Richard Minne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Richard Julius Minne (Gent, 30 november 1891 - Sint-Martens-Latem, 1 juni 1965) was een Vlaams dichter en prozaschrijver.

Zijn kindertijd brengt hij door te Eeklo bij zijn grootouders, omdat zijn moeder een winkel hield en zijn vader handelsreiziger was. Als jongeling komt hij terug naar Gent en volgt aan het Koninklijk Atheneum de handelsafdeling en daarna aan de Universiteit enkele lessen kunstgeschiedenis. Hij sticht samen met Maurice Roelants het tijdschrift "'t Fonteintje" (1921-1924). Op 24 juni 1920 trouwt Minne met Julienne Rowland.

Ongeveer een jaar later was hij ambtenaar bij het Ministerie van Justitie, maar moest wegens gezondheidsredenen zijn baan opgeven. Hij vestigde zich achtereenvolgens te Bachte-Maria-Leerne als kleine boer en te Waarschoot, waar hij zeer ongelukkig was. Hij verhuist samen met zijn vrouw naar Sint-Martens-Latem, waar hij verblijft tot zijn dood. Na zijn boerenavontuur in Waarschoot werd hij in 1930 journalist bij het dagblad Vooruit waarin hij onder meer de rubriek "In 20 lijnen" verzorgt. Hij behoorde tot de redactie van Het Nieuw Vlaams Tijdschrift. Hij ontving voor Wolfijzers en Schietgeweren in 1946 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor het Nederlands Proza.

Minne droomde eigenlijk van een eigen literair blad dat de Boktand zou heten. Hij streed tegen alles wat de vrijheid beknotte, wat ongetwijfeld zijn antiklerikalisme verklaarde. Zijn huwelijk bleef kinderloos en misschien was dit de reden waarom hij dol was op kinderen en dieren.

Hij overleed te Latem, waar hij ook begraven werd.

Werken[bewerken]

  • In den zoeten inval (gedichten, 1927).
  • Heineke Vos en zijn biograaf (novelle, 1933).
  • Wolfijzers en schietgeweren (gedichten, brieven en verhalen, 1942; verzameld door R. Herreman en M. Roelants).
  • In den zoeten inval en andere gedichten (1955).

Externe link[bewerken]