Piet Aalberse (1871-1948)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Piet Aalberse
Aalberse.jpg
Algemene informatie
Naam Petrus Josephus Mattheus (Piet) Aalberse
Geboren Leiden, 27 maart 1871
Overleden 's-Gravenhage, 5 juli 1948
Partij KVP, RKSP, RKSP
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Petrus Josephus Mattheus (Piet) Aalberse (Leiden, 27 maart 1871's-Gravenhage, 5 juli 1948) was een Nederlands rooms-katholiek politicus.

Levensloop[bewerken]

Piet Aalberse was een zoon van banketbakker en winkelier Bartholomeus Hendricus Johannes Aalberse en diens vrouw Johanna Kerkvliet. Hij heeft van 1891 tot 1897 rechten gestudeerd in Leiden, en was tevens mede-oprichter en eerste voorzitter van de L.V.V.S. Augustinus, opgericht op 3 mei 1893.

Hij was minister van Arbeid in het eerste kabinet-Ruijs de Beerenbrouck (1918 tot 1922). In het tweede kabinet-Ruijs de Beerenbrouck (1922 tot 1925) was hij minister van Arbeid, Nijverheid en Handel.

Gedurende de crisisjaren voor de Tweede Wereldoorlog was hij partijleider van de RKSP als achtereenvolgens secretaris, fractieleider en voorzitter van de Roomsch-Katholieke Staatspartij. Hij stond kritisch tegenover het beleid van Hendrik Colijn, dat alle heil zag in de "gave gulden". In juli 1935 zette hij de premier voor het blok: ofwel devalueren ofwel een consequente deflatiepolitiek. Er ontstond een kabinetscrisis, en Aalberse werd formateur. Hij wilde graag de sociaaldemocratische SDAP in de regering halen, maar hij was gebonden aan de voorwaarden die nog door Nolens waren geformuleerd. Een daarvan was, dat een derde partij noodzakelijk was in zo'n coalitie, en die was niet te vinden. Aalberse gaf zijn opdracht terug, en het kabinet-Colijn werd gereconstrueerd.

Aalberse was een jaar lang voorzitter van de Tweede Kamer vanaf 1936, waarna hij lid werd van de Raad van State. Dat lidmaatschap duurde tot een jaar voor zijn dood.

Toen in december 1945 de RKSP overging in de Katholieke Volkspartij (KVP), werd hij daar lid van.

Aalberse was de eerste minister van Arbeid in Nederland. Onder zijn bewind kwam de Arbeidswet (1919) tot stand, die de arbeidsduur van werknemers regelde. In 1920 werd hij de eerste voorzitter van de Hoge Raad van Arbeid, de voorloper van de Sociaal-Economische Raad (SER).

Hij was lid van de "Raad der Vereniging" van De Nederlandsche Padvinders.

Persoonlijk leven[bewerken]

Hij trouwde op 21 juli 1898 te Leiden met Elisabeth Joanna Maria Schmier. Zij kregen zeven dochters en een zoon, Piet Aalberse, die in de jaren zestig voor de KVP plaatsnam in de Tweede Kamer.

Geschriften[bewerken]

  • Sociale studiën (1905-1912)
  • Politieke studiën. Eerste reeks (1906)
  • Politieke studiën (1906-1909)
  • Sociale studiën. Tweede reeks (1907)
  • Sociale studiën. Derde reeks (1909)
  • Politieke en sociale studiën (1909-1924)
  • Politieke en sociale studiën. Vierde reeks (1910)
  • Politieke en sociale studiën. Vijfde reeks (1912)
  • Politieke en sociale studiën. Zesde reeks (1913)

Externe links[bewerken]

Voorganger:
-
Minister van Arbeid
1918-1922
Opvolger:
-
Voorganger:
Ch.J.M. Ruijs de Beerenbrouck
(Handel en Nijverheid)
Minister van Arbeid, Handel en Nijverheid
1922-1925
Opvolger:
D.A.P.N. Koolen
Voorganger:
Ch.J.M. Ruijs de Beerenbrouck
Voorzitter van de Tweede Kamer
1936-1938
Opvolger:
J.R.H. van Schaik