Sodom en Gomorra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Lucas van Leyden, Lot en zijn dochters (ca. 1509). Rechts de verwoesting van Sodom.

Sodom en Gomorra waren twee steden waarvan de verwoesting door God in de Hebreeuwse Bijbel wordt vermeld in het boek Genesis vers 18-19. Er is tot op heden geen archeologisch bewijs gevonden, dat deze steden daadwerkelijk hebben bestaan.

Bijbel en Koran[bewerken]

Sodom en Gomorra behoorden volgens de Bijbel tot de pentapolis (Grieks, 'vijfstad'), samen met de steden Adama, Zeboïm en Bela.[1] In de Koran wordt grotendeels dezelfde beschrijving van de steden en de gebeurtenissen gegeven. Sodom en Gomorra lagen in Kanaän en waren - volgens de Bijbel en Koran - berucht vanwege de "verdorvenheid" van de inwoners. De naam Sodom heeft geleid tot de term sodomie, een uitdrukking voor 'zondige', verboden seksuele contacten. Sodomie wordt wel eens gebruikt om homoseksualiteit mee aan te duiden.

In het boek Genesis wordt beschreven hoe beide steden door God werden verwoest in een regen van zwavel en vuur vanwege de morele verdorvenheid van de inwoners. Aartsvader Abraham pleitte bij God vergeefs voor het behoud van de steden. Hij suggereerde dat er misschien een paar rechtvaardigen in de steden waren. De enige rechtvaardigen waren echter Abrahams neef Lot met zijn gezin. Twee engelen bezochten Sodom en Lot nam de engelen als gasten in huis.

"4 Maar nog voordat Lot en zijn gasten konden gaan slapen, liepen alle mannen van Sodom bij Lots huis te hoop, jong en oud, niemand uitgezonderd. 5 ‘Waar zijn die mannen die bij je overnachten?’ riepen ze Lot toe. ‘Breng ze naar buiten, we willen ze nemen!’ 6 Lot ging naar buiten en deed de deur achter zich dicht. 7 ‘Maar vrienden, zoiets kunnen jullie toch niet doen!’ zei hij.[2]"

Om homoseksuele verkrachting van zijn gasten te voorkomen, bood Lot tevergeefs zijn twee jonge dochters in ruil aan zijn stadsgenoten aan. Maar van verdere schending van het heilig gastrecht komt het niet: de engelen slaan hun aanvallers met blindheid. De engelen maanden Lot en zijn gezin Sodom te verlaten en niet om te zien. Lots vrouw kon echter aan de verleiding geen weerstand bieden, zij draaide zich wel om en veranderde onmiddellijk in een zoutpilaar.

De plek waar Sodom, Gomorra en de drie andere steden gelegen zouden hebben volgens de religieuze teksten, zou ten westen moeten zijn van de Dode Zee. In het Oude Testament wordt Sodom geen (agressieve) homoseksualiteit verweten, maar ongastvrijheid, mishandeling van armen, echtbreuk en liegen, bijvoorbeeld in Jeremia 23:14, Amos 4:1-11 en Ezechiël 16:49-50.

Historiciteit[bewerken]

Volgens de meeste archeologen is er tot op heden geen vindplaats aan te wijzen die onomstreden de Bijbelse plaatsen vertegenwoordigt en men is er zelfs nog steeds niet over uit of deze plaatsen wel echt bestaan hebben.

Andere archeologen, die de historiciteit van de Bijbel proberen te bewijzen, verwijzen teksten over handelsbetrekkingen in de bibliotheek van Ebla naar Sodom en Gomorra maar door de meeste oudheidkundigen wordt dit als onzin afgedaan. Sommigen menen dat ze Sodom en Gomorra wel fysiek geïdentificeerd hebben zoals de omstreden Ron Wyatt (zie externe link) maar de meeste archeologen wijzen deze beweringen van de hand.[3]

Externe links[bewerken]

De beweringen van de omstreden Ron Wyatt:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Genesis 10:19
  2. Genesis 19:4-7
  3. Zie onder andere De omstreden bronnen van de islam, Eildert Mulder en Thomas Milo, 2009, p. 405-406, ISBN 9789021142104