Koningspython

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koningspython
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2011)
Python royal 35.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Pythonoidea
Familie: Pythonidae (Pythons)
Geslacht: Python
Soort
Python regius
Shaw, 1802
Afbeeldingen Koningspython op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Koningspython op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De koningspython[2] (Python regius) is een niet-giftige slang uit de familie pythons (Pythonidae).[3]

Kenmerken[bewerken]

De kleur is meestal donkerbruin tot zwart met geelbruine, ovale vlekken. Vaak zitten in deze vlekken kleinere vlekjes die dezelfde kleur hebben als de basiskleur. Er is echter veel variatie, ook roodbruine tot gele exemplaren komen voor. Het lichaam is erg dik, gespierd en massief, de kop erg groot, afgeplat-peervormig en duidelijk afgesnoerd door de nek. Deze slang wordt meestal niet langer dan anderhalve meter, vrouwtjes worden in sommige gevallen iets groter. Rond de bek bevinden zich opvallende warmtezintuigen.

Leefwijze[bewerken]

Het voedsel bestaat uit knaagdieren, amfibieën, hagedissen en vogels. Deze worden 's nachts gevangen want overdag zit deze soort veelal verscholen in donkere plaatsen zoals holen in de grond en onder boomwortels. Het is een op de grond levende slang die met enige regelmaat wil klimmen en die zijn prooi wurgt voordat deze wordt opgegeten. Hij verdedigt zich tegen predatoren door zich tot een bal op te rollen.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat uit 3 tot 8 eieren, die worden uitgebroed tussen rotsen of in ondergrondse holen.

Verspreiding[bewerken]

De koningspython komt voor in westelijk Afrika; Gambia, Ghana, Nigeria, Senegal, Benin en Togo, en leeft in drogere gebieden zoals savannen en bossen, maar vrijwel altijd in de buurt van water.

Naam[bewerken]

De soortnaam regius betekent 'koning' of 'koninklijk', toch is koningspython eigenlijk een slechte naam voor deze soort. Alle andere slangen met de term 'koning' in hun naam eten weleens andere slangen, de koningspython echter niet. De Engelse benaming Royal python (Koninklijke python) of Ball python (Bal python) is veel beter van toepassing. De herkomst van de soortnaam regius zou liggen in de soms kroon-achtige vlekkentekening of omdat deze python al sinds lange tijd door koningen aanbeden werd vanwege de pracht, zeker is dat echter niet.

Gevangenschap[bewerken]

De koningspython is in toenemende mate een populair dier om te houden in terraria. De soort staat bekend als rustig en niet agressief en er zijn inmiddels vele kleurvariaties, zogenaamde. 'kleurmutaties' van deze soort beschikbaar. Daarnaast is de koningspython, zoals alle andere pythons, niet giftig. De koningspython bijt zeer zelden. Bij gevaar rolt deze soort zich op als een bal met de kop in het midden ter bescherming, vandaar de naam 'balpython'. Bij dieren die al langere tijd in gevangenschap worden gehouden en veel worden gehanteerd door hun eigenaar, komt dit gedrag zelden voor. Desondanks heeft ook deze slang nadelen als hij in huis gehaald wordt; een koningspython kan bijvoorbeeld ouder dan 30 jaar worden, kent allerlei ziektes en parasieten en kan gestrest raken, waardoor de slang voedsel kan weigeren en hierdoor zelfs kan komen te overlijden. Dit laatste komt voornamelijk voor bij geïmporteerde dieren die als wildvang en farmbreed worden aangeboden. Om deze reden wordt de aanschaf van een nakweek koningspython geadviseerd, omdat deze alleen bij hoge uitzondering eetproblemen vertonen.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Koningspython op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 439 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Python regius

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database - Python regius - Website Geconsulteerd 7 oktober 2012
  • David Burnie (2001) - Animals, Dorling Kindersley Limited, London. ISBN 90-18-01564-4 (naar het Nederlands vertaald door Jaap Bouwman en Henk J. Nieuwenkamp).