Sega Master System

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sega Master System
Sega Master System
Sega-Master-System-Set.png
Algemene informatie
Fabrikant Sega
Uitgebracht Vlag van Japan 20 oktober 1985 (als de Mark III)
Vlag van Verenigde Staten juni 1986
Vlag van Europa september 1987
Type Spelconsole
Generatie Derde generatie
Technische gegevens
Processor 8-bit Zilog Z80 op 3,58 MHz (3,579545 MHz)[1]
Media Cartridges en Sega Card
Spellen
Bestverkochte spel Alex Kidd in Miracle World
Chronologie
Voorloper SG-1000
Opvolger Sega Mega Drive
Lijst van spelcomputersystemen
Portaal  Portaalicoon   Computer

De Sega Master System (of SMS) is een 8-bit spelcomputer van het Japanse bedrijf Sega uit 1986. Master System was Sega's antwoord op de populaire 8-bit spelcomputer NES van zijn concurrent Nintendo. De mascotte was Alex Kidd, die in 1990 werd vervangen door Sonic. Wereldwijd zijn er 13 miljoen exemplaren van deze spelcomputer verkocht.

Geschiedenis[bewerken]

Sega Master System is vrijwel volledig gebaseerd op de, door Sega alleen in Japan uitgebrachte, SG-1000 Mark III (1985). Met name het uiterlijk was opnieuw ontworpen en de optionele Yamaha geluidschip was nu standaard geïnstalleerd. Sega lanceerde de spelcomputer in de VS en Europa na het succes van Nintendo met de NES. Ondanks dat de SMS in technisch opzicht veel beter was dan de NES is deze met name in de VS geen groot succes geworden. Veel meer spellenfabrikanten produceerden voor Nintendo waardoor zij marktleider bleven. In 1990 kwam de Sega Master System II uit, dit was een goedkopere, kleinere en uitgeklede uitvoering van de SMS. In deze uitvoering zijn de kaart-sleuf, de aansluiting voor de 3D-bril, het led lampje en de resetknop verdwenen. In 1992 stopte Sega in de VS met het ondersteunen van de SMS, maar in Europa waar Sega meer succes had bleven ze nog ondersteuning bieden tot 1996.

De Sega Card[bewerken]

De spellen werden uitgebracht op twee verschillende media, ten eerste op de toen gangbare cartridges en daar naast ook op Sega Card, de laatste zijn platte kaartjes die in een sleuf aan de voorkant van de spelcomputer konden worden gestoken. Op deze kaartjes zijn maar een paar spellen uitgebracht en de meeste hier van zijn later opnieuw uitgebracht op cartridge mede omdat bij de Sega Master System II, de sleuf voor deze kaarten was verwijderd. De sleuf voor de kaartjes wel weer terug op de Master System Converter, waarmee zowel de Master System cartridge als de kaartjes op de Sega Mega Drive gespeeld konden worden.

Bekende spellen[bewerken]

Specificaties[bewerken]

  • Processor: 8-bit Zilog Z80
  • Graphics: VDP (Video Display Processor) afgeleid van de Texas Instruments TMS9918
    • tot 32 kleuren tegelijkertijd beschikbaar (16 voor sprites en 16 voor achtergrond) van een palet van 64 (kan ook 64 kleuren tegelijkertijd laten zijn met programmeertrucjes)
    • schermresolutie 256x192 en 256x224. PAL / SECAM ondersteund ook 256x240
    • 8x8 pixel karakters, max 488 (door de VRAM-ruimte beperkingen)
    • 8x8 of 8x16 pixel sprites, max 64
    • horizontaal, diagonaal, verticaal en gedeeltelijk scrollen van het beeldscherm
  • Geluid (PSG): Texas Instruments SN76489
    • 4 kanalen mono geluid
    • 3 geluidsgeneratoren, 4 octaven elk, 1 white noise generator
  • Geluid (FM): Yamaha YM2413
    • 9 kanalen mono FM geluid
    • ingebouwd in de Japanese Master System
    • verkrijgbaar als plug-in module voor Mark III
    • alleen ondersteund door een aantal spellen
  • ROM: 64 kbit (8 kB) to 2048 kbit (256 kB), afhankelijk van het ijngebouwde spel
  • RAM: 64 kbit (8 kB)
  • Video RAM: 128 kbit (16 kB)
  • Spel Kaart sleuf (alleen Mark III en Master System I)
  • Spel Cartridge sleuf
  • Uitbreidings sleuf
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Sega Master System - Technical Specifications. smspower.org Geraadpleegd op 2010-08-11