Plestiodon anthracinus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Plestiodon anthracinus
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2007)
Exemplaar uit Florida, VS.
Exemplaar uit Florida, VS.
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Familie: Scincidae (Skinken)
Geslacht: Plestiodon
Soort
Plestiodon anthracinus
(Baird, 1849)
Verspreiding van de twee ondersoorten: P.a. anthracinus (blauw), P.a. pluvialis (oranje) en gemengde populaties (groen).
Verspreiding van de twee ondersoorten: P.a. anthracinus (blauw), P.a. pluvialis (oranje) en gemengde populaties (groen).
Afbeeldingen Plestiodon anthracinus op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Plestiodon anthracinus op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

Plestiodon anthracinus is een hagedis uit de familie skinken (Scincidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Spencer Fullerton Baird in 1849. Later werd de naam Eumeces anthracinus gebruikt. Lange tijd behoorde de soort tot het geslacht Eumeces, maar dit wordt tegenwoordig beschouwd als verouderd.[2]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Plestiodon anthracinus bereikt een totale lichaamslengte inclusief staart van 12,5 tot bijna 18 centimeter. De skink behoort tot de zogenaamde vierstreepskinken vanwege de vier strepen aan de bovenzijde, een sterk gelijkende soort is Plestiodon tetragrammus. De kleur van de rug is bruin, en aan weerszijden van de rug lopen twee geelbruine strepen, evenals twee strepen op de onderzijde van de flank. Deze strepen lopen van vooraan de kop tot op de staart. Tussen de streep op de rug en die aan de onderzijde van de flank is de kleur veel donkerder dan op de rug, meestal bijna zwart. De staart is erg lang en dik, de poten relatief klein en de schubben zijn erg glad. Tijdens de paartijd zijn de zijkanten van de kop van de mannetjes in een aantal streken roodachtig gekleurd.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Plestiodon anthracinus komt voor in het oosten van de Verenigde Staten, het verspreidingsgebied verschilt per ondersoort. De skink leeft in open gebieden met een houtige begroeiing en veel bladeren of vegetatie waarin gescholen kan worden. De voorkeur gaat uit naar plaatsen waar enkele stenen boven het maaiveld uitsteken zodat de hagedis een zonnebad kan nemen en tegelijkertijd de omgeving in de gaten kan houden.
Stenige hellingen, weilanden en bosranden zijn geschikte biotopen. Plestiodon anthracinus komt vaak voor in de buurt van vennetjes en heldere stroompjes en opmerkelijk is dat de skink bij gevaar in het water springt en enige tijd op de bodem schuilt.

De paring vindt plaats in de lente of vroege zomer, er worden ongeveer 8 of 9 eitjes gelegd. Zoals bijna alle Eumeces-soorten hebben de juvenielen een helder blauwe staart om vijanden af te leiden maar deze kleur vervaagt naarmate ze ouder worden. Het voedsel bestaat uit insecten en andere kleine ongewervelden.

Ondersoorten[bewerken]

Er zijn twee ondersoorten die uiterlijk niet veel verschillen maar wel wat het verspreidingsgebied betreft;

In de staten Alabama en Georgia komen beide ondersoorten voor, groen in de figuur.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties
Bronnen
  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Plestiodon anthracinus - Website Geconsulteerd 5 augustus 2014