Jeroen Meus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jeroen Meus
op de Boekenbeurs van Antwerpen
op de Boekenbeurs van Antwerpen
Algemene informatie
Nationaliteit Vlag van België België
Bekend van Met Meus en vork
Portaal  Portaalicoon   Eten en drinken

Jeroen Meus (Leuven, 13 maart 1978) is een Belgische kok en televisiepresentator.

Biografie[bewerken]

Culinaire opleiding[bewerken]

Jeroen Meus is uitbater van het restaurant Luzine in Wilsele. Zijn culinaire opleiding volgde hij aan de Hotelschool Ter Duinen in Koksijde. Nadien volgde hij stage in diverse Belgische en buitenlandse restaurants.

Radio- en televisiecarrière[bewerken]

Meus' bekendheid nam toe dankzij zijn presentatie van diverse culinaire radio- en tv-programma's. Zo presenteerde hij van 2002 tot 2003 een kookrubriek in het zomerprogramma Aan tafel op Eén. In 2004 presenteerde hij Wie komt er eten? op VTM waar hij elke aflevering met een Bekende Vlaming aan de slag ging in de keuken. Datzelfde jaar was hij ook als presentator van De snelle hap te zien op Vitaya. In 2005 was hij 94 afleveringen lang het gezicht van Met Meus en vork op VTM. En van 2006 tot 2007 had hij een rubriek in De laatste show, waar hij wekelijks op pad ging om met verschillende mensen over ingrediënten van lekker eten en drinken te praten.

Plat préféré[bewerken]

Meus werd vooral bekend dankzij het programma Plat préféré op Canvas dat hij voor het eerst in 2008 presenteerde. Elke aflevering reisde Meus naar de voormalige woonplaats van een reeds overleden beroemd persoon om er in het gezelschap van hun familieleden of vrienden het lievelingsgerecht van deze bekende man en vrouw klaar te maken. Enkele van deze personen uit het eerste seizoen waren onder meer Jacques Brel, Salvador Dalí, Freddie Mercury, Maria Callas, Briek Schotte, Louis de Funès, Georges Simenon, Johnny Cash en Roald Dahl. Eén specifieke aflevering rond Adolf Hitler stootte op controverse en werd uiteindelijk onder druk niet uitgezonden. In 2010 werden fragmenten van deze gecensureerde uitzending alsnog uitgezonden in De jaren stillekes.

Tijdens het tweede seizoen van Plat préféré in 2009 werd onder meer het lievelingsgerecht van Astrid Lindgren, Armand Pien, Bob Marley, Charles de Gaulle, Bruce Lee, Greta Garbo, Toon Hermans, Ian Fleming, Hergé en Frank Sinatra bereid.

Het derde seizoen in 2010 bracht de favoriete schotels van Marlene Dietrich, Ludo Coeck, Marlon Brando, Jimi Hendrix, Eva Perón, Louis Neefs, Marvin Gaye, koning Boudewijn, Alfred Hitchcock en Luciano Pavarotti aan bod.

Andere programma's[bewerken]

Sinds 2010 presenteert Meus het kookprogramma Dagelijkse kost, een programma van het productiehuis Hotel Hungaria, op Eén. Het leverde hem in 2011 een Vlaamse TelevisieSter op voor het beste lifestyleprogramma. In 2012 won hij deze prijs weer, samen met de prijs voor populairste tv-programma en populairste tv-persoonlijkheid. Meus heeft ook vier (vijfde komt op de markt in september 2013) kookboeken gebaseerd op dit programma uitgebracht die zeer grote bestsellers werden. Het eerste boek rond "Dagelijkse Kost" verkocht 160.000 exemplaren in vier maanden tijd.

Op Radio Donna presenteerde hij Jeroen Meus Vodcast, waarbij men zijn kookuitzendingen kon volgen en downloaden via een iPod.

Jeroen Meus maakte in 2011 een zevendelige documentaire getiteld De Patat rond het basisproduct de aardappel voor Canvas. Daarvoor bezocht hij verschillende landen zoals Peru, waar de aardappel vandaan komt. Deze werd uitgezonden vanaf begin december 2011 tot januari 2012.

Op 1 januari 2012 speelde hij met Adriaan Van den Hoof en Astrid Bryan mee in De Pappenheimers, en won. Adriaan Van den Hoof had hem eerder geïmiteerd in Tegen de Sterren op. In 2012 en 2013 was Meus ook te zien in Twee tot de zesde macht, waarin hij geregeld terugkomt als quizkandidaat.

In 2008 werd Meus aangeduid als stadskok van Leuven. Jeroen Meus is ook de auteur van tal van kookboeken en medewerker bij de schrijvende pers.

Werken[bewerken]

Privéleven[bewerken]

Meus is sinds augustus 2013 getrouwd en heeft een zoon.

Externe link[bewerken]