Opname van de gemeente

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het leerstuk van de Opname van de gemeente heeft vooral aanhang onder evangelische christenen. Het houdt in dat Jezus Christus, voordat de plagen van het eind van de wereld hen treffen, de mensen die in Hem geloven in een oogwenk opneemt in de hemel. Hoewel er in de visie van de aanhangers van deze leer Bijbelteksten zijn die deze leer ondersteunen, raakte de doctrine pas vanaf de 19e eeuw breed verspreid als onderdeel van de verwachting van een duizendjarig rijk; onder premillenialisme verstaat men het geloof dat Christus voor het einde komt, 1000 jaar zal regeren op aarde.

Geschiedenis[bewerken]

Al vanaf het eerste begin, de prediking van Johannes de Doper, wordt volgens het Nieuwe Testament het komende Koninkrijk van God aangekondigd. Jezus wordt de Mensenzoon genoemd, naar de hemelse figuur die Daniël in een visioen zag aan het einde van de tijd. Na zijn opstanding wordt echter eerst van zijn volgelingen verwacht dat ze het Evangelie verkondigen. De apostel Paulus doet dit met hart en ziel, in de verwachting van de terugkeer van Jezus. In de Eerste brief van Paulus aan de Tessalonicenzen beschrijft hij de wederkomst als een opname van de gemeente. Ook in de Eerste brief van Paulus aan de Korintiërs beschrijft hij hoe gelovigen op een dag in een oogwenk zullen veranderen en dan bij Christus zullen zijn. In de Tweede brief van Paulus aan de Tessalonicenzen ziet Paulus zich genoodzaakt te waarschuwen tegen overmatig enthousiasme. Later schrijft de Tweede brief van Petrus dat de gelovigen zich niet moeten laten ontmoedigen, nu de wederkomst langer op zich laat wachten dan gedacht. In de eeuwen daarna wordt geen melding gemaakt van een opname.

Edward Irving
John Nelson Darby

In de 17e eeuw wordt door de Amerikaanse puriteinen Increase Mather (1639-1723) en zijn zoon Cotton Mather (1663-1728) het geloof in een opname verbonden met het premillenialisme. Zij geloofden, dat de gelovigen zouden worden opgenomen, waarna oordelen de aarde zouden treffen, waarna het Duizendjarig rijk zou aanbreken. De Engelse term Rapture, meestal vertaald met opname, is afkomstig van Philip Doddridge[1] en John Gill[2] in hun commentaren op het Nieuwe Testament.

In 1788 wordt door de baptist Morgan Edwards uitgesproken dat de opname vóór de plagen, de verdrukking, plaats vindt.[3] In 1811, tien jaar na de dood van de schrijver, verschijnt een Spaans boek, geschreven door de Rooms-Katholieke priester Emmanuel Lacunz,[4] over de opname.

In 1827 wordt dit boek door de Schotse predikant Edward Irving (1792-1834) in het Engels vertaald. Nadat hij van anderen het idee had aangenomen dat met de antichrist één bepaalde man bedoeld werd, deed Irving een tweede stap: Hij concludeerde dat Jezus in twee fasen zou terugkomen, de eerste maal voordat de antichrist zou opstaan1862[5] Vaak wordt de populariteit van opname vóór de grote verdrukking toegeschreven aan de toen 15-jarige Margaret McDonald,[6][7] Een volgelinge van Edward Irving). Zij had in 1830 een visioen over het einde der tijden, waarin de opname echter pas na de grote verdrukking plaats vindt. Het werd in 1840 gepubliceerd en in 1861 weer, maar in die editie werd de gemeente al opgenomen voor de grote verdrukking.

John Nelson Darby (1800-1882), die wel wordt beschouwd als de grondlegger van de bedelingenleer, stelde een komst van Christus voor voordat de antichrist zou komen en maakte dit leerstuk populair. De Broederbeweging, zoals de Plymouth brethren, (in Nederland: Vergadering der gelovigen) waarvan hij een grondlegger was, nam dit van hem over. De geschriften van deze beweging hadden vooral in de Verenigde Staten veel invloed.[8] In Nederland had Johannes de Heer (1866-1961) behalve door zijn zangbundel, ook veel invloed via het blad het Zoeklicht, dat nog steeds bestaat en dezelfde visie verkondigt. Ook uit Amerika is er een onmiskenbare invloed op de wederkomstvisie van evangelische christenen, in de jaren zeventig verschenen de boeken van Hal Lindsey[9] die behalve in de VS ook in Nederland bestsellers werden. Ook de romanserie Left Behind van Tim Lahaye en Jerry B. Jenkins werd in de jaren negentig goed verkocht.[10].[11][12][13]

Kerken[bewerken]

Tegenwoordig wordt de leer van de opname vooral aangehangen in evangelische en charismatische kringen, in de Vergadering van gelovigen en bij de baptisten. Veel traditionele katholieken en protestanten interpreteren 1 Tessalonicenzen 4:16-17 letterlijk: ze beweren dat de opname onmiddellijk gevolgd wordt door de algemene opstanding op de oordeelsdag. Dan zullen de levenden en de zojuist opgestane doden Christus ontmoeten als hij vanuit de hemel komt om de aarde te oordelen. Zij zien de opname als een detail in het licht van de tweede komst van Christus. De Oosters-orthodoxe Kerk accepteert de leer van de afzonderlijke opname niet, omdat zoiets nooit door hun bisschoppen is onderwezen.[14]

Scenario[bewerken]

Het verhaal dat in deze leer geschetst wordt kan in verschillende achtereenvolgende gebeurtenissen verdeeld worden:

  1. Voortekenen: In deze Bijbeluitleg neemt men de gebeurtenissen die Jezus in Matteüs 24 voorspelt, als tekenen van zijn naderende terugkomst: Er treden christelijke valse profeten op. Berichten over oorlogen en hongersnoden. Christenen zullen vervolgd worden. Vele mensen vallen van hun geloof af. Toenemende wetteloosheid. De liefde zal verkoelen. Jezus komt echter pas terug als het Evangelie over de hele wereld is verspreid. Met het teken van de "bloeiende vijgenboom" wordt volgens velen Israël bedoeld. Aanhangers van de hier beschreven leer, voorspelden al in de 19e eeuw het herstel van Israël.
  2. Opname: Teksten die worden gebruikt om de leer van de opname te onderbouwen zijn: 1 Tessalonicenzen 4; 1 Korintiërs15; Matteüs 24: 40-41. De Bijbel zegt dat we het precieze tijdstip van de wederkomst niet kunnen weten. Volgens velen komt Christus naar de Aarde terug in de lucht ', om de christelijke gemeenschap de vervolgingen te besparen die de antichrist zal ontketenen.
  3. Grote verdrukking. De antichrist, heeft na de opname vrij spel om de achtergebleven ongelovigen voor zich te winnen. Als mensen op Aarde christen worden, zullen ze zwaar vervolgd worden. Vele nieuwe gelovigen zullen worden omgebracht. In deze grote verdrukking zal met name Israël het moeilijk krijgen.
  4. Duizendjarig rijk. Jezus regeert vervolgens duizend jaar op een paradijselijke aarde. Hier speelt het volk Israël een grootse rol. Mensen met deze visie betrekken de Oudtestamentische profetieën over het herstel van Israël op het aardse Israël.
  5. Laatste oordeel. Tenslotte wordt de duivel nog een keer losgelaten en ontketent opnieuw een oorlog. Hij wordt definitief verslagen. De doden staan op, de boeken gaan open en de volkeren worden geoordeeld. Er is een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.

Kritiek[bewerken]

  • Velen accepteren de leer van de opname niet [15] omdat ze vinden dat deze niet duidelijk genoeg uitgedrukt is in de Bijbel. We hebben maar een paar Bijbelteksten, waar erg veel op gebaseerd is. Sommige van die teksten zijn duidelijk niet bedoeld om letterlijk te nemen. De rede over de laatste dingen uit Matteüs 24 verschilt van de parallelle teksten in Marcus 13 en Lucas 21. Het hierboven geschetste scenario is een 19e-eeuwse constructie vanuit de wens al deze teksten zo letterlijk mogelijk te nemen. In de Bijbel zou slechts sprake zijn van één, voor iedereen zichtbare wederkomst.
  • De uitkomst is dat christenen de vervolging ontlopen. Dit wordt wel escapisme genoemd.
  • Sommige evangelische christenen zijn niet meer gemotiveerd om bijvoorbeeld voor het milieu te zorgen.
  • Soms gaan mensen heel krampachtig om met bijvoorbeeld een pasje, of het getal 666 dat het nummer van de antichrist zou zijn. Ze vrezen die in de kaart te spelen.
  • Deze visie beïnvloedt de houding ten opzichte van Israël. Gunstig is dat er een einde lijkt te zijn gekomen aan 1700 jaar Jodenvervolging door christenen.
Visies op de Grote verdrukking

Timing[bewerken]

Wanneer men ervan uitgaat dat er geen duizendjarig rijk zal zijn (amillennialisme) of dat het al geweest is (postmillennialisme), of men gaat ervan uit dat de gemeente pas na de grote verdrukking wordt opgenomen (posttribulanisme) maakt het geen verschil wanneer de opname plaatsvindt. Vanuit al deze gezichtspunten valt de opname samen met de definitieve wederkomst van Christus.

Binnen het premillennialisme is de pre-Tribulationistische positie, die we boven hebben beschreven, de overheersende visie, die de opname scheidt van de wederkomst. Er zijn nog twee minderheidsposities binnen het premillenialisme die er wel toe doen, de gedachte dat de opname midden in de grote verdrukking valt (het mid-tribulationistische standpunt) en het standpunt dat er maar een gedeelte wordt opgenomen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Practical reflections on the character and translation of Enoch; Doddridge, Philip ,1738Northampton : Printed by W. Dicey and sold by ...R. Hett ... London, J. Smith in Daventry, Caleb Ratten in Harborough, J. Ratten in Coventry, J. Cook in Uppingham, Tho. Warren in Birmingham, and Matt. Dagnall in Aylesbury [1]
  2. An exposition of the Revelation of St. John the divine; 1748; Printed for John Ward, London [2]
  3. Marotta, Frank, 1995; Morgan Edwards: An Eighteenth Century Pretribulationist, Morganville, NJ |publisher=Present Truth Publishers |isbn=978-0964003781
  4. Hommel, Jason; The Jesuits and the Rapture: Francisco Ribera & Emmanuel Lacunza [3]
  5. Prideaux Tregelles, Samuel ,1866; The hope of Christ's second coming: how is it taught in Scripture, and why? London, Samuel Bagster
  6. Strandberg, Todd; Margaret MacDonald: Who? publisher=Rapture Ready
  7. Hommel, Jason Margaret MacDonald’s Vision [url=http://www.bibleprophesy.org/vision.htm |accessdate=23 January 2011]
  8. Hommel, Jason Margaret MacDonald’s Vision [url=http://www.bibleprophesy.org/vision.htm |accessdate=23 January 2011]
  9. Novapress, rond 1975 Laren
  10. Kok, Kampen, 8e druk 2002
  11. Kyle, Richard G, 1998, =78–79; The Last Days Are Here Again: A History of the End Times; Grand Rapids, Michigan , Baker isbn=978-0801058097
  12. Boyer, Paul, 1992, blz. 75, When Time Shall Be No More: Prophecy Belief in Modern American Culture; Cambridge, Mass; Belknap Press of Harvard University Press |isbn=978-0-674-95128-0
  13. London, Samuel Bagster, The hope of Christ's second coming: how is it taught in Scripture, and why?, Milesburg, PA, Strong Tower, isbn=978-0977288304
  14. About the Supposed Rapture [4] Greek Orthodox Christian Church of Greater Omaha Nebraska
  15. [5]

Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.