De aalbes (Ribes rubrum) is een bes, oorspronkelijk uit een deel in het westen van Europa: België, Duitsland, Frankrijk, Nederland, Noord-Italië en Noord-Spanje. Het is een bladverliezende struik, normaal 1 tot 1,5 meter hoog, soms 2 m, met een handlobbig blad met vijf lobben. De bloemen zijn onopvallend geelgroen en de eetbare bessen zijn soms felrood, soms wit. De bessen (diameter ongeveer 8-12 mm) hangen in trossen met 3 à 10 bessen tegelijk, de lengte van zo'n tros is 4 tot 8 cm. Een geplante struik kan 3 à 4 kilo bessen opbrengen, rond het midden of eind van de zomer. Er zijn twee soorten aalbessen met taxonomisch gezien geen verschil:
[bewerken] Medisch gebruik
Hoewel de zwarte bes traditioneel meer geassocieerd wordt met medisch gebruikt, denken Engels- en Duitssprekende kruidkundige bronnen dat ook aalbessen medisch gebruikt kunnen worden: ze zouden koorts reduceren, zweet induceren, menstruatie induceren en een mild laxeermiddel zijn. Ook zou het een bloedstelpend en eetlust vergrotend middel zijn, en ook een diureticum zijn met invloeden op de spijsvertering. Sommige van deze voorgestelde effecten komen misschien door het vastgestelde hoge niveau van vitamine C, zuren en voedingsvezels in de bessen. Over kruidenthee die gemaakt is van gedroogde aalbes-bladeren wordt gezegd dat ze de symptomen van jicht en reuma verlichten, in een verband slecht helende wonden beter laten helen en om mee te gorgelen tegen infecties in de mond[1].
[bewerken] Medische stoffen
De aalbes bevat vrij veel Vitamine B1 en C, en veel ijzer, fosfor, kalium, voedingsvezel, koper en mangaan. Gedroogd worden ze beschouwd als heel alkaliserend[2].
[bewerken] Voedingswaarde per 100g
[bewerken] Externe link en bronnen
- ↑ Health Benefits of Redcurrants. www.ayushvida.com.
- ↑ a b Benefits of Redcurrants. www.ayushvida.com.
.jpg)
Wikispecies
