The Silence of the Lambs (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Silence of the Lambs
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Tagline Prepare yourself for the most exciting, mesmerising and terrifying two hours of your life!
Regie Jonathan Demme
Producent Ronald M. Bozman
Edward Saxon
Kenneth Utt
Scenario Roman
Thomas Harris
Scenario
Ted Tally
Hoofdrollen Anthony Hopkins
Jodie Foster
Scott Glenn
Muziek Howard Shore
Montage Craig McKay
Cinematografie Tak Fujimoto
Distributie Orion Pictures
Première Vlag van Verenigde Staten 30 januari 1991
(wereldpremière)
Vlag van Verenigde Staten 14 februari 1991
Vlag van Nederland 12 april 1991
Genre Thriller
Misdaad
Speelduur 118 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 19.000.000 (geschat)
Opbrengst $ 272.742.922 (wereldwijd)[1]
Nominaties 30
Prijzen 43 (waaronder 5 Oscars)
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Silence of the Lambs is een Amerikaanse film, gebaseerd op het gelijknamige boek van Thomas Harris. De film handelt over het lugubere onderwerp van seriemoordenaars met daarin centraal de figuur van Hannibal Lecter.

De film werd in 1991 uitgebracht en geregisseerd door Jonathan Demme, die hiervoor een Oscar heeft ontvangen. Jodie Foster - in de rol van Clarice Starling - en Anthony Hopkins - als Hannibal Lecter - wonnen ieder een Oscar voor hun hoofdrollen. Verder won de film nog Oscars voor het beste scenario en beste film. Met deze vijf Oscars heeft de film als een van drie de vijf meest prestigieuze Oscars gewonnen. De anderen waren 'One Flew Over the Cuckoo's Nest' uit 1975 en 'It Happened One Night' uit 1934. De film was in totaal voor twaalf categorieën genomineerd.

Het verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Hannibal Lecter is een seriemoordenaar die opgesloten zit in een zwaarbeveiligde psychiatrische inrichting in Baltimore. Zijn bijnaam "Hannibal de Kannibaal" heeft hij te danken aan het feit dat hij letterlijk delen van zijn slachtoffers opat. Niettegenstaande deze afschuwelijke zijde is Hannibal tevens een uiterst intelligente en gesofisticeerde man. Hij stond hoog aangeschreven op de maatschappelijke ladder als uitmuntend psychiater vóór zijn opsluiting. Door zijn buitengewone profiel beslist de FBI om hem te benaderen.

Bedoeling is om zijn hulp te verkrijgen bij een andere lopende zaak, namelijk de zoektocht naar de actieve seriemoordenaar "Buffalo Bill". Hannibals inzicht in de menselijke geest van een seriemoordenaar zou een pracht van een psychologische analyse kunnen opleveren betreffende "Buffalo Bill" en kunnen leiden naar diens arrestatie. Het is Clarice Starling, een onervaren maar excellente jonge agente, die de opdracht krijgt Hannibal te overtuigen om mee te werken. De zaak betreffende "Buffalo Bill" ondergaat bovendien een stroomversnelling wanneer de dochter van een senator vermist wordt en waarschijnlijk het volgende slachtoffer zal zijn.

Hannibal is eerst terughoudend maar werkt hoe langer hoe meer mee. Hij voelt zich aangetrokken tot Clarice en ziet tevens de mogelijkheid om hier zelf voordeel uit te kunnen verkrijgen. Dit is niet onterecht: uiteindelijk weet Hannibal te ontsnappen, een ontsnapping waarbij twee agenten vermoord worden op een voor Hannibal karakteristieke wijze. De relatie tussen Clarice en Hannibal is er een van wederzijds respect en loopt enigszins parallel. Ook Clarice voelt, tot haar eigen verbazing, een aantrekking tot de man. En ook zij verkrijgt voordeel uit deze zaak: ze ontvangt een promotie wegens haar onmisbare bijdrage in het vangen van "Buffalo Bill".

Hoewel de film eindigt met de dood van "Buffalo Bill", en het bevrijden van de dochter van de senator, is Hannibal nog steeds op de vlucht. De film sluit met een povere hoop: via de telefoon belooft Hannibal aan Clarice dat hij haar nooit enig kwaad zal doen als zij hem dan ook maar niet probeert op te sporen, doch zijn verlangen om andere mensen wel nog te vermoorden (en deels op te eten) is duidelijk niet weggeëbd.

Rolverdeling[bewerken]

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Michelle Pfeiffer kreeg aanvankelijk de rol van Clarice Starling aangeboden, maar sloeg dit aanbod af omdat ze volgens eigen zeggen te nerveus was over de rol.[2] Volgens Jonathan Demme waren er meer dan 300 kandidaten die auditie deden voor de rol van Clarice.

The Silence of the Lambs werd gedistribueerd door Orion Pictures; MGM bezit momenteel de rechten.

Ontvangst[bewerken]

Anthony Hopkins en Jodie Foster werden door veel critici geprezen voor de manier waarop ze de rollen van Hannibal Lecter en Clarice Starling vertolkten.[3] Voor hun respectievelijke rollen kregen ze allebei een prijs van de Academy Awards in 1992.

Bij de première was The Silence of the Lambs niet meteen een groot succes. [4] De Oscarwinst leidde er echter toe dat veel mensen de film wilden zien, waardoor hij een sleeper hit werd, een film die op termijn wel heel succesvol blijkt. De uiteindelijke wereldwijde opbrengst van de film bedroeg 272.742.922 dollar. In de loop der tijd groeide hij uit tot een cultklassieker en is nog steeds zeer geliefd in lijstjes van 'Beste films aller tijden', zoals de Top 250 van de Internet Movie Database. Op Rotten Tomatoes scoort de film 96% aan positieve beoordelingen.[5] De film is nadien erkend als een van de meest memorabele horrorfilms naast klassiekers als Psycho en Halloween.[6]

Prijzen en nominaties[bewerken]

The Silence of the Lambs won in 1992 vijf Academy Awards:

De film won verder nog eens 39 andere prijzen, en werd voor 27 prijzen genomineerd. Onder de gewonnen prijzen bevinden zich:

Erkenning door het American Film Institute[bewerken]

Vervolgen[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. The Silence of the Lambs (1991). Box Office Mojo Geraadpleegd op 13 maart 2013
  2. The Barbara Walters Special, American Broadcast Company, 1992
  3. Oscar fast facts Geraadpleegd op 4 February 2010
  4. Collins, Jim, Film Theory Goes to the Movies, Routledge, 1992, p. 35 ISBN 0415905761.
  5. Roger Ebert (1991), REVIEW
  6. Roger Ebert (2001), REVIEW