Dreamcast

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dreamcast
Dreamcast
Een Japanse Sega Dreamcast spelcomputer
Een Japanse Sega Dreamcast spelcomputer
Algemene informatie
Fabrikant Sega
Uitgebracht 1998-1999
Type Spelcomputer
Generatie Zesde generatie
Een Europese Sega Dreamcast spelcomputer
Een Europese Sega Dreamcast spelcomputer
Lijst van spelcomputersystemen
Portaal  Portaalicoon   Computer
Een Dreamcast van Hello Kitty

De Dreamcast was de laatste spelcomputer geproduceerd door Sega. Deze werd uitgebracht op 27 november 1998 in Japan, 9 september 1999 in de Verenigde Staten en op 14 oktober 1999 in Europa.

De Dreamcast was een van de eerste spelcomputers waarmee men online kon spelen via de diensten SegaNet (Verenigde Staten) en Dream Arena (Europa). 22 spellen ondersteunden SegaNet, waaronder Quake III Arena en Phantasy Star Online.

De Dreamcast slaagde er echter niet in een aanzienlijk deel van de markt te veroveren door een aantal factoren:

  • De beter ondersteunde PlayStation 2 van Sony kwam amper een jaar na de Dreamcast uit. De PlayStation 2 was ook compatibel met PlayStationspellen. Toen de Xbox en de Nintendo Gamecube het licht zagen, was het doek helemaal gevallen voor de dreamcast.
  • Het ontbreken van een dvd functionaliteit, die op de PlayStation 2 wel aanwezig was.
  • Spelers, maar ook uitgevers met als grootste voorbeeld EA, hadden het vertrouwen in Sega verloren; elke spelcomputer uitgebracht door Sega na de Sega Mega Drive was geflopt (Sega CD, Sega 32X en Sega Saturn).
  • De Dreamcast gebruikte een propriëtair mediaformaat, de GD-ROM, om piraterij tegen te gaan; maar de eerste ladingen GD-ROM's leden onder een groot aantal defecten en piraten slaagden er toch in de Dreamcast gewone cd-r's te laten lezen.

Uiteindelijk deelde Sega in januari 2001 mee dat het de productie van Dreamcasts zou stoppen en zich terug zou trekken van de hardwaremarkt. Naar schatting werden wereldwijd 9 miljoen Dreamcasts verkocht, waarvan 2 miljoen in Europa, 4 miljoen in Noord-Amerika en 3 miljoen in Japan.

Specificaties[bewerken]

  • CPU: 128 bits SH-4 RISC CPU, systeemklokfrequentie 200 MHz, 360 MIPS/1,4 GFLOPS
  • Grafische engine: PowerVR2 CLX2, tot 7 miljoen polygonen per seconde
  • Geheugen: systeemgeheugen 16 MB, videogeheugen 8 MB, geluidsgeheugen 2 MB
  • Geluidskaart: Yamaha SIS-processor met een ingebouwde RISC-CPU ARM7, 47 MHz, 32-bit, 64 kanalen PCM/ADPCM
  • GD-ROM 12x drive
  • GD-ROM-capaciteit: 1 GB
  • Input: 4 poorten, ondersteuning digitale en analoge controllers
  • Afmetingen: 189 mm x 195 mm x 76 mm
  • Modem: verwijderbaar, 56,6 kb/s
  • Breedbandadaptors:
    • HIT-400 (RealTek 8139 chip), 10/100 Mbit
    • HIT-300 (Fujitsu MB86967 chip), 10 Mbit
  • Kleuren: 16,77 miljoen (24 bits)
  • Dataopslag: verwijderbare Visual Memory Unit, capaciteit: 128 kB

Kwaliteit[bewerken]

Destijds was de Dreamcast toch bepaald geen slecht apparaat. De kwaliteit van de graphics kwamen in de buurt van de PlayStation 2 die een jaar later uitkwam. Ook had de Dreamcast een ingebouwde 56k-modem. Na enige tijd verscheen, onder andere via verschillende bladen, zelfs een cd-rom waarmee kon worden ingelogd op het SegaNet, zodat browsen op de tv via de Dreamcast mogelijk was.

Tevens kent deze console een trouwe aanhang. Commercieel gezien mag hij dan wel geflopt zijn, toch verschenen er veel revolutionaire games op de Dreamcast. Voorbeelden hiervan zijn Shenmue (waarin de speler volledig vrij kan bewegen in een bestaand Japans dorp), Seaman (spreken met een levende vis via een microfoon), Soul Calibur (wordt nog steeds beschouwd als een van de beste beat'em-ups ooit, ondanks de vele sequels), Metropolis Street Racer (hierin kan geraced worden door de straten van San Fransisco, London en Tokyo die minutieus nagebouwd zijn, wordt verder gezet op de Xbox onder de naam Project Gotham Racing), Samba de Amigo (kwam samen met maracas, de bedoeling is op het ritme mee te dansen) en Sega Bass fishing (inclusief fishing rodd controller, tegenwoordig ook beschikbaar voor de Nintendo Wii). Vele ideeën zagen het levenslicht op de Dreamcast, maar door het gebrek aan marketing en vertrouwen van de consument bleef de afzet ervan beperkt. Tegenwoordig bestaat er ook een illegale kloon van de Dreamcast, die onder de naam Treamcast wordt verkocht in Hong Kong[1]

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties