)
Indische gans met jongen
Indische gans met jongen
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Anseriformes (Eendvogels)
Familie: Anatidae (Eenden, ganzen en zwanen)
Geslacht: Anser (Grijze ganzen)
Soort
Anser indicus
(Latham, 1790)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Indische gans of streepkopgans (Anser indicus) is een gans die broedt in Centraal-Azië en over de Himalaya vliegt om te overwinteren in het drasland van India (van Assam tot zuidelijk in Tamil Nadu), Noord-Birma en de wetlands van Pakistan.

Speciale aanpassingen [bewerken]

Deze gans is een van 's werelds hoogst vliegende vogels. De hoogst waargenomen vliegende gans, vloog op 7290m hoogte. Bij een wetenschappelijke test van de Britse universiteit van Bangor, waarbij op 91 Indische gansen een gps was bevestigd, bleek dat de meesten onder de 5500m hoogte blijven.[2]

Omdat dit dier zo hoog over de Himalaya vliegt, heeft het een aantal bijzondere aanpassingen aan de lage luchtdruk en de koude op grote hoogte. Daardoor heeft de Indische gans een iets groter vleugeloppervlak dan andere ganzen van hetzelfde gewicht. Verder is aangetoond dat zij bij lage zuurstofgehaltes, efficiënter zuurstof kunnen opnemen. Het hemoglobine van hun bloed heeft een hogere zuurstofaffiniteit dan die van de andere ganzen. Verder zijn ze in staat om het warmteverlies te beperken.[3][4][5]


Voorkomen in Europa en Nederland in het bijzonder [bewerken]

In Europa leeft de Indische gans als exoot sinds exemplaren uit gevangenschap zijn ontsnapt. Ook in Nederland komen Indische ganzen voor die nazaten zijn van vogels die zijn uitgezet of ontsnapt. Het eerste gedocumenteerde broedgeval in het wild vond plaats in 1977. Daarna gebeurde er weinig tot in 1986. Tussen 1986 en 1999 steeg het aantal broedparen tot 60 - 80 paar. Het gebied met de meeste broedende vogels ligt langs de Lek (rivier) tussen Hagestein en Culemborg. In de winter komen zij in een veel groter gebied binnen Nederland voor, mogelijk aangevuld met verwilderde Indische ganzen uit andere Europese landen.[6][7] In het winterseizoen 2007/08 zijn in Nederland maximaal ca. 300 Indische ganzen geteld.[8]

Zie ook [bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Indische gans op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. http://www.trouw.nl/tr/nl/6700/Wetenschap/article/detail/3339941/2012/10/31/Indische-gans-vliegt-minder-hoog-dan-gedacht.dhtml Indische gans vliegt minder hoog dan gedacht] Trouw, 31 oktober 2012
  3. Lee, S.Y., Scott, G.R., Milsom, W.K.2008 Have wing morphology or flight kinematics evolved for extreme high altitude migration in the bar-headed goose? Comparative Biochemistry and Physiology - C Toxicology and Pharmacology 148 (4):324-331
  4. William K. Milsom and Graham Scott (2008) Respiratory adaptations in the high flying bar-headed goose. Comparative Biochemistry and Physiology Part C: Toxicology & Pharmacology 148(4):460 doi:10.1016/j.cbpc.2008.10.047
  5. Liu, X.-Z., Li, S.-L., Jing, H., Liang, Y.-H., Hua, Z.-Q., Lu, G.-Y. 2001 Avian haemoglobins and structural basis of high affinity for oxygen: Structure of bar-headed goose aquomet haemoglobin. Acta Crystallographica Section D: Biological Crystallography 57 (6):775-783
  6. Bijlsma, R.G., F. Hustings & C.J. Camphuysen, 2001. Avifauna van Nederland 2. ISBN 90-74345-21-2
  7. SOVON Verspreiding en aantalsontwikkeling van de Indische gans in Nederland
  8. Watervogels in Nederland. SOVON monitoringrapport 2009/2.