Isoroku Yamamoto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Isoroku Yamamoto
Admiraal Isoroku Yamamoto
Admiraal Isoroku Yamamoto
Geboren 4 april 1884
Nagaoka, Niigata, Japanse Keizerrijk
Overleden 18 april 1943
Bougainville, Salomonseilanden
Begraven Tama Reien Cemetery (Fuchu City), Tokio, Japan[1]
Land/partij Merchant flag of Japan (1870).svg Japanse Keizerrijk
Onderdeel Naval Ensign of Japan.svg Japanse Keizerlijke Marine
Dienstjaren 1901 - 1943
Rang Generalissimo sleeve insignia (IJN).jpg 大元帥 Dai-gensui
Eenheid Kruiser Nisshin
Militair attaché in Washington D.C.
Leiding over Kruiser Suzu
Akagi, Verenigde Vloot (Rengō Kantai)
Slagen/oorlogen Russisch-Japanse Oorlog
Onderscheidingen Orde van de Chrysanthemum (Postuum)
Orde van de Rijzende Zon
Orde van de Heilige Schatten
Orde van de Gouden Wouw
Portaal  Portaalicoon   Tweede Wereldoorlog
Admiraal Isoroku Yamamoto

Isoroku Yamamoto (Japans: 山本 五十六, Yamamoto Isoroku; Nagaoka, 4 april 1884 - Salomonseilanden, 18 april 1943) was een belangrijk Japans admiraal tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij ontwierp het plan om de Amerikaanse basis van Pearl Harbor aan te vallen waardoor Amerika in het wereldconflict werd betrokken. Ook tijdens de Slag bij Midway, waarbij Japan zijn overwicht in de Stille Oceaan verloor, en bij de Slag om Guadalcanal was Yamamoto commandant van de Japanse vloot.

In 1905, tijdens de Russisch-Japanse Oorlog, deed hij dienst bij de Japanse marine en verloor twee vingers van zijn linkerhand (zie foto).

Tussen 1919 en 1921 studeerde hij aan de Harvard-universiteit in de Verenigde Staten. Van 1926 tot 1928 vervulde hij er een officiële functie bij de Japanse ambassade, waardoor hij de mogelijkheid kreeg door het land te reizen en zich een beeld te vormen van zijn militaire en economische macht. Onder de indruk van wat hij gezien had, verzette hij zich (zonder resultaat) tegen een oorlog met de VS en een bondgenootschap met Duitsland.

Nadat Japanse vliegtuigen in 1937 een Amerikaanse kanonneerboot op de Jangtsekiang hadden beschoten, verontschuldigde Yamamoto zich persoonlijk bij de Amerikaanse ambassadeur. Extreem-rechtse organisaties in zijn land poogden hem uit de weg te ruimen, omdat ze in hem een pro-Amerikaanse verrader zagen. Toch werd hij op 30 augustus 1939 benoemd tot admiraal en chef van de Japanse vloot.

Op 17 september 1940 ondertekenden afgevaardigden van de Japanse regering het Driemogendhedenpact met Duitsland en Italië. Yamamoto waarschuwde eerste minister Fumimaro Konoe geen oorlog te beginnen tegen de VS, omdat hij wist dat Japan op lange termijn hierbij het onderspit zou delven.

Yamamoto's plicht tegenover de keizer stond boven alles, en toen anderen beslisten dat een oorlog onvermijdelijk was, moest hij zorgen dat zijn land voorbereid was op de strijd. Hij liet twee nieuwe vliegdekschepen bouwen. die hij van groter militair belang achtte dan de slagschepen die op stapel stonden. Yamamoto was ervan overtuigd dat vliegdekschepen, beschermd door kruisers en torpedojagers, de doorslaggevende factor waren in een zeegevecht. De beste slang zal door een zwerm mieren worden overwonnen zei hij. Hij legde nadruk op het verbeteren van de opleiding in aanvallen van op vliegdekschepen gestationeerde vliegtuigen.

Yamamoto kwam tot de conclusie dat het beschermen van Japans logistieke lijnen zoals de olietoevoer uit Nederlands-Indië, onvermijdelijk tot een oorlog met de VS zou leiden. Hij dacht na over een plan om de Amerikaanse marine in haar thuisbasis (zie Aanval op Pearl Harbor) te vernietigen. Daarbij realiseerde hij zich dat Japan zich misschien een jaar staande kon houden, maar dat het moeilijk zou worden om de eindoverwinning te behalen.

Twee weken na zijn 59e verjaardag vond hij de dood toen zijn vliegtuig door Amerikaanse jachtvliegtuigen werd neergehaald tijdens een rondvlucht langs Japanse steunpunten, bedoeld om het moreel van zijn troepen op te krikken. De aanval kwam nadat het gecodeerde bericht waarin zijn reisweg werd beschreven was ontcijferd door de Amerikaanse inlichtingendiensten.

Militaire loopbaan[bewerken]

海軍少尉候補生 Kaigun Shōi Kōhosei, Japanse Keizerlijke Marine: 14 november 1904[2]
OF-1a - Kaigun Shōi (cuff).gif 海軍少尉 Kaigun Shōi, Japanse Keizerlijke Marine: 31 augustus 1905[2]
OF-1b - Kaigun Chūi (CUFF).gif 海軍中尉 Kaigun Chūi, Japanse Keizerlijke Marine: 29 september 1907[2]
Imperial Japanese Navy Insignia Lieutenant 海軍大尉.png 海軍大尉 Kaigun Daii, Japanse Keizerlijke Marine: 11 oktober 1909[3]
OF-3 - Kaigun Shosa (cuff).gif 海軍少佐 Kaigun Shōsa, Japanse Keizerlijke Marine: 13 december 1915[2]
Imperial Japanese Navy Insignia Commander 海軍中佐.png 海軍中佐 Kaigun Chūsa, Japanse Keizerlijke Marine: 1 december 1919[2]
Imperial Japanese Navy Insignia Captain 海軍大佐.png 海軍大佐 Kaigun Daisa, Japanse Keizerlijke Marine: 1 december 1923[2]
Imperial Japanese Navy Insignia Rear admiral 海軍少将.png 海軍少将 Kaigun Shōshō, Japanse Keizerlijke Marine: 30 november 1929[2]
Imperial Japanese Navy Insignia Vice admiral 海軍中将.png 海軍中将 Kaigun Chūjō, Japanse Keizerlijke Marine: 15 november 1934[2]
Japan-navy-1931-1944-sleeve 30-1-.gif
元帥徽章.svg
元帥、海軍大将 Gensui, Kaigun Taishō, Japanse Keizerlijke Marine: 15 november 1940[2]
Generalissimo sleeve insignia (IJN).jpg 大元帥 Dai-gensui, Japanse Keizerlijke Marine: 18 april 1943 (Postuum)[2]

Decoraties[bewerken]

JPN Daikun'i kikkasho BAR.svg Borstster in de Chrysanthemumorde
JPN Kyokujitsu-sho Paulownia BAR.svg Grootlint van de Orde van de Rijzende Zon met Pauwlonia bloesems
JPN Zuiho-sho (WW2) 1Class BAR.svg Grootlint in de Orde van de Heilige Schatten
JPN Kinshi-kunsho 1Class BAR.svg Orde van de Gouden Wouw (1e Klasse)
JPN Kinshi-kunsho 2Class BAR.svg Orde van de Gouden Wouw (2e Klasse)
Ribbon of Knight's Cross of the Iron Cross With Oak Leaves and Swords.svg Ridderkruis met Eikenloof en Zwaarden
Bronnen, noten en/of referenties