Kalmthoutse Heide

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Een deel van de Kalmthoutse Heide, gezien vanuit de brandtoren.

De Kalmthoutse Heide is een natuurgebied in de Belgische provincie Antwerpen, nabij het dorp Kalmthout en de Nederlandse grens. Het gebied bestaat voornamelijk uit heide met vennen, zandverstuivingen en dennenbos. Het natuurreservaat maakt deel uit van een aaneengesloten natuurgebied dat zich aan beide zijden van de Belgisch-Nederlandse grens uitstrekt en een oppervlakte beslaat van ongeveer 3750 ha^[1], het Grenspark 'De Zoom-Kalmthoutse Heide'.

[bewerken] Bescherming

Op 18 februari 1941 werd de Kalmthoutse Heide voor het eerst geklasseerd als landschap, omwille van zijn esthetische en wetenschappelijke waarde. Bij Koninklijk Besluit van 24 september 1968 werd de Kalmthoutse Heide tot staatsnatuurreservaat verheven.

Ook internationaal werd het belang van de Kalmthoutse Heide erkend: in 1984 werd in het kader van de Ramsar-conventie het gebied aangeduid en beschermd als waterrijk gebied van internationale betekenis. Als doorgangsgebied voor trekkende regenwulpen is de Kalmthoutse Heide van zeer groot belang.

Op Europees vlak werd de Kalmthoutse Heide in 1988 erkend als Speciale Beschermingszone voor Vogels (Vogelrichtlijngebied). In 1996 werd het gebied toegevoegd aan de lijst van Habitatrichtlijngebieden als een zone die omwille van haar bijzondere levensgemeenschappen zeker moet behouden blijven.

Tegenwoordig is het gebied onderdeel van het grensoverschrijdende Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide, dat 3750 ha natuurgebied omvat. Dit park wordt beheerd door een bijzondere commissie waarin zowel Vlaamse als Nederlandse organisaties zijn vertegenwoordigd.

[bewerken] Heide

Een heidelandschap is een halfnatuurlijk landschap. Dit wil zeggen, dat zonder het ingrijpen van de mens in de natuurlijke processen, de heide als biotoop zou verdwijnen. Om de heide te behouden en verbossing tegen te gaan, moeten bepaalde delen systematisch worden gekapt en geplagd. Plaggen is het weghalen van de humusrijke bovenlaag. Het is een zeer arbeidsintensieve klus. De plaggen werden tot 1920 gebruikt als brandstof en als bodembedekking in de potstal. Ook nu wordt nog geplagd, maar dan in het kader van natuurbehoud. Hierdoor krijgt de typische heidevegetatie, dit zijn planten die graag een voedselarme bodem hebben, zoals struikhei, dophei en zonnedauw volop kansen om zich te ontwikkelen. Ook schapen en Galloway-runderen helpen, door begrazing, de heide in stand te houden. Zij eten opschietende boompjes, heideplanten en grassen en houden het landschap zo open en zorgen voor variatie in de plantengroei.

De heiden van het grenspark zowel als enkele bossen kennen een aantal grote vennen (o.a Groote Meer, Putse Moer en Stappersven).

[bewerken] Zandverstuivingen

In de Kalmthoutse heide komen naast heiden nog meerdere uitgestrekte onbegroeide zandverstuivingen voor, zoals de Kambuusduinen, de Vossenbergen, de Kriekelareduinen en de Wilgenduinen. Het continu stuiven en recreatief gebruik verhinderen het ontstaan van veel begroeiing. De beheerders willen enerzijds een aantal hoge stuifduinen bewaren en dus voorkomen dat die verwaaien, en anderzijds zorgen, dat er voldoende open zand blijft omdat allerlei insecten (zandloopkevers, vlinders, graafwespen en zandbijen) dit open zandmilieu nodig hebben.

Er komen ook bossen voor op vastgelegde landduinen (o.a Staartse Duinen, Gemeentebossen, Bieduinen). Plaatselijk is daar de opvallende Zeeden geplant. Grote delen van deze bossen worden overigens gekapt om meer ruimte te maken voor heide en een meer natuurlijke vegetatie.

[bewerken] Brandgevaar

Bij langere periodes van zeer warm en droog weer is de heide grotendeels ontoegankelijk vanwege het brandgevaar. Soms breekt er brand uit, waardoor een deel van de heide en van het bos wordt vernield. Hoe raar het ook klinkt, dankzij een heidebrand krijgen de heideplanten terug meer kansen om te groeien. Een probleem is echter dat enkele heidesoorten sneller teruggroeien dan andere en zo de zwakkere soorten verdringen. De voorlaatste grote brand vond in 1996 plaats, toen werd ca. 4,5 km² in de as gelegd. Doden vielen er niet en er werden geen huizen vernietigd of beschadigd door het vuur, maar enkele brandweerlieden raakten wel gewond toen hun wagen defect raakte, ze omsingeld werden door het vuur en door de vlammen moesten vluchten.

Op 25 mei 2011 brak er nog een grote brand uit waarbij ruim 600 hectare (6km²) ^[2] verloren ging, een overtreffing van de verbrande oppervlakte van de bosbrand van 1996. Deze brand was een zware klap voor de natuur in het gebied.

[bewerken] Toerisme

De Kalmthoutse Heide is gedurende het hele jaar een toeristisch trekpleister. Vooral in de weekends kan het op bepaalde paden redelijk druk zijn. Andere delen, die verder van de parkings weg liggen (met name in Nederland), worden minder bezocht. Voor de natuurliefhebber is er in ieder seizoen wel iets te beleven. In de winter is de Heide prachtig als ze bedekt is met een witte laag sneeuw. Het hoogtepunt van de schoonheid van de Kalmthoutse Heide is echter tussen half augustus en half september, wanneer de bloempjes van de struikhei de Heide omtoveren in een paars tapijt.