Johannes Theodoor de Visser

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
J.Th. de Visser. Prent van Albert Hahn sr.

Johannes Theodoor (of Theodorus) de Visser (Utrecht, 9 februari 1857Den Haag, 14 april 1932) was een vooraanstaand CHU-politicus en Nederlands eerste minister van Onderwijs.

De Visser was hervormd predikant. Hij kwam in 1897 voor de kleine Christelijk-Historische Kiezersbond in de Tweede Kamer en bleef daar (met onderbrekingen) tot 1918 lid van. In 1918 werd hij de eerste minister van Onderwijs in de twintigste eeuw. Hij voltooide met zijn Lager-Onderwijswet de onderwijspacificatie. Hij bracht ook andere belangrijke onderwijswetgeving tot stand, zoals de Nijverheids-onderwijswet. Hij voerde in 1925, hoewel hij een afkeer had van het gebruik van Bijbelteksten in de Kamer, een theologisch getint debat over subsidie aan de Olympische Spelen. Na zijn ministerschap keerde hij terug in de Kamer als fractievoorzitter van de CHU. Hij raakte in onmin met zijn partijgenoten nadat hij in 1926 (tevergeefs) buiten zijn partij om een kabinet had proberen te vormen.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • De informatie op deze pagina, of een eerdere versie daarvan, is geheel of gedeeltelijk afkomstig van www.parlement.com. Overname is toegestaan met bronvermelding.
Voorganger:
-
Minister van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen
1918-1925
Opvolger:
V.H. (Victor Henri) Rutgers