Mars One

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de Sovjet-Russische ruimtesonde, zie Mars 1
Logo van Mars One

Mars One is een Nederlandse stichting met het doel om in 2025 een ruimtekolonie op de planeet Mars te vestigen.[1] Volgens planning zullen in 2024 vier mensen naar Mars gestuurd worden om de eerste bewoners van de planeet te worden. Het project biedt de kolonisten niet de mogelijkheid terug te keren naar de Aarde. De selectieprocedure en training van de kolonisten en de reis naar Mars en de vestiging op de planeet zullen wereldwijd uitgezonden worden als een reality-televisieprogramma.

De kosten van de eerste reis naar Mars worden door Mars One geschat op 6 miljard Amerikaanse dollar, exclusief de kosten om vier kolonisten op Mars tot hun dood te onderhouden. [2] Dat zou relatief goedkoop zijn — ter vergelijking, een missie waarbij astronauten tijdelijk op Mars verblijven en dan weer terugkeren naar de Aarde wordt door NASA geschat op 100 miljard dollar.[3]

Het project staat los van de organisatie Mars Society. Het is ook niet gerelateerd aan Inspiration Mars, een project gelanceerd door miljardair Dennis Tito, waarbij een echtpaar langs Mars zou reizen en weer terug.[4]

Plannen[bewerken]

Oorspronkelijke plannen[bewerken]

Volgens de website van Mars One begon het team achter het project in 2011 met de planning. Volgens de organisatie werd de haalbaarheid van het project onderzocht door experts, waaronder de financiële, psychologische en ethische aspecten.[5]

Mars One maakte in mei 2012 de plannen bekend. Deze behelsden een enkele reis naar Mars in 2023, met een mogelijke onbemande missie in 2016 om de weg te bereiden.

De volgende tijdlijn voor het project werd gepresenteerd:[6]

  • 2013: De eerste 40 kandidaat-kolonisten worden geselecteerd[7] en een replica van de kolonie wordt gebouwd voor trainingsdoeleinden[8]
  • 2014: De eerste communicatiesatelliet wordt geproduceerd
  • 2016: Een bevoorradingsmissie met 2500 kilo aan vervangingsonderdelen en andere voorraden, uitgevoerd door een aangepaste versie van de SpaceX Dragon
  • 2018: Een rover wordt geland op Mars om de locatie van de kolonie te selecteren.[8]
  • 2021: Zes extra Dragons en een tweede rover worden naar Mars gestuurd met twee wooneenheden, twee life support-eenheden om ademhaling mogelijk te maken en twee eenheden voor het opslaan van voorraden
  • 2022: De eerste groep van vier kolonisten wordt naar Mars gelanceerd.[8]
  • 2023: De kolonisten komen aan op Mars
  • 2025: Een tweede groep van vier kolonisten komt aan op Mars[8]
  • 2033: De kolonie heeft een omvang van 20 mensen bereikt.[9]

Herziene plannen[bewerken]

Sinds de aankondiging in 2012 zijn de plannen aangepast en de data veranderd. In 2013 was de geplande landing van de eerste kolonisten twee jaar opgeschoven, naar 2025.

In december 2013 presenteerde Mars One plannen voor een onbemande missie in 2018, twee jaar later dan oorspronkelijk aangekondigd. Volgens Mars One zal hiervoor een lander gebouwd worden door Lockheed Martin, gebaseerd op een ontwerp gebruikt voor NASA's Phoenix- en InSight-missies naar Mars. Daarnaast zal een communicatiesatelliet in een baan rond Mars gebracht worden. Deze zal worden gebouwd door Surrey Satellite Technology. Mars One heeft nog niet duidelijk gemaakt hoe het de 200 miljoen Amerikaanse dollar zal opbrengen om deze onbemande missie te financieren.

In 2013 gaf Mars One aan dat de volgende stappen gepland zijn:

  • 2018: Een bevoorradingsmissie met 2500 kilo aan vervangingsonderdelen, zonnepanelen en andere noodzakelijke voorraden[10]
  • 2020: Een rover wordt op Mars neergezet om de planeet te verkennen en de ideale locatie voor de kolonie te selecteren
  • 2022: Zes eenheden van de kolonie worden op Mars neergezet: twee wooneenheden, twee life support-eenheden om ademhaling mogelijk te maken en twee eenheden voor het opslaan van voorraden
  • 2024 (uiterst): De eerste vier kolonisten worden gelanceerd en landen na een ruimtereis van zeven maanden in 2025 op Mars
  • 2026 (uiterst): Een tweede team van vier kolonisten wordt naar Mars gestuurd

Het doel van de organisatie is om, na de landing van het eerste team, elke twee jaar vier nieuwe kolonisten naar Mars te sturen.[10] In 2033 zouden er dan meer dan 20 mensen op Mars wonen en werken.[11]

In december 2013 werd een contract gesloten met Lockheed Martin en Surrey Satellite Technology voor missieconceptonderzoek naar de haalbaarheid van de onbemande missie die voor 2018 in de planning staat. [12]

Selectie van kolonisten[bewerken]

Eerste selectieronde[bewerken]

Van 22 april tot 31 augustus 2013 konden kandidaten zich melden op de website van Mars One.[13][14] De aanvraagprocedure bestond uit algemene informatie over de kandidaat, een cv en een brief en video waarin de kandidaat zijn of haar motivatie kon uitspreken.[15] Kandidaten moesten een bedrag van tussen de 5 en 75 Amerikaanse dollar betalen (afhankelijk van de relatieve welstand van het land van de aanvrager).[16]

Van de ruim 200.000 mensen die zich op de Mars One-website hadden aangemeld, presenteerden 2582 kandidaten zich op video op de website.[17][18] Op 30 december werden de resultaten van de eerste aanvraagronde gepresenteerd. In totaal 1.058 kandidaten (586 mannen en 472 vrouwen) uit 107 verschillende landen werden geselecteerd voor de tweede ronde. Hiervan kwam de grootste groep (297) uit de Verenigde Staten, gevolgd door Canada (75) en India (62). De kandidaten omvatten ook zes personen uit België en twee uit Nederland.[17][19][20][21] In verband met lopende onderhandelingen over televisierechten is niet bekendgemaakt wie de kandidaten zijn.[17][22]

De organisatie zal mogelijk in de toekomst nieuwe aanvraagrondes organiseren.

Regionale selectie[bewerken]

De geselecteerde 1.058 kandidaten moeten een verklaring van een arts overleggen dat ze in goede gezondheid zijn. Ze worden daarna ondervraagd door 300 regionale selectiecommissies, die de kandidaten zullen selecteren die doorgaan naar de volgende ronde. Mars One is in onderhandeling met verschillende mediabedrijven over de uitzendrechten van deze selectieronde.

In elke regio zullen naar planning 20 tot 40 kandidaten deelnemen aan uitdagingen om hun geschiktheid aan te tonen. Het publiek zal één winnaar per regio uitkiezen. Daarnaast kunnen experts kandidaten selecteren om naar de volgende ronde te gaan.[23]

Internationale selectie[bewerken]

De internationale selectie zal naar planning wereldwijd uitgezonden worden. De selectiecommissie zal de kandidaten indelen in internationale groepen, die eerst een korte training krijgen in een replica van de geplande Marskolonie. Uiterlijk in 2015 worden uit de kandidaten zes tot tien teams van elk vier mensen geselecteerd voor een trainingperiode van zeven jaar.[24] Deze kandidaten vormen het astronautenkorps van Mars One. Hoewel al deze kandidaten even geschikt zullen zijn, zullen de eerste vier die naar Mars gaan waarschijnlijk door het kijkpubliek gekozen worden.

Training van kolonisten[bewerken]

Technische training[bewerken]

De kolonisten zullen een trainingperiode van zeven jaar ondergaan om een reeks vaardigheden te leren in verschillende specialiteiten:

  • twee kolonisten worden opgeleid om de apparatuur te kunnen repareren en andere technische problemen te kunnen oplossen
  • twee kolonisten krijgen medische training om kleine en grotere gezondheidsproblemen te kunnen behandelen
  • één kolonist krijgt een opleiding in de geologie van Mars
  • één kolonist krijgt een opleiding in exobiologie, het onderzoek naar mogelijk leven op andere planeten.

Andere specialiteiten, zoals fysiotherapie, psychologie en elektronica, zullen worden gedeeld door alle beoogde kolonisten.

Persoonlijke training[bewerken]

Kolonisten moeten kunnen omgaan met de moeilijke leefomgeving op Mars. De kolonisten worden er dan ook op geselecteerd hoe goed ze in staat zijn met deze omstandigheden te kunnen omgaan, en worden hierop ook getraind.

Groepstraining[bewerken]

Groepstraining zal plaatsvinden in de vorm van gesimuleerde missies. Deze zullen plaatsvinden in een zo realistisch mogelijk nagebootste omgeving. De verschillende groepen zullen drie maanden per jaar deelnemen aan dergelijke simulaties. Hierbij kunnen ze alleen de basis verlaten in hun ruimtepak. Ze zullen moeten zorgen voor hun eigen drinkwatertoevoer en de ademhalingssystemen in werking houden. Ze zullen ook hun eigen voedsel moeten kweken. Alle communicatie met de buitenwereld zal een vertraging van 20 minuten hebben.

Er zullen meerdere simulatiebases zijn. Sommige van deze zullen zich bevinden in extreme omstandigheden op Aarde, zoals woestijnen of de poolgebieden.

Technologie[bewerken]

Mars One heeft een of meerdere bedrijven gekozen voor elk van de verschillende componenten van de missie.[25][26] De hoofdcomponenten worden uitbesteed aan gevestigde ruimtevaartbedrijven.[27]

Mars One wil SpaceX contracteren voor de lancering, de lander en de bouw van de kolonie-eenheden. In mei 2013 had SpaceX nog geen contract gesloten met Mars One.[28]

Lancering[bewerken]

De Falcon Heavy van SpaceX zal naar planning gebruikt worden voor de lancering.[27]

Vervoer naar Mars[bewerken]

Het ruimtevaartuig om de kolonisten naar Mars te brengen zal naar planning in een lage baan rond de Aarde samengesteld worden. Het zal bestaan uit twee modules voor voorstuwing, een woonmodule en een lander.[27][29] Waarschijnlijk zal Thales Alenia Space gecontracteerd worden voor de ontwikkeling van dit ruimtevaartuig.[30]

Communicatiesysteem[bewerken]

Om audio, video en data tussen de kolonie en de Aarde heen en weer te sturen, zullen naast apparatuur die op Mars en de Aarde wordt geplaatst ook satellieten nodig zijn. Het bedrijf Surrey Satellite Technology zal naar waarschijnlijkheid het contract krijgen voor het ontwikkelen van deze technologie [27][30][31] In december 2013 tekende Surrey een contract met Mars One voor onderzoek naar de benodige satelliettechnologie.[32][31] Mars One verwacht dat er minstens twee satellieten benodigd zijn, één in een geostationaire baan rond Mars en een tweede bij Lagrangepunt L4 of L5 om het signaal door te sturen wanneer Mars zich tussen de eerste satelliet en de Aarde bevindt.[31] Mogelijk is ook een derde satelliet nodig om het signaal door te sturen omdat de Zon af en toe ook het signaal van de tweede satelliet zal blokkeren.[31]

Landers[bewerken]

De landers zullen naar verwachting gebaseerd zijn op de SpaceX Dragon.[33][34] Deze speciaal aangepaste landers zullen naar planning een diameter van 5 meter en een volume van 25 m³ hebben[33]

De landers zullen verschillende functies hebben:

  • een lander met systemen die de beschikbare materialen op Mars kunnen omzetten in energie, water en zuurstof voor ademhaling[35] Deze systemen worden waarschijnlijk ontwikkeld door Paragon Space Development.[30]
  • een lander met vracht (voorraden)
  • een lander met een opblaasbare woonmodule voor de kolonisten[36]
  • een lander met de kolonisten zelf
  • een lander om de benodigde rovers op het Marsoppervlak neer te zetten.[37]

Rovers[bewerken]

De rovers zullen niet onder druk staan en afstanden tot 80 kilometer kunnen afleggen.[38] Waarschijnlijk zullen deze ontwikkeld worden door Astrobotic Technology.[30]

Ruimtepakken[bewerken]

Het pak dat door de kolonisten buiten gedragen zal worden moet flexibel genoeg zijn om te kunnen werken met moeilijke bouwmaterialen en verfijnde apparatuur. Het moet hun beschermen tegen de koude, lage druk en giftige gassen van de atmosfeer op Mars.[39] Waarschijnlijk zullen de pakken ontwikkeld worden door het bedrijf ILC Dover.[40] Op 12 maart 2013 tekende Paragon Space Development Corporation een contract om concepten voor een dergelijk pak te ontwikkelen.[41]

Financiering van het project[bewerken]

Mars One wil het grootste deel van het project bekostigen door middel van realitytelevisie, beginnend met het selectieproces van de kolonisten.[42][43] In juni 2014 maakte Mars One bekend dat Darlow Smithson Productions, een onderdeel van Endemol, de uitzendrechten van de selectierondes en trainingen heeft verworven. De eerste televisie-uitzendingen worden begin 2015 verwacht. Mars One maakte niet bekend hoeveel Endemol betaalt voor de rechten.[44]

Op 31 augustus 2012 kondigde Mars One aan dat het de eerste financiering van sponsors had ontvangen.[2] Dit geld zal voornamelijk gebruikt worden voor conceptonderzoek naar de geplande onbemande missie.[2] Onder de diverse sponsors zijn een reeks relatief kleine Nederlandse bedrijven. Het Nederlandse internetbedrijf Byte is een van de zogenaamde "zilveren" sponsors.[45]

Op 31 oktober 2012 had Mars One 183.870 Amerikaanse dollar ontvangen aan privédonaties en inkomsten uit merchandising.[46]

Op 10 december 2013 lanceerde Mars One een crowdfunding-campagne op de website Indiegogo om conceptonderzoek naar de onbemande missie in 2018 te helpen bekostigen. Het doel om uiterst 25 januari 400.000 dollar binnen te halen is echter niet volledig gelukt; de campagne bracht 313.744 dollar op.[47]

Mars One heeft verklaard dat het intellectueel eigendom wil behouden van de technologie die voor de missies wordt ontwikkeld, zodat het deze technologie kan licenseren aan andere partijen om zo geld te verdienen.[48]

Organisatie[bewerken]

Bas Lansdorp

Mars One is gevestigd in Amersfoort. In december 2012 veranderde Mars One van een bedrijf in een stichting.[49] De commerciële activiteiten van de stichting Mars One zijn ondergebracht in Interplanetary Media Group, gevestigd als besloten vennootschap in Nederland. Mars One is de grootste aandeelhouder in deze onderneming. [50]

Aan het hoofd van Mars One staat de ondernemer Bas Lansdorp. Chief Technical Officer is Arno Wielders, een voormalig werknemer van de Europese Ruimtevaartorganisatie (ESA).

De organisatie heeft een adviesraad bestaande uit onder meer Leo Marcelis van Wageningen University, Tanja Masson-Zwaan van de Universiteit Leiden, Stefano Stramigioli van de Universiteit Twente en Christopher McKay van NASA's Ames Research Center.[51] Daarnaast heeft het een reeks "ambassadeurs", waaronder Gerard 't Hooft van de Universiteit Utrecht, Boudewijn Ambrosius van de Technische Universiteit Delft, televisieproducent Paul Römer en schrijfster Mary Roach.[52]

Kritiek[bewerken]

Mars One heeft kritiek uit verschillende hoeken gekregen. Kritiek wordt vooral geuit op de technische en financiële haalbaarheid van het project.

"Ik ben altijd voorzichtig met zeggen dat iets niet kan, maar ik vraag mij af of deze fantasie ook wordt gedekt door realistische plannen", zei de Nederlandse voormalige astronaut Wubbo Ockels.[53] "Zelfs als we het potentiële financieringsgebrek en vragen over de haalbaarheid op de lange termijn negeren, demonstreert het Mars One-project niet een groot genoeg begrip van de problemen om echt vertrouwen te kunnen geven dat het ambitieuze schema gehaald kan worden", zei Chris Welch van International Space University.[54]

Ruimtetoerist Richard Garriott noemt de financiële haalbaarheid van het project onwaarschijnlijk. "Veel mensen hebben interessante startplannen, maar weinig mensen hebben ook het geld om het voor elkaar te krijgen". [55]

Veel critici hebben er op gewezen dat het budget van 6 miljard dollar veel te weinig is om mensen naar Mars te vervoeren. Ook het realitytelevisie-aspect van het project heeft veel kritiek gekregen. Veel critici geloven dat als de kijkers interesse verliezen, de financiering ook als sneeuw voor de zon kan verdwijnen, met drastische gevolgen voor de expeditie.[56]

De voormalige Duitse astronaut Ulrich Walter maakte het project in januari 2014 om ethische redenen met de grond gelijk. Volgens hem is de kans om Mars levend te bereiken rond de 30 procent, en de kans om drie maanden later nog in leven te zijn minder dan 20 procent. "Ze verdienen hun geld met die tv-show. Wat er met de mensen gebeurt, interesseert ze niet." [57]

Een groep ruimtevaartexperts gaf in 2012 in het tijdschrift Wired de haalbaarheid van het project 2 punten, van de 10 punten die behaald konden worden.[58]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen
Referenties
  1. About Mars One. Mars One Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  2. a b c Private Manned Mars Mission Gets First Sponsors. Space.com (31 augustus 2012) Geraadpleegd op 3 september 2012
  3. Page 32 of Discussion Document (PDF) Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  4. Billionaire Dennis Tito unveils plan to send married couple to Mars. The London Telegraph (27 februari 2013) Geraadpleegd op 12 augustus 2013
  5. Mission, Vision and Feasibility. Mars One Geraadpleegd op 17 juli 2012
  6. Staff. Mars One plans to establish human settlement on Mars in 2023. Kurzweil (3 juni 2012) Geraadpleegd op 6 juni 2012
  7. Michael Bradbury. Reality TV Sets Sights on Mars for New Show. Real Science (5 juni 2012) Geraadpleegd op 17 June 2012
  8. a b c d Black, Charles. Mars One plans human settlement on the Red Planet by 2023. SEN TV LIMITED (18 oktober 2012)
  9. Anne Sewell. Mars One: Human settlement on Mars in 2023. Digital Journal (1 juni 2012) Geraadpleegd op 6 juni 2012
  10. a b Road map. Mars One Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  11. Private Mars One Colony Project Seeks Astronaut Settlers. Space.com (22 april 2013) Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  12. Messier, Doug. "Mars One Contracts Lockheed Martin, Surrey Satellite for Mission Concept Studies", 10 december 2013. Geraadpleegd op 10 december 2013.
  13. How will the astronaut selection proceed?. Mars One Geraadpleegd op 4 December 2013
  14. "Can I Apply to Become an Astronaut?" Mars One. Geraadpleegd op 2 september 2013.
  15. What are the qualifications to apply?. Mars One Geraadpleegd op 4december 2013
  16. Wall, Mike. 78,000 Apply for Private Mars Colony Project In 2 Weeks. Space.com (7 mei 2013) Geraadpleegd op 4 juni 2013
  17. a b c http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/opmerkelijk/mogelijk-twee-nederlandse-mars-pioniers
  18. https://applicants.mars-one.com
  19. "Mars One narrows applicant pool to 1,058 in first cut for 2025 colonization mission", The Verge, 30 december 2013
  20. "Mars One Picks 1,058 Potential Astronauts for One-Way Mission", ABC News, 31 december 2013
  21. "Mars One announces Round 2 Astronaut Selection Results", Mars One, 30 december 2013
  22. Foust, Jeff. "Year in PReview: going to the Red Planet requires a lot of green", 1 januari 2014. Geraadpleegd op 2014-01-07.
  23. "FAQ: How will the astronaut selection proceed?", Mars One. Geraadpleegd op 12 januari 2014
  24. Over 200,000 apply to first ever recruitment for Mars settlement. Mars One (9 september 2013) Geraadpleegd op 4 december 2013
  25. Staff. Mars One plans to establish human settlement on Mars in 2023. Kurzweil (3 juni 2012) Geraadpleegd op 6 juni 2012
  26. About the suppliers. Mars One Geraadpleegd op 17 juli 2012
  27. a b c d Technology. Mars One Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  28. Shubber, Kadhim. Mars One will take you to the Red Planet, if it can raise the cash. Wired.co.uk (13 May 2013) Geraadpleegd op 4 juni 2013
  29. Mars Transit Vehicle. Mars One Geraadpleegd op 11 november 2012
  30. a b c d Suppliers. Mars One Geraadpleegd op 12 november 2012
  31. a b c d Henry, Caleb. Mars One Plans Two, Possibly Three Communications Satellites for the Red Planet. Via Satellite. Access Intelligence Satellite Group (07) Geraadpleegd op 11 januari 2014
  32. Lockheed Martin and SSTL selected for Mars One's first unmanned mission to Mars. Mars One Geraadpleegd op 9 december 2013
  33. a b Mars One Dragon. MarsOneFans.com (4 november 2012) Geraadpleegd op 11 November 2012
  34. Is this really possible?. Mars One Geraadpleegd op 9 november 2012
  35. Life Support Unit. Mars One Geraadpleegd op 11 November 2012
  36. Living Unit. Mars One Geraadpleegd op 11 november 2012
  37. Rover. Mars One Geraadpleegd op 11 november 2012
  38. Is this really possible?. Mars One Geraadpleegd op 6 augustus 2013
  39. Mars Suit. Mars One Geraadpleegd op 11 november 2012
  40. hbm11. Mars One Dragon. Mars One Fans Forum Geraadpleegd op 11 november 2012
  41. "Mars One Contracts Paragon for Mars Life Support Systems", Mars One, 11 maart 2013. Geraadpleegd op 14 januari 2014
  42. Dario Borghino. Mission to Mars meets reality TV. Gizmag (4 juni 2012) Geraadpleegd op 8 juni 2012
  43. Rob Waugh. There will be life on Mars: Mission to create first human colony by 2023 – and it will be filmed for reality TV show. Daily Mail (4 June 2012) Geraadpleegd op 6 juni 2012
  44. "Mars One Teams with Endemol for Worldwide TV Event", Mars One, 2 juni 2014
  45. "Silver Sponsors", Mars One. Geraadpleegd op 14 januari 2014
  46. Donate. Mars One (31 oktober 2013) Geraadpleegd op 21 november 2013
  47. "Mars One - First Private Mars Mission in 2018", Indiegogo. Geraadpleegd op 28 maart 2014
  48. Uitspraak van Bas Lansdorp op de 16th Annual International Mars Society Convention
  49. "Mars One Will Take Humanity To Mars As A Not-For-Profit Foundation", Mars One, 4 december 2012
  50. Nicola Clark. "Reality TV for the Red Planet", 8 maart 2013. Geraadpleegd op 9 maart 2013.
  51. "Advisers", Mars One. Geraadpleegd op 14 januari 2014
  52. "Ambassadors", Mars One. Geraadpleegd op 14 januari 2014
  53. Sander Heijne, "Nieuwe realityserie: de kolonisten van Mars, 24 uur per dag gefilmd", Volkskrant, 15 oktober 2012
  54. "Even ignoring the potential mismatch between the project income and its costs and questions about its longer-term viability, the Mars One proposal does not demonstrate a sufficiently deep understanding of the problems to give real confidence that the project would be able to meet its very ambitious schedule.", Holligan, Anna. Can the Dutch do reality TV in space?. BBC (19 juni 2012) Geraadpleegd op 26 november 2012
  55. "Many have interesting viable starting plans. Few raise the money to be able to pull it off.", Howard, Jacqueline. Mars One: Dutch Startup Aims To Colonize Red Planet In 2023. Huffington Post (5 juni 2012) Geraadpleegd op 26 november 2012
  56. West, Kesha. Ethical questions over one-way Mars trip Geraadpleegd op 11 januari 2014
  57. "Die machen ihr Geld mit der Show. Was mit den Menschen im All passiert, ist ihnen völlig egal." Tagesspiegel: Raumfahrtexperte geht mit Mars-Projekt hart ins Gericht, 6 januari 2014, geraadpleegd op 14 januari 2014.
  58. Mann, Adam. The Year’s Most Audacious Private Space Exploration Plans. Wired (27 december 2012) Geraadpleegd op 29 december 2012