Sint-Martens-Latem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sint-Martens-Latem
Gemeente in België Vlag van België
Wapen van Sint-Martens-Latem
Sint-Martens-Latem
Sint-Martens-Latem
Geografie
Gewest Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Provincie Flag of Oost-Vlaanderen.svg Oost-Vlaanderen
Arrondissement Gent
Oppervlakte
– Onbebouwd
– Woongebied
– Andere
14,34 km² (2011)
49,88%
33,17%
16,96%
Coördinaten 51° 1' NB, 3° 38' OL
Bevolking (Bron: ADSEI)
Inwoners
– Mannen
– Vrouwen
– Bevolkingsdichtheid
8.439 (01/01/2014)
48,87%
51,13%
588,33 inw./km²
Leeftijdsopbouw
0–17 jaar
18–64 jaar
65 jaar en ouder
(01/01/2008)
19,22%
60,30%
20,48%
Buitenlanders 3,07% (01/01/2010)
Politiek en bestuur
Burgemeester Agnes Lannoo
(Welzijn)
Bestuur Welzijn, Samen, N-VA
Zetels
Welzijn
Open Vld
Samen
N-VA
19
8
5
4
2
Economie
Gemiddeld inkomen 24.278 euro/inw. (2011)
Werkloosheidsgraad 3,49% (jan. 2009)
Overige informatie
Postcode
9830
9831
Deelgemeente
Sint-Martens-Latem
Deurle
Zonenummer 09
NIS-code 44064
Politiezone Schelde-Leie
Website www.sint-martens-latem.be
Detailkaart
GemSint-Martens-LatemLocation.png
Ligging in het arrondissement Gent
in de provincie Oost-Vlaanderen
Portaal  Portaalicoon   België

Sint-Martens-Latem, in de streek vaak afgekort tot Latem, is een plaats en gemeente in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen. De gemeente is gelegen aan de Leie en telt ruim 8300 inwoners, die Latemnaars[1] worden genoemd.

De gemeente wordt een 'kunstenaarsgemeente' genoemd (zie ook schildersdorp), omdat vele kunstenaars er hun inspiratie vonden langs de oevers van de Leie. Tegenwoordig is de gemeente echter bekender om zijn weelderige villa's; Sint-Martens-Latem geldt als een van de meest welgestelde gemeenten van België.

Deelgemeenten[bewerken]

Sint-Martens-Latem bestaat uit twee deelgemeenten: Sint-Martens-Latem zelf en Deurle. De laatste jaren zijn deze kernen door de aangroei van de residentiële woonwijken steeds meer vergroeid geraakt, al moet hierbij vermeld worden dat deze residentiële woonwijken een lage bevolkingsdichtheid hebben en er dus nog steeds sprake kan zijn van twee duidelijke kernen.

In tegenstelling tot de meeste andere fusiegemeenten is de band tussen beide deelgemeenten geen kunstmatige uitvinding uit de jaren '70. Reeds in 1804 stelde Emmanuel Papeleu, die toen burgemeester van zowel Deurle als Latem was, een grenscorrectie tussen Sint-Martens-Leerne en Deurle voor, en indien dit niet haalbaar zou zijn, wilde hij dat Deurle en Sint-Martens-Latem zouden worden samengevoegd. Zowel de grenswijziging met Sint-Martens-Leerne als de samenvoeging van Latem en Deurle gingen toen echter niet door.

De gemeente Sint-Martens-Latem grenst aan volgende deelgemeenten (de letters verwijzen naar de kaart onderaan):

Tabel[bewerken]

# Naam Oppervlakte Bevolking
I Sint-Martens-Latem 8,91
II Deurle 5,43

Kaart[bewerken]

Kaart van Sint-Martens-Latem

Demografie[bewerken]

De demografische evolutie van Sint-Martens-Latem ziet er als volgt uit:

  • Bron: NIS - Opm.: 1806 t.e.m. 1970: volkstellingen op 31 december; vanaf 1977: inwonertal per 1 januari.
  • 1977: aanhechting van Deurle (plus 5,43 km² met 2163 inwoners).

Bezienswaardigheden[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie lijst van onroerend erfgoed in Sint-Martens-Latem voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De Sint-Martinuskerk en de dorpskern werden reeds in 1983 als monument en dorpsgezicht geklasseerd. Het vroegere Latemse gemeentehuis, met zijn vermaarde Artiestenzolder, werd in 1939 opgetrokken. Het 39 hectare grote golfterrein uit 1909 heette oorspronkelijk Les Buttes Blanches, maar met de taalwet heeft men de naam moeten veranderen in Royal Latem Golf Club. De aanleg van dit terrein veranderde het oorspronkelijke landschap van Sint-Martens-Latem enigszins.

Verder kent Sint-Martens-Latem-centrum nog de Latemse Molen. Voor bezienswaardigheden in Deurle, dat bekendstaat als het mooiste dorp van Oost-Vlaanderen, zie Deurle.

Cultuur[bewerken]

Sint-Martens-Latem is de wieg van het Vlaamse expressionisme, met beoefenaars als onder andere Albijn Van den Abeele , George Minne, Valerius de Saedeleer, Gustave Van de Woestijne, Albert Servaes, Jules de Praetere, Alfons Dessenis en Frits Van den Berghe, die behoorden tot de Latemse Schildersgroep, soms abusievelijk Latemse Scholen genoemd. Na hen ontstond de tweede Latemse groep: Frits van den Berghe, Gustave de Smet, Constant Permeke, Albert Saverys, Jules de Sutter, Edgar Tijtgat, en anderen. Later behoorden Fons Roggeman, Luc-Peter Crombé, Joe Van Rossem, Chris Pots, Jef Wauters en Lea Vanderstraeten tot de vierde generatie van de Latemse Schilders.

In 1994 kocht het gemeentebestuur van Sint-Martens-Latem het huis van Edgar Gevaert en zijn echtgenote Marie Minne, dochter van George Minne. Het werd de locatie voor het Museum Gevaert-Minne waarin werken van de kunstenaars van de Latemse Scholen worden tentoongesteld.

Politiek[bewerken]

Burgemeesters[bewerken]

2013-2018[bewerken]

Burgemeester is Agnes Lannoo-Van Wanseele (Welzijn). Zij leidt een coalitie bestaande uit Welzijn, Samen en N-VA. Samen vormen ze de meerderheid met 14 op 19 zetels.

Resultaten gemeenteraadsverkiezingen sinds 1976[bewerken]

Partij 10-10-1976[2] 10-10-1982 9-10-1988 9-10-1994 8-10-2000 8-10-2006[3] 14-10-2012[4]
Stemmen / Zetels % 17 % 19 % 19 % 19 % 19 % 19 % 19
GPS - - - - - - 5,79 0
CVP 12,3 1 - - - - - -
N-VA - - - - - - 14,89 2
PVV1/VLD2 - 30,61 6 37,531 8 35,172 7 44,952 9 - -
VLDplus - - - - - 31,53 6 -
SP - 8,72 1 6,9 0 4,91 0 - - -
Groen 16,99 2 - - - - - -
Vlaams Belang - - - - - 5,19 0 -
Centr L 32,18 6 - - - - - -
Welzijn76 38,52 8 - - - - - -
Welzijn - 60,68 12 50,67 11 44 10 - 37,27 8 36,82 8
Open LD - - 4,9 0 - - - -
D.L. - - - 15,92 2 14,72 2 - -
WELZYN - - - - 40,33 8 - -
SAMEN - - - - - 26,02 5 19,14 4
Voor Latem Deurle - - - - - - 23,35 5
Totaal stemmen 4543 5269 5700 5951 6204 6295 6330
Opkomst % 95,45 94,4 95,08 96,59 94,87
Blanco en ongeldig % 2,47 2,51 2,3 2,47 2 2,00 2,53

De zetels van de gevormde coalitie staan vetjes afgedrukt

Bekende inwoners[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties