Proteolyse
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Proteolyse is de biologische afbraak (hydrolyse) op intra- of extracellulair niveau van proteïnen door enzymen, die in dit verband ook wel proteasen worden genoemd. Bij proteolyse komen peptiden en aminozuren vrij, die opnieuw kunnen worden gebruikt voor de eiwitsynthese of voor het produceren van energie. Wanneer een eiwit zichzelf afbreekt, wordt dit autoproteolyse genoemd.
Doelen[bewerken]
Proteolyse kan allerlei doelen hebben, zoals:
- Het na de translatie verwijderen van N-terminale methionine.
- Het verwijderen van signaalpeptiden.
- Het scheiden van virale eiwitten na de translatie.
- Het verteren van eiwitten uit voedsel als bron voor aminozuur.
- Het omzetten van de precursoren van eiwitten (zoals pro-enzymen en prehormonen) naar hun eindtoestand.
- Afbreking van cyclinen in verschillende fasen van de celcyclus.
Toepassing[bewerken]
Proteolyse wordt daarnaast toegepast voor diverse wetenschappelijke doeleinden, zoals:
- In-gel-digestie van eiwitten na scheiding door middel van gelelektroforese, om ze zo geschikt te maken voor massaspectrometrie.
- Vertering van eiwitten in een oplossing voor proteomische analyse aan de hand van vloeistofchromatografie gekoppeld aan massaspectrometrie.