Slag bij Inab

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Slag bij Inab
Onderdeel van de Kruistochten
BattleOfInab.jpg
Datum 29 juni, 1149
Locatie Inab, Syrië
Resultaat overwinning voor de Moslim dynastie van Zengi
Strijdende partijen
Vorstendom Antiochië
Hashshashin
Zengiden van Aleppo
Damascus
Commandanten
Raymond van Antiochië
Ali ibn-Wafa
Nur ad-Din
Unur van Damascus
Troepensterkte
onbekend circa.6,000
Verliezen
zware verliezen onbekend
Kruisvaart Veldslagen in de Levant (1096-1303)

Eerste Kruistocht
Xerigordon · Civetot · Nicea · 1ste Dorylaeum · 1ste Antiochië · Ma'arrat · 1ste Jeruzalem · 1ste Ashkelon


Inter-Kruisvaart periode
Melitene · Kruisvaart van 1101 · Harran · Artah · Ramla · 1ste Tripoli · Sidon · 1ste Shaizar · Al-Sannabra · Sarmin · Ager Sanguinis · Hab · Slag bij Yibna · Azaz · Marj es-Suffar · Ba'rin · 2de Shaizar · Edessa · Bosra


Tweede Kruistocht
2de Dorylaeum · Ephesus · Meander · Mont Cadmus · Damascus


Inter-Kruisvaart periode
Inab · Aintab · 2de Ashkalon · Kruisvaardersinvasie van Egypte · Meer van Huleh · al-Buqaia · 1ste Bilbeis · Harim · al-Babein · 2de Bilbeis · 1ste Damietta · Montgisard · Marj Ayyun · Jakobs Voorde · kasteel Belfort · Al Fule · Kerak · Cresson · Hattin · 2de Jeruzalem · Tyrus


Derde Kruistocht
Iconium · 1ste Akko · Arsuf · Jaffa


Vijfde Kruistocht
3de Jeruzalem · 2de Damietta


Nasleep van de Zesde Kruistocht
4de Jeruzalem · La Forbie


Zevende Kruistocht
3de Damietta · Al Mansurah · Fariskur


Late Kruisvaart Periode
Caesarea · Haifa · 2de Arsuf · 2de Antiochie · Krak des Chevaliers · 2de Tripoli · 3de Tripoli · 2de Akko · Ruad ·

De Slag bij Inab (ook bekend als de Slag bij Ard al-Hatim) was een confrontatie tussen de Syrische legers onder leiding van Nur ad-Din met het vorstendom Antiochië onder leiding van Raymond van Antiochië met het bondgenootschap van Ali ibn Wafa op 29 juni 1149.

Achtergrond[bewerken]

Nur ad-Din kreeg controle over de stad Aleppo na de dood van zijn vader Zengi in 1146. Hij begon met ondernemingen en militaire acties gericht tegen het aan de Middellandse Zee gelegen Vorstendom Antiochië. Daarvoor had hij Damascus succesvol geholpen met het verdedigen van de stad tijdens de Tweede Kruistocht in 1147. De reden van de kruistocht was dat Zengi in 1144 het graafschap Edessa had ingenomen na het Beleg van Edessa. In juni 1149 trok Nur ad-Din Antiochië binnen en belegerde fort Inab, met steun van Unur van Damascus en wat Oguzen-manschappen. Nur ad-Din had 6000 manschappen tot zijn beschikking, waarvan de meeste ruiters waren.

Veldslag[bewerken]

Raymond sloot een verbond met Ali ibn-Wafa, leider der Hashshashin, een vijand van Nur ad-Din, voordat hij zijn hoofdleger formeerde. Raymond trok nadien op expeditie naar het belegerde fort. Nur-ad-Din brak zijn belegering op nadat hij hoorde over het naderen van de christelijke strijdkrachten, en trok zich terug in de woestijn. Raymond zette de achtervolging in, en verbleef niet wijselijk bij het fort, waarna de nacht inviel en Raymond en ibn-Wafa in open terrein hun kamp opzetten. Nadat verkenners aan Nur ad-Din vertelden waar Raymond zich bevond en dat extra versterkingen ontbraken, keerde Nur ad-Din snel om en omsingelde het kampement gedurende de nacht.

Op 29 juni bij zonsopgang vielen de strijdkrachten van Nur ad-Din het kamp van het leger van Antiochië aan. Zowel Raymond als ibn-Wafa kwamen om tijdens het gevecht. Na deze slag lagen de ommelanden van Antiochië open voor Nur ad-Din, die de hoofdroute naar de mediterraanse kust nam en zich in zee liet baden als symbool van overwinning op de christenen. Een auteur uit de tijd van de kruistochten vermeldde, dat deze nederlaag te vergelijken was met die bij de Slag van Ager Sanguinis, een generatie eerder. In de nasleep van deze slag werden de kastelen van Harim en Afamiya ingenomen door de atabeg.

Nur ad-Din trok vervolgens naar de hoofdstad Antiochië en belegerde die, maar de stad bleek moeilijk in te nemen; ondanks de dood van Raymond wisten de inwoners onder leiding van de weduwe Constance en patriarch Amalrik van Limoges stand te houden. Koning Boudewijn III van Jeruzalem kwam te hulp om het beleg te breken.

Nasleep[bewerken]

Na de overwinning bij Inab, werd Nur as-Din een bekend persoon binnen de Arabische en islamitische wereld. Zijn doel was geworden om de kruisvaardersstaten te vernietigen, en voerde de strijd als een jihad.

Bronnen